Νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: Σαφείς κανόνες για την ανάπτυξη, ισχυρή προστασία για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες

Με Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρου Παπασταύρου και των Υφυπουργών, κ. Νίκου Τσάφου και κας Μαριλένας Σούκουλη, τέθηκε σε ισχύ το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ). Το ΕΧΠ-ΑΠΕ καθορίζει με σαφήνεια τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χωροθέτηση νέων έργων ΑΠΕ και σταθμών αποθήκευσης, με επιπλέον δικλείδες ασφαλείας για την προστασία του περιβάλλοντος, των τοπικών κοινωνιών και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

• Το ΕΧΠ για τις ΑΠΕ εκπονείται παράλληλα με τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία, δημιουργώντας για πρώτη φορά ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένο μοντέλο χωρικού σχεδιασμού στην Πατρίδα μας.
• Η τελική μορφή του πλαισίου προέκυψε έπειτα από ευρεία δημόσια διαβούλευση, με τη συμμετοχή θεσμικών και κοινωνικών φορέων, εκπροσώπων της επιστημονικής και επιχειρηματικής κοινότητας και πολιτών. Παράλληλα, διατυπώθηκαν οι σχετικές γνώμες του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας και του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΧΩΘΑ).

Υπήρξαν σημαντικές βελτιώσεις μετά τη δημόσια διαβούλευση:

• Προστέθηκαν νέες «περιοχές αποκλεισμού» όπως: Ιστορικοί τόποι, αρχαία μνημεία, χαρακτηρισμένα ή αυτοδικαίως προστατευόμενα, καθώς και χαρακτηρισμένα μνημεία μεταγενέστερα του 1830, περιοχές με πηγές υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. Ειδικά για τα πλωτά φωτοβολταϊκά: τα καταδυτικά πάρκα, νεότερα ναυάγια, περιοχές αγκυροβολίας και τεχνητά υποβρύχια αξιοθέατα.
• Θεσπίσθηκαν πρόσθετα κριτήρια χωροθέτησης: Για την εγκατάσταση στον θαλάσσιο χώρο και εντός λιμνών λαμβάνονται υπόψη τα αλιευτικά πεδία και τηρούνται οι απαραίτητες αποστάσεις ασφαλείας. Σε περιοχές ευάλωτες σε φυσικά φαινόμενα προβλέπονται κατάλληλα μέτρα για την ασφαλή εγκατάσταση και λειτουργία των έργων.

Αναλυτικότερα οι βασικές προβλέψεις του νέου Χωροταξικού Σχεδίου είναι οι εξής:

Α. Φωτοβολταϊκοί σταθμοί 

• Θεσπίζονται ενιαίοι και αυστηροί κανόνες προστασίας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε ολόκληρη τη χώρα. Πιο συγκεκριμένα, για τους νέους φωτοβολταϊκούς σταθμούς θεσπίζεται αυστηρό καθεστώς αποκλεισμού σε ευαίσθητες περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και χωρικά περιοχές.
• Παράλληλα, θεσπίζεται οριζόντιο, για όλη την επικράτεια, όριο στην κάλυψη γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, προκειμένου να προστατευθεί το τοπίο, η αγροτική γη και η ισορροπία των τοπικών χρήσεων. Συγκεκριμένα, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης από νέους φωτοβολταϊκούς σταθμούς ανά Περιφερειακή Ενότητα ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης.

Β. Αιολικοί σταθμοί

• Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ θεσπίζει ξεκάθαρες ζώνες αποκλεισμού για τη χωροθέτηση αιολικών πάρκων, ώστε η ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας να προχωρήσει με τάξη και ισορροπία, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ουσιαστική προστασία για το περιβάλλον, το τοπίο και τις τοπικές κοινωνίες.

Γ. Λοιπές τεχνολογίες ΑΠΕ 

• Tο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο διαμορφώνει και ένα πιο σύγχρονο και ολοκληρωμένο πλαίσιο και για τις λοιπές τεχνολογίες ΑΠΕ, όπως το βιοαέριο, το βιομεθάνιο, η βιομάζα, η γεωθερμία και τα μικρά υδροηλεκτρικά έργα, επικαιροποιώντας τους όρους και τις κατευθύνσεις για την ανάπτυξή τους.

Με το νέο πλαίσιο, η χώρα αποκτά έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που συνδυάζει την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της Ελλάδας, που δεν είναι αντικρουόμενοι στόχοι, αλλά δύο πλευρές της ίδιας εθνικής στρατηγικής.

Έχουμε όντως πολλούς βουλευτές;

kathimerini.gr
Ηλιάνα Μάγρα

Η διαμάχη δεν είναι νέα. Απασχολούσε το πολιτικό σύστημα ήδη από τον 19ο αιώνα. Πόσοι έπρεπε να είναι οι βουλευτές που θα εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό; Το 1886, η κυβέρνηση του Χαριλάου Τρικούπη μείωσε τον αριθμό των βουλευτών από 245 σε 150 και αντικατέστησε τη στενή εκλογική περιφέρεια της επαρχίας με την ευρεία εκλογική περιφέρεια του νομού. Το 1890, η κυβέρνηση του Θεοδώρου Δηλιγιάννη αύξησε και πάλι τις βουλευτικές έδρες –σε 207–, επαναφέροντας και τη στενή εκλογική περιφέρεια. Ο Τρικούπης θεωρούσε πως έτσι θα περιορίζονταν τα ρουσφέτια και θα αποδυναμωνόταν ο πελατειακός μηχανισμός. Ο Δηλιγιάννης υποστήριζε την ευρύτερη λαϊκή και τοπική εκπροσώπηση.

Έκτοτε ακολούθησαν πολλές διακυμάνσεις στον αριθμό των βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου, ο οποίος το 1923 έφτασε στους 397 μέχρι το 1952, όταν καθιερώθηκε ο αριθμός των 300 βουλευτών. Παρ’ όλα αυτά, το ισχύον Σύνταγμα δεν προσδιορίζει επακριβώς τον αριθμό τους. Προβλέπει, όμως, ότι δεν γίνεται να είναι λιγότεροι από 200, ούτε περισσότεροι από 300. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός της Ελλάδας ανερχόταν σε σχεδόν 10,48 εκατομμύρια. Θα έπρεπε οι βουλευτές που εκπροσωπούν τους Έλληνες πολίτες να είναι λιγότεροι;

Συγκρίσεις

Συγκρίνοντας την περίπτωση της Ελλάδας με πληθυσμιακά αντίστοιχες χώρες, βλέπουμε πως μάλλον έχουμε υψηλότερο αριθμό εδρών στη Βουλή, σε αναλογία με τον πληθυσμό, από πολλές χώρες της Ε.Ε. Παραδείγματος χάριν, στην Πορτογαλία, τα περίπου 11,4 εκατομμύρια πολιτών εκπροσωπούνται από 230 βουλευτές – ένας βουλευτής ανά 49.670 κατοίκους. Η Αυστρία, με πληθυσμό μικρότερο κατά περίπου ένα εκατομμύριο από την Ελλάδα, έχει 183 βουλευτές, ενώ στη σχεδόν αντίστοιχή της σε πληθυσμό Ουγγαρία (9,5 εκατ.), η Βουλή αποτελείται από 199 έδρες. Από την άλλη, το σουηδικό κοινοβούλιο αποτελείται από 349 βουλευτές, με τον πληθυσμό της Σουηδίας να ανέρχεται περίπου σε 10,6 εκατομμύρια κατοίκους. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί δεύτερη Βουλή, λέει ο Νίκος Αλιβιζάτος, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ. Να γίνουν 250 οι βουλευτές και να υπάρχουν 50 γερουσιαστές, που θα συμβάλλουν στην καλύτερη νομοθέτηση.

«Έχουμε από τα μεγαλύτερα κοινοβούλια σε σχέση με τον πληθυσμό μας και είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει τον διάλογο», δηλώνει στην «Κ» κυβερνητική πηγή με γνώση του ζητήματος. Κατά τον ίδιο, «η μείωση είναι ένα πλειοψηφικό αίτημα και των ίδιων των πολιτών, όπως φαίνεται όταν το ερώτημα τίθεται στις δημοσκοπήσεις». Δεν θεωρεί ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει σωστά η Βουλή αν οι βουλευτές ήταν 200, τονίζοντας πως αν μειωθούν πολύ, θα υπάρξει ανισορροπία και στην εκπροσώπηση ορισμένων περιοχών. «Αλλά θα ήταν καλό να γίνει μια λελογισμένη μείωση στους 250, θα ήταν πιο λειτουργικό, θα πάμε στον ένα βουλευτή ανά 40.000-41.000 πολίτες».

Από την άλλη, πηγή του ΠΑΣΟΚ αναφέρει στην «Κ» ότι αν οι βουλευτές μειώνονταν, παραδείγματος χάριν στους 200, θα έχαναν «βάρος» εκπροσώπησης περιοχές όπως ο Έβρος, η Φλώρινα, η Κοζάνη. «Οι 300 βουλευτές δεν είναι πολλοί, θα θέλαμε να μειωθούν οι βουλευτές της παραμεθορίου;», συμπληρώνει η ίδια πηγή. «Κοιτάζοντας το πώς θα εκπροσωπείται η ιδιάζουσα μορφή της ελληνικής επικράτειας, που έχει ιδιαίτερα κοινωνικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά, το ΠΑΣΟΚ μάλλον λέει όχι στη μείωση», τονίζει.

Ζυγαριά

Σύμφωνα με τον Νίκο Αλιβιζάτο, ομότιμο καθηγητή Συνταγματικού ∆ικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το θέμα είναι γνωστό – «λιγότεροι βουλευτές, λιγότερο αναλογική εκπροσώπηση», λέει στην «Κ». «Σκεφτείτε χώρες με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, όπως η Μεγάλη Βρετανία, όπου τα μικρά κόμματα δεν έχουν καμία εκπροσώπηση». Αν ο αριθμός των βουλευτών μειωθεί κι άλλο, τονίζει, αυτή η εκπροσώπηση θα μειωθεί αντιστοίχως.

Παρ’ όλα αυτά, κατά τον ίδιο δεν υπάρχει αμφιβολία ως προς τον αριθμό εκπροσώπων – «οι 300 βουλευτές είναι πολλοί», δηλώνει, σημειώνοντας ότι καθιστούν δυσκίνητη την κοινοβουλευτική λειτουργία. Σε άλλα κοινοβούλια, το μεγαλύτερο μέρος του κοινοβουλευτικού έργου γίνεται σε επιτροπές, ενώ σε πολλές χώρες λειτουργεί και δεύτερο νομοθετικό σώμα, σημειώνει. «Αλλά σε εμάς δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς η κουλτούρα των επιτροπών», συμπληρώνει. Η καταξίωση ενός βουλευτή είναι να γίνει υπουργός, τονίζει, όχι πρόεδρος κάποιας επιτροπής.

Σύμφωνα με τον Γιώργο Δελλή, καθηγητή Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η μείωση των βουλευτών επί της αρχής δεν θα ήταν λάθος και έχει πλεονεκτήματα. «Αλλά, στο διά ταύτα, είμαι μάλλον αρνητικός», αναφέρει στην «Κ». Τόσο ο ίδιος όσο και ο κ. Αλιβιζάτος δηλώνουν πως το θέμα δεν είναι δημοσιονομικό. «Αυτό το επιχείρημα (ότι πληρώνουμε πολλά για τις αποζημιώσεις και τις δαπάνες των βουλευτών) είναι λαϊκίστικο», τονίζει ο κ. Αλιβιζάτος. «Αν γίνουν 200 οι έδρες, οι ψηφοφόροι θα απομακρυνθούν περισσότερο, γιατί θα αισθανθούν ότι η επιλογή τους έχει λιγότερη αξία», εξηγεί ο Γιώργος Δελλής, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ.

Για τον κ. Δελλή, το βασικό επιχείρημα κατά της μείωσης των βουλευτικών εδρών έγκειται στο ότι θα απομακρυνθούν κι άλλο οι ψηφοφόροι από τις κάλπες. «Αν γίνουν 200, οι ψηφοφόροι θα απομακρυνθούν ακόμη περισσότερο, γιατί θα αισθανθούν ότι η επιλογή τους έχει λιγότερη αξία, λιγότερη βαρύτητα. Οι υποψήφιοι είναι αυτοί που φέρνουν τον κόσμο, γιατί έχουν το κίνητρο να τους τραβήξουν στην εκλογική διαδικασία», εξηγεί.

Κατανοεί, τονίζει, και τα επιχειρήματα υπέρ της μείωσης. Έχουμε περισσότερους βουλευτές από τον μέσο όρο στην Ευρώπη, δηλώνει. «Το επιχείρημα είναι πως αν είχαμε 200 βουλευτές, θα είχαν μεγαλύτερο ειδικό βάρος και άρα θα ανέβαινε και η ποιότητα του κοινοβουλίου – όσο λιγότερους ψηφοφόρους χρειάζεσαι για να εκλεγείς, τόσο πιο εξαρτημένος είσαι από αυτούς», λέει στην «Κ».

Είναι το επιχείρημα που προέβαλε τον 19ο αιώνα και ο Χαρίλαος Τρικούπης. Μοιραία, συμπληρώνει ο κ. Δελλής, απομακρύνεσαι από τους ψηφοφόρους όταν εκπροσωπείς περισσότερους και άρα δεν χρειάζεται να κάνεις ρουσφέτι. «Αλλά, όσα κακά κι αν έχει η παραδοσιακή, μαυρογιαλούρικη διαδικασία, είναι κι αυτό που μας κρατάει κάπως στις κάλπες – οι κάτω των 30 δεν ψηφίζουν καν», σημειώνει.

Η μέση λύση

Θα μπορούσε, πάντως, να υπάρξει μια μέση λύση, αναφέρουν οι καθηγητές. Ο κ. Αλιβιζάτος δηλώνει ότι θα μπορούσε να συζητηθεί το ενδεχόμενο μιας δεύτερης Βουλής. «Να γίνουν 250 οι βουλευτές, με 50 γερουσιαστές – άνθρωποι που θα μπορούσαν να συμβάλλουν με τη σοφία τους για να γίνονται καλύτερα νομοσχέδια». Στη Σουηδία, παραδείγματος χάριν, όταν εκλέγεται μια νέα Βουλή, γίνεται κλήρωση από την οποία προκύπτουν τα μέλη της δεύτερης.

Κατά τον κ. Δελλή, θα μπορούσαν οι βουλευτές να παραμείνουν 300, αλλά να αλλάξει το εκλογικό σύστημα. «Οι 200 να βγαίνουν από τις εκλογικές περιφέρειες και οι 100 από μια εθνική λίστα, τύπου Επικρατείας. Αλλά», τονίζει, «νομίζω ότι θα βλέπαμε εντέλει πως το σύστημα που έχουμε σήμερα είναι το καλύτερο».

Είναι άχρηστη η ορθογραφία;

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το γαλλικό υπουργείο Παιδείας αποφάσισε ότι τα ορθογραφικά λάθη θα υπολογίζονται σε όλα τα μαθήματα του Μπακαλορεά – των απολυτηρίων εξετάσεων. Η απόφαση προκάλεσε την αντίδραση της προοδευτικής κοινότητας των εκπαιδευτικών, οι οποίοι, συνεπικουρούμενοι και από διάφορες γλωσσολογικές θεωρίες, θεωρούν το μέτρο συντηρητικό. Εισάγει, ισχυρίζονται, μία ακόμη αξιακή παράμετρο στη μαθητική κοινότητα, η οποία διαχωρίζει τους «ικανούς» από τους «ανίκανους». Η ακραία εκδοχή της οδηγεί σε πολιτισμική κρίση: ο καθένας μπορεί να γράφει τα γαλλικά ανάλογα με την κουλτούρα του. Δεν ξέρω τι προβλέπεται για όσους θέλουν να γράφουν γαλλικά με ελληνικούς ή, ακόμη καλύτερα, με ιαπωνικούς χαρακτήρες. Ο εντοπισμός των ορθογραφικών λαθών θεωρείται ότι στιγματίζει τους πιο αδύναμους μαθητές. «Γράφω όπως γουστάρω γιατί αυτή είναι η ταυτότητά μου». Αυτοί, βέβαια, οι οπαδοί της ισότητας δεν σκέφτονται ότι έτσι δημιουργούνται δύο διακριτές τάξεις πολιτών, αυτοί που μπορούν να εκφράσουν οργανωμένα και πειθαρχημένη τη σκέψη τους και αυτοί που την παραδίδουν στις παρορμήσεις της άγνοιάς τους.

Η αλήθεια είναι ότι χάρη σ’ αυτήν την υπόθεση έμαθα ότι τα ορθογραφικά λάθη δεν μετρούν σε όλους τους τομείς της ύλης. Κρίμα, γιατί νόμιζα πως και σε αυτόν τον τομέα εμείς πρωτοτυπούμε. Ως γνωστόν, παρ’ ημίν καταλογίζονται τα λάθη στην έκθεση, στα αρχαία, ώς ένα σημείο στην Ιστορία, όμως δεν υπολογίζονται στη βιολογία, στη φυσική ή στα μαθηματικά. Όπως μου είπε φίλη εκπαιδευτικός, σε αυτούς τους τομείς είναι δύσκολο να βρεθούν διορθωτές που θα εντοπίζουν τα ορθογραφικά λάθη. Αυτό σημαίνει ότι ο γιατρός ή ο μαθηματικός δικαιούται να είναι ανελλήνιστος. Θυμάμαι αυτό που μου είχε πει φίλος μαθηματικός στη μέση εκπαίδευση: Ακόμη και οι καλύτεροι μαθητές, αυτοί που λύνουν τις εξισώσεις, δυσκολεύονται να εξηγήσουν τη μέθοδο που ακολούθησαν για να τις λύσουν. Η ορθογραφία είναι ο σκελετός της πειθαρχίας της γραπτής έκφρασης. Το αν γράψεις τη λέξη ιπποδρομία με ένα ή δύο πι δεν είναι παραξενιά που σου επιβάλλουν κάποιοι για να σε βασανίσουν. Είναι μια άσκηση που σου επιτρέπει να οργανώσεις ένα κείμενο, να ξεχωρίσεις τις πτώσεις, το της από το τις ή να αναγνωρίσεις μ’ εκείνο το ωμέγα του πρώτου προσώπου το ρήμα που θα σε οδηγήσει στην ονομαστική του υποκειμένου του και στην αιτιατική του αντικειμένου.

Είναι εξίσου σημαντική με τη σύνταξη στη γραφή. Και θα πρέπει να ξεχάσουμε όλες τις προοδευτικές μπούρδες των τελευταίων δεκαετιών που μας οδήγησαν στη σημερινή αγλωσσία, όπου ούτε να μιλήσουμε σωστά μπορούμε ούτε να γράψουμε.

Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από μερικές δεκαετίες, αρκετές για να διαμορφώσουν τουλάχιστον δύο γενιές, αντιμετωπίζαμε ως πρόοδο οποιαδήποτε απλούστευση της γλώσσας. Έτσι κάποιοι φωστήρες επέβαλαν το μονοτονικό στη γραφή. Ήταν και το πρώτο βήμα για τη μετατροπή της ορθογραφίας σε ένα είδος ιδιοτροπίας άχρηστης για την, ούτως ή άλλως, κεκτημένη σοφία μας. Πάρτε, για παράδειγμα, τη λέξη «αφοπλίζω». Παράγεται από την πρόθεση από και το ρήμα οπλίζω, το οποίο στην κανονική ελληνική γραφή δασύνεται και ως εκ τούτου το πι του μετατρέπεται σε φι. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν γράφεις το αφοπλίζω με ωμέγα. Το επιχείρημα ήταν ότι τα πνεύματα και οι τόνοι είχαν χάσει τη φωνητική αξία τους. Εξακολουθούσαν, όμως, να διατηρούν την ορθογραφική αξία τους. Η λέξη «ήττα» περισπάται για κάποιο λόγο.

Η ορμή της απλοποίησης ήταν τέτοια που οδήγησε στην αλλοίωση ενός μεγάλου μέρους της ορθογραφίας. Ποιο θεωρείται σωστό σε ένα γραπτό; Το «αυγό» που γεννούν οι κότες και το ξέραμε από τα κείμενα της νέας ελληνικής γραμματείας ή το «αβγό» που γέννησε το μυαλό ενός γλωσσολόγου για να μας διευκολύνει, απαλλάσσοντάς μας από το ψυχικό βάρος του ύψιλον. Άσε πια εκείνο το «ορθοπαιδικός» που με μπέρδεψε, διότι όταν έσπασα το χέρι μου στην ηλικία μου είπα ότι ο ιατρός δεν κάνει για μένα. Εγώ θα πρέπει να βρω κάποιον γιατρό που ασχολείται με τα πόδια και την πέδηση και όχι με τις παιδικές ασθένειες. Ποια από τις δύο εκδοχές θα επιλέξει ο διορθωτής της έκθεσης; Ή μήπως και τις δύο, έτσι για να μπερδέψουμε τους εχθρούς του ελληνισμού;

Η ορθογραφία είναι εξίσου σημαντική με τη σύνταξη στη γραφή. Και θα πρέπει να ξεχάσουμε όλες τις προοδευτικές μπούρδες των τελευταίων δεκαετιών που μας οδήγησαν στη σημερινή αγλωσσία, όπου ούτε να μιλήσουμε σωστά μπορούμε ούτε να γράψουμε σωστά. Και για να εξηγηθώ: η ανάγκη για σωστή ομιλία και γραφή είναι ανάγκη για σωστή έκφραση. Τα ελληνικά κινδυνεύουν από εμάς τους ίδιους και από τον τρόπο που τα διδάσκουμε στα παιδιά μας. Ναι, ορθογραφία από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, όπως και αντιγραφή και καλλιγραφία. Έπονται όλα τ’ άλλα. Ας σκεφτούμε ότι τα ελληνικά δεν θα συνεχίσουν να ζουν επειδή βρέθηκαν κάποιοι για να τα απλουστεύσουν. Θα συνεχίσουν να ζουν επειδή διατηρούν την πολυπλοκότητά τους και τη συνθετική τους ικανότητα.

Άκυρες οι εγκύκλιοι που δεν αναρτώνται – Τι προβλέπει ο νόμος

Από την 1η Οκτωβρίου 2026 θα είναι άκυρες οι εγκύκλιοι, που δεν θα αναρτώνται στις ιστοσελίδες των φορέων του δημοσίου, που τις εκδίδουν. Η υποχρεωτική ανάρτηση των εγκυκλίων είναι μία από τις βασικές ρυθμίσεις του νόμου 5293/2026 «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη», που εισηγήθηκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης.

Για τη ρύθμιση αυτή το υπουργείο Εσωτερικών και με εγκύκλιο που υπογράφει ο γενικός γραμματέας Ιωάννης Φουστανάκης, καθορίζει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουν οι φορείς του δημοσίου για την υλοποίηση της σχετικής πρόβλεψης του νόμου. Έτσι η ανάρτηση των εγκυκλίων στις ιστοσελίδες των φορέων, που τις εκδίδουν, παύει να είναι ζήτημα καλής πρακτικής και γίνεται προϋπόθεση για την ισχύ της εγκυκλίου.

«Θεσπίζουμε έναν κανόνα απλό και απόλυτο: Ό,τι δεν αναρτάται δεν ισχύει»

Για το θέμα εξ άλλου ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η υποχρεωτική ανάρτηση των εγκυκλίων στις ιστοσελίδες των φορέων του δημοσίου, που τις εκδίδουν, είναι ένα ακόμα σημαντικό βήμα διαφάνειας με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και των επιχειρήσεων από το Κράτος.

Επί δεκαετίες, ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται στην πράξη ο νόμος καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από εγκυκλίους, που ο πολίτης δεν μπορούσε να εντοπίσει. Χιλιάδες εγκύκλιες οδηγίες, άλλες σε ισχύ και άλλες σιωπηρά ξεπερασμένες από μεταγενέστερες τροποποιήσεις της νομοθεσίας, παρέμεναν διάσπαρτες στα αρχεία των υπηρεσιών. Ο πολίτης και η επιχείρηση δεν μπορούσαν να γνωρίζουν με βάση ποιες οδηγίες κρίνεται το αίτημά τους, ενώ συχνά ούτε ο ίδιος ο υπάλληλος ήταν σε θέση να βεβαιωθεί ποια οδηγία εξακολουθεί να ισχύει.

Τώρα θεσπίζουμε έναν κανόνα απλό και απόλυτο: Ό,τι δεν αναρτάται δεν ισχύει! Και δώσαμε προθεσμία μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου ώστε η Διοίκηση να βάλει σε τάξη το υλικό της και να το κωδικοποιήσει σε ενιαία κείμενα. Από την 1η Οκτωβρίου, όσες εγκύκλιοι δεν έχουν αναρτηθεί παύουν να ισχύουν. Ευχαριστώ το Υπουργείο Εσωτερικών και τις αρμόδιες υπηρεσίες του για την εγκύκλιο, που εξέδωσαν σε συνεργασία με την Αντιπροεδρία της Κυβέρνησης. Αυτό ακριβώς σημαίνει ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη, ένα κράτος που δεν κρατά κρυφούς τους κανόνες του και διευκολύνει τον πολίτη στην κατανόηση τους».

Τι ορίζει ο νόμος

Παράλληλα, δελτίο τύπου της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης υπενθυμίζει τι ορίζει ο νόμος Χατζηδάκη (ν. 5293/2026). Μέχρι σήμερα μια εγκύκλιος ίσχυε από τη στιγμή που αναρτιόταν στη «Διαύγεια». Από εδώ και πέρα αυτό δεν αρκεί. Κάθε εγκύκλιος πρέπει να αναρτάται αμέσως και στην ιστοσελίδα της υπηρεσίας που την εκδίδει. Αν λείπει έστω και η μία από τις δύο αναρτήσεις, η εγκύκλιος δεν ισχύει και δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα.

Δεν αρκεί όμως να αναρτηθεί. Ο νόμος ζητεί από κάθε υπηρεσία δύο πράγματα. Να βάλει τις εγκυκλίους της σε θεματικές κατηγορίες, ώστε ο πολίτης να βρίσκει αμέσως αυτές που τον αφορούν. Και να δηλώνει καθαρά ποιες εγκύκλιοι, ή ποια σημεία τους, δεν ισχύουν πια επειδή άλλαξε ο νόμος. Την ευθύνη του συντονισμού την έχει η υπηρεσία που είναι αρμόδια για τη διοικητική υποστήριξη κάθε φορέα.

Η υποχρέωση δεν αφορά μόνο τον στενό κρατικό μηχανισμό. Δεσμεύει όλους όσοι ασκούν δημόσια εξουσία, ανεξάρτητα από τη νομική τους μορφή, δηλαδή τα υπουργεία, τις αποκεντρωμένες διοικήσεις, τους δήμους και τις περιφέρειες, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και τις ανεξάρτητες αρχές.

Η προθεσμία της 30ής Σεπτεμβρίου 2026

Ο νόμος δίνει στις υπηρεσίες χρόνο να προσαρμοστούν. Οι παλιές εγκύκλιοι, όσες ίσχυαν όταν άρχισε να ισχύει ο νόμος, εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 χωρίς να χρειάζεται να αναρτηθούν στην ιστοσελίδα του φορέα. Από την 1η Οκτωβρίου 2026, όμως, όποια εγκύκλιος δεν έχει αναρτηθεί παύει να ισχύει. Αυτόματα, χωρίς να χρειάζεται καμία άλλη πράξη και χωρίς περιθώριο εξαίρεσης.

Τι ζητεί η εγκύκλιος από τις υπηρεσίες

Η εγκύκλιος απευθύνεται σε όλα τα υπουργεία, τις γενικές και ειδικές γραμματείες, τις αποκεντρωμένες διοικήσεις, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού, τις ανεξάρτητες αρχές και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, με ρητή πρόβλεψη κοινοποίησης στα εποπτευόμενα νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου. Πέρα από την υπενθύμιση των προθεσμιών, δίνει δύο πρακτικές κατευθύνσεις:

Αυτοματοποίηση της ανάρτησης. Συνιστάται η σύνδεση των ιστοσελίδων των φορέων με τη διεπαφή (API) που παρέχει το πρόγραμμα «Διαύγεια», ώστε η ανάρτηση να γίνεται αυτόματα και να αποκλείεται ο κίνδυνος παράλειψης. Η σχετική τεκμηρίωση διατίθεται στη διεύθυνση https://diavgeia.gov.gr/api/help.

Έκδοση νέων, ενιαίων εγκυκλίων. Αντί της απλής επισήμανσης όσων τμημάτων έπαψαν να ισχύουν, οι φορείς καλούνται να εκδώσουν εξ αρχής νέες εγκυκλίους, οι οποίες θα κωδικοποιούν το σύνολο των ισχυουσών οδηγιών για κάθε αντικείμενο και θα καταργούν στο σύνολό τους τις προγενέστερες.

Όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, «η δεύτερη αυτή κατεύθυνση έχει σημασία που υπερβαίνει την τυπική συμμόρφωση. Αν εφαρμοστεί, κάθε υπηρεσία θα διαθέτει για κάθε αντικείμενο ένα και μόνο κείμενο οδηγιών, αναρτημένο και προσβάσιμο σε όλους, αντί για σωρεία διαδοχικών εγκυκλίων που η μία τροποποιούσε την άλλη και καθιστούσε αδύνατη την αναζήτησή τους από τους πολίτες».

Ήρωες υπεράνω χρημάτων

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Τους αποκαλούμε ήρωες, εκτός κι αν έχει καεί το σπίτι μας ή «η περιουσία μιας ζωής» που από ήρωες τους μεταμορφώνει σε ανάξιους λειτουργούς ενός ανίκανου κράτους. Τους αποκαλούμε ήρωες και τους θαυμάζουμε όταν τους βλέπουμε να εξαφανίζονται μες στους καπνούς. Τους ακούμε να λένε για τις συνθήκες στα πιλοτήρια, για τη θερμοκρασία που ξεπερνά τους 50 βαθμούς, για τον θόρυβο που σε τρελαίνει, για τις βουτιές μέσα στις φλόγες. Δεν έχουν ωράριο εργασίας. Και αναρωτιέμαι αν δέχονται ιατρική φροντίδα μετά τις ατέλειωτες ώρες που πάλευαν με τη φωτιά. Ιατρική φροντίδα για τη σωματική και ψυχική τους καταπόνηση. Όμως θα μου πείτε είναι ήρωες και οι ήρωες είναι υπεράνω όλων αυτών. Εξάλλου κανείς δεν τους υποχρέωσε να γίνουν πυροσβέστες, διαπιστώνουν οι σώφρονες που τους αρέσει να κρίνουν αντικειμενικά. Γνώριζαν και την κατάσταση και τους κινδύνους. Είναι άλλο θέμα αν αυτός που κρίνει αντικειμενικά είναι δημόσιος υπάλληλος που βαράει σφραγίδες και πληρώνεται όσο και ο άλλος που κάνει βουτιά στις φλόγες για να σώσει την περιουσία αυτού που βαράει σφραγίδες. Είπαμε όμως. Είναι ήρωες. Και οι ήρωες είναι υπεράνω χρημάτων. Όσο κι αν ο ηρωισμός τους δεν τους βοηθάει όταν επισκέπτονται το σούπερ μάρκετ. Θα έλεγα ότι οι αμοιβές των πυροσβεστών –και όχι μόνον– είναι εθνική μας ντροπή, αν δεν διάβαζα ότι στη Γαλλία ο συνάδελφός τους παίρνει 8 ευρώ την ώρα όταν ξεκινάει, για να φτάσει τα 13 πριν αφυπηρετήσει. Κάτι δεν πάει καλά στις κοινωνίες της Γηραιάς Ηπείρου.

Θα μου πείτε η λέξη ήρωας, λόγω αρχαιότητος, έχει υποστεί τη φυσιολογική φθορά του χρόνου. Ήρωας αυτός που έδωσε άνιση μάχη με τον καρκίνο, για παράδειγμα. Κοινώς ένας άνθρωπος που πόνεσε, ταλαιπωρήθηκε και τελικά παραδόθηκε στο αναπόφευκτο. Ήρωας και ο δασοπυροσβέστης που συμπλήρωσε δεκαπεντάωρη μάχη με τη φωτιά και κάνει εκκλήσεις για ένα μπουκαλάκι νερό. Στην περίπτωσή του η λέξη ήρωας ξαναβρίσκει τη σημασία της. Δεν πάλεψε για να σώσει τον εαυτό του. Έβαλε τον εαυτό του σε κίνδυνο για να συντρέξει το κοινωνικό σύνολο. Έκανε το καθήκον του. Όμως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κάνεις το καθήκον σου. Και οι πυροσβέστες ταυτίζονται μαζί του. Η κυβέρνηση καθησυχάζει τους πληγέντες ότι θα τους αποζημιώσει. Διάβασα όμως ότι χρωστάει γύρω στα 3 εκατ. από υπερωρίες στους πυροσβέστες. Ελπίζω να διάβασα λάθος. Και πότε σκοπεύουν να ανανεώσουν το έμψυχο υλικό που πλησιάζει, φαίνεται, το όριο ηλικίας και οι ελλείψεις, απ’ ό,τι λένε, είναι ήδη αισθητές; Η δε αντιπολίτευση πλειοδοτεί: οι αποζημιώσεις δεν είναι αρκετές. Για τους ήρωες, κουβέντα. Το κακό με την υποκρισία είναι ότι δεν σου επιτρέπει να εντοπίσεις το πρόβλημα και να το διορθώσεις.

Σκέρτσος: Αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα η Hellenic Heritage - 10 ερωταπαντήσεις για τον νέο φορέα

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου είναι ιδιοκτησία της Ελλάδας και πολιτιστικά ανήκει σε όλο τον κόσμο

10 ερωτήσεις και απαντήσεις για τη «Hellenic Heritage»

1. Ισχύει ότι η κυβέρνηση «πουλάει» τα αρχαία και τα μνημεία μέσω της Hellenic Heritage;

Όχι. Ξεπούλημα χωρίς μεταβίβαση κυριότητας δεν υπάρχει. Το νομοσχέδιο δεν μεταβιβάζει ούτε την κυριότητα ούτε την προστασία κανενός μνημείου. Η κυριότητα παραμένει αποκλειστικά στο Ελληνικό Δημόσιο, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 24 του Συντάγματος και τον αρχαιολογικό νόμο.

2. Αφού πρόκειται για Ανώνυμη Εταιρεία, δεν σημαίνει ότι ιδιωτικοποιείται η πολιτιστική κληρονομιά;

Όχι. Η Hellenic Heritage είναι εταιρεία δημοσίου χαρακτήρα και δημοσίου συμφέροντος. Το 90% των μετοχών ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και το 10% στον ΟΔΑΠ, ενώ οι μετοχές είναι αμεταβίβαστες. Δεν μπορεί να εισέλθει ιδιώτης μέτοχος ούτε σήμερα ούτε στο μέλλον.

3. Θα μπορεί η εταιρεία να πουλήσει ή να εκποιήσει μνημεία και δημόσια ακίνητα;

Κατηγορηματικά όχι. Το ίδιο το νομοσχέδιο δεν κάνει μεταβίβαση κυριότητας και αποκλείει ρητά οποιαδήποτε εκποίηση ακίνητης περιουσίας. Η διαχείριση δεν ταυτίζεται με την κυριότητα και πολύ περισσότερο δεν σημαίνει δικαίωμα πώλησης.

4. Τότε ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της νέας εταιρείας;

Να κάνει αποτελεσματικότερη τη λειτουργία του ΟΔΑΠ. Αναλαμβάνει εκτελεστικές και επιχειρησιακές εργασίες -όπως πωλητήρια, αναψυκτήρια, ψηφιακές υπηρεσίες, εμπορική οργάνωση και εξυπηρέτηση επισκεπτών- πάντοτε στο όνομα και για λογαριασμό του ΟΔΑΠ, ο οποίος διατηρεί τον στρατηγικό σχεδιασμό, την εποπτεία και τον έλεγχο.

5. Μπορεί η εταιρεία να αποφασίζει μόνη της για τις χρήσεις των αρχαιολογικών χώρων;

Όχι. Κάθε σχέδιο αξιοποίησης περνά από τον ΟΔΑΠ, τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και τελικά εγκρίνεται από τον Υπουργό Πολιτισμού. Η επιστημονική και θεσμική προστασία των μνημείων παραμένει απολύτως ανέπαφη.

6. Γιατί, λοιπόν, η αντιπολίτευση μιλά για ιδιωτικοποίηση;

Διότι συγχέει -ή επιλέγει να συγχέει- τη διαχείριση με την κυριότητα. Όπως αντίστοιχα μιλούσε για «ιδιωτικοποίηση του νερού» ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ επέστρεψε την ΕΥΔΑΠ από το Υπερταμείο στο υπ. Περιβάλλοντος ή όπως σκοπίμως μιλούσε για φορολόγηση των φιλοδωρημάτων όταν η κυβέρνηση της ΝΔ είναι αυτή που κατοχύρωσε το αφορολόγητο όριο στα φιλοδωρήματα.

Το ίδιο το νομοσχέδιο προβλέπει δημόσιο έλεγχο, δημόσιο λογιστικό, κανόνες δημοσίων συμβάσεων και προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ. Πρόκειται για ένα αυστηρά δημόσιο πλαίσιο λειτουργίας, όχι για ιδιωτική εκμετάλλευση.

7. Τα έσοδα που θα παράγονται πού θα καταλήγουν;

Στον Πολιτισμό. Τα έσοδα επιστρέφουν στον ΟΔΑΠ και μέσω του κρατικού προϋπολογισμού χρηματοδοτούν τη συντήρηση των μνημείων, τις υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και τη στήριξη της σύγχρονης πολιτιστικής δημιουργίας. Δεν αποτελούν ιδιωτικό κέρδος.

Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να σημειωθεί ότι τα έσοδα του ΟΔΑΠ την περίοδο 2015–2018 ανήλθαν σε περίπου 400 εκατ. ευρώ, ενώ την περίοδο 2022–2025 αυξήθηκαν σε περίπου 758 εκατ. ευρώ, χάρη στην αναδιοργάνωση που θεσπίστηκε με τον νόμο του 2020 και την ενίσχυση της λειτουργικότητας του οργανισμού.

Αυτοί που έχουν το θράσος να μιλούν για ιδιωτικοποίηση έφερναν τα μισά έσοδα στα δημόσια ταμεία από την κυβέρνηση της ΝΔ.

8. Δεν θα μπορούσε ο ΟΔΑΠ να συνεχίσει μόνος του όπως σήμερα;

Ακριβώς επειδή ο ΟΔΑΠ πέτυχε, αποκτά πλέον έναν εξειδικευμένο εκτελεστικό βραχίονα. Έτσι ο ΟΔΑΠ επικεντρώνεται στον σχεδιασμό, στην εποπτεία και στη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, ενώ οι επιχειρησιακές λειτουργίες οργανώνονται πιο αποτελεσματικά.

Αξίζει επίσης να υπογραμμιστεί ότι η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού έχει εγκαινιάσει 34 νέα μουσεία από το 2019 έως σήμερα, ενισχύοντας ουσιαστικά την πολιτιστική υποδομή της χώρας.

9. Ποιο είναι το πραγματικό «ξεπούλημα» των μνημείων;

Ξεπούλημα είναι η εγκατάλειψη και η υποχρηματοδότηση που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Κλειστά πωλητήρια, ανενεργά αναψυκτήρια, κακές υπηρεσίες και χαμένα έσοδα σημαίνουν λιγότερους πόρους για συντήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η προστασία απαιτεί θεσμούς, οργάνωση και χρηματοδότηση, όχι μόνο συνθήματα.

Στο ίδιο πλαίσιο πολιτικής ενίσχυσης της πολιτιστικής κληρονομιάς, η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού έχει συμβάλει στην ένταξη τριών επιπλέον ελληνικών μνημείων και τοπίων (Ζαγοροχώρια, Μινωικά Ανάκτορα και Όλυμπος) στον κατάλογο της UNESCO, καθιστώντας την Ελλάδα μία από τις κορυφαίες χώρες της Ευρώπης ως προς τον αριθμό και το επίπεδο προστασίας των μνημείων της.

10. Ποιο είναι τελικά το διακύβευμα του νομοσχεδίου;

Το διακύβευμα δεν είναι αν τα μνημεία θα παραμείνουν δημόσια - αυτό είναι ήδη αδιαπραγμάτευτο. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα αποκτήσει ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και πλήρως δημόσιο εργαλείο για να αυξάνει τα έσοδα που επιστρέφουν στα μνημεία, να βελτιώνει τις υπηρεσίες προς τους επισκέπτες και να επενδύει περισσότερο στην πολιτιστική κληρονομιά και στη σύγχρονη δημιουργία.

Αυτό ακριβώς υπηρετεί η Hellenic Heritage την οποία αξίζει τον κόπο να ακολουθείται στα κανάλια επικοινωνίας της (https://www.hh.gr/) καθώς πραγματοποιεί ήδη εξαιρετικό έργο προβολής του ελληνικού πολιτισμού.

Η κυβέρνηση μιλά με έργα για τη Δυτική Μακεδονία

Κύριοι κυβερνώντες, για να αναχαιτιστεί η φυγή των νέων από την ακριτική περιοχή μας, θα πρέπει να "οδηγηθούν" σε παραγωγικές δραστηριότητες με γενναία ενίσχυση και στήριξη...

Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, επικεφαλής κλιμακίου 7 υπουργών, επισκέφθηκε εργοτάξια τόσο της ΔΕΗ όσο και ιδιωτικών εταιρειών στη Δυτική Μακεδονία. Στη συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης:

Ο Κωστής Χατζηδάκης παρουσίασε τον απολογισμό των δράσεων που έχουν υλοποιηθεί και τον προγραμματισμό για το επόμενο διάστημα. Πρόκειται για:

• 16 δράσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί. Μεταξύ αυτών, ο αυτοκινητόδρομος Ε65, η οριζόντια Ρήτρα Δίκαιης Μετάβασης που θεσπίστηκε πρόσφατα, η αναβάθμιση σχολείων και υποδομών υγείας, τα προγράμματα απασχόλησης της ΔΥΠΑ.
• 7 έργα που ολοκληρώνονται ως το τέλος του έτους. Περιλαμβάνονται η μονάδα Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού – Θερμότητας της ΔΕΗ για την τροφοδοσία των τηλεθερμάνσεων, η οδική σύνδεση Γρεβενά – Βασιλίτσα, νέα δίκτυα φυσικού αερίου σε 4 πόλεις της Περιφέρειας.
• 3 δράσεις που υλοποιούνται ως το τέλος του έτους: νέο πρόγραμμα επιδότησης για αντλίες θερμότητας, ηλιακούς θερμοσίφωνες και φωτοβολταϊκά με μπαταρία που θα καλύψει 10.000 νοικοκυριά, νέα στήριξη του κλάδου της γούνας και αποζημίωση απώλειας εισοδήματος.
• 6 δημόσια έργα που προκηρύσσονται ως το τέλος του έτους: οδική σύνδεση Πτολεμαΐδα – Ξυνό Νερό, Φράγμα Νεστορίου, φοιτητικές εστίες, κ.ά.
• 5 ιδιωτικά επενδυτικά σχέδια που βρίσκονται σε ώριμο στάδιο υλοποίησης.

Ο αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, παρουσίασε την πρόοδο εφαρμογής των προγραμμάτων Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης για τη Δυτική Μακεδονία συνολικού ύψους 1,38 δισ. ευρώ (1 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ 2021-2027, 186,7 εκατ. από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2021-2025 και 191 εκατ. από το Μηχανισμό Δίκαιης Μετάβασης). Όπως ανέφερε, στο ΕΣΠΑ έχουν ενταχθεί 677 έργα και οι προσκλήσεις καλύπτουν το 98% του προϋπολογισμού ενώ οι επιχορηγήσεις συνδέονται με συγκεκριμένους στόχους ως προς τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ανήγγειλε εξάλλου 4 νέες δράσεις για στήριξη της επιχειρηματικότητας (ενίσχυση επιχειρηματικών σχεδίων πολύ μικρών επιχειρήσεων, επιχειρήσεων στους κλάδους ενέργειας και αγροδιατροφής, υδροπονίας και στρατηγικών τεχνολογιών) συνολικού ύψους 211 εκατ. ευρώ.

7+1 Ερωτήσεις για το νέο Νόμο του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

1. Τί προβλέπει ο νέος νόμος με λίγα λόγια;

Ο νέος νόμος ενισχύει την αυτονομία των Ατόμων με Αναπηρία, αναβαθμίζει σημαντικές υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους και βελτιώνει πολιτικές που έχουν ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους.

• Καθιερώνονται 4 μόνιμες πολιτικές για την αναπηρία. Ο Προσωπικός Βοηθός, η Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση, δημιουργείται για πρώτη φορά ολοκληρωμένο πλαίσιο εκπαίδευσης για άτομα με αναπηρία όρασης (Μητρώο Πιστοποιημένων Εκπαιδευτών και θεσπίζεται ακόμη νέο πρόγραμμα για την Προσβασιμότητα κατ’ οίκον. Αναβαθμίζεται, επίσης, η Εθνική Πύλη Αναπηρίας.

Παράλληλα, ο νόμος περιλαμβάνει επίσης 4 σημαντικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του στεγαστικού, με καλύτερη αξιοποίηση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος και νέα μέτρα στήριξης των ευάλωτων νοικοκυριών.

• Ειδικότερα, δημιουργούνται 1.950 κοινωνικές κατοικίες σε ανενεργά στρατόπεδα, εισάγονται γρήγορες διαδικασίες για αλλαγή χρήσης γης σε χαμηλότερη όχληση (με απαγόρευση βραχυχρόνιας μίσθωσης), θεσπίζεται απαλλαγή από φόρο μισθωμάτων για τα ενοίκια που εισπράττουν Δήμοι, Περιφέρειες, ιδιώτες και φορείς για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ) και κοινωνικές κατοικίες και το πρόγραμμα δημογραφικής ανάπτυξης (μετεγκατάσταση) αναμορφώνεται συνολικά.

Πολιτικές για την Αναπηρία

2. Τί αλλάζει στον Προσωπικό Βοηθό με το νέο νόμο;

Ο Προσωπικός Βοηθός είναι το πρόσωπο που υποστηρίζει ένα Άτομο με Αναπηρία ώστε να μπορεί να ζει αυτόνομα και να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Ο Νόμος θεσπίζει ένα μόνιμο και οργανωμένο πλαίσιο λειτουργίας του προγράμματος, με ενιαίους κανόνες, αξιολόγηση, μητρώα προσωπικών βοηθών και αξιολογητών, και σταθερό μηχανισμό υποστήριξης σε όλη τη χώρα, σε συνέχεια του πιλοτικού προγράμματος που λειτούργησε αποτελεσματικά.

Μέχρι σήμερα, πάνω από 1.800 Άτομα με Αναπηρία έχουν λάβει υπηρεσίες προσωπικής βοήθειας και περισσότεροι από 3.000 Προσωπικοί Βοηθοί έχουν απασχοληθεί στο πρόγραμμα.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: ο Προσωπικός Βοηθός έρχεται να αποτελέσει μια μόνιμη πολιτική ανεξάρτητης διαβίωσης για όσους τον χρειάζονται.

Ειδικότερα:

• αυξάνεται η χρηματοδότηση και ο αριθμός των ωφελούμενων,
• η επιλογή γίνεται με αντικειμενική μοριοδότηση και αξιολόγηση των πραγματικών αναγκών κάθε πολίτη,
• δημιουργείται Μητρώο Αξιολογητών για μεγαλύτερη διαφάνεια και σταθερότητα,
• αυξάνεται το ηλικιακό όριο (στα 67 και έως τα 75 για όσους ήταν δικαιούχοι του επιδόματος κίνησης μέχρι τα 67 τους) για συγκεκριμένες κατηγορίες δικαιούχων, ενώ όποιος έχει εισαχθεί στο Πρόγραμμα δεν το χάνει με τη συμπλήρωση των ορίων αυτών. Σημειώνεται ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχει και στις χώρες που υπάρχει το ηλικιακό όριο είναι τα 65. Δηλαδή χαμηλότερο από το δικό μας.
• προβλέπονται ειδικές ρυθμίσεις για μικρά νησιά και ορεινές περιοχές (έως 5.000 κάτοικοι), όπου είναι δυσκολότερη η εύρεση Προσωπικού Βοηθού. Εκεί, οι δικαιούχοι συνδέονται με Π.Β. ακόμη κι αν τελούν σε σχέση γάμου ή έχουν α’ ή β’ βαθμό συγγένειας εξ αίματος ή εξ αγχιστείας με αυτόν,
• φορέας υλοποίησης του προγράμματος αναλαμβάνει ο ΟΠΕΚΑ.

Με λίγα λόγια, αξιοποιούμε την εμπειρία του πιλοτικού προγράμματος και δημιουργούμε έναν μόνιμο θεσμό που θα προσφέρει περισσότερη αυτονομία και καλύτερη ποιότητα ζωής στα Άτομα με Αναπηρία.

3. Τί φέρνει ο νέος Νόμος για τα άτομα με αναπηρία όρασης;

Για πρώτη φορά δημιουργείται ένα ολοκληρωμένο σύστημα εκπαίδευσης για την κινητικότητα, τον προσανατολισμό και τις δεξιότητες καθημερινής διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία όρασης.

Σήμερα, οι εξειδικευμένοι εκπαιδευτές είναι μόλις 9 και βρίσκονται κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Με το νέο πλαίσιο, περισσότεροι πιστοποιημένοι επαγγελματίες θα μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες σε όλη τη χώρα, 50 στην αρχική φάση.

Το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) αναλαμβάνει την επιμόρφωση και πιστοποίηση των εκπαιδευτών, με ενιαίες προδιαγραφές και αυστηρά κριτήρια.

Παράλληλα δημιουργείται ηλεκτρονικό Μητρώο Πιστοποιημένων Εκπαιδευτών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν ποιοι παρέχουν πιστοποιημένες υπηρεσίες και σε ποιες περιοχές δραστηριοποιούνται, με σαφείς υποχρεώσεις των εκπαιδευτών.

4. Πώς αναβαθμίζεται η Εθνική Πύλη Αναπηρίας και τι γίνεται με το Μητρώο Παροχών Αναπηρίας αλλά και την Κάρτα Αναπηρίας;

Η Εθνική Πύλη Αναπηρίας γίνεται πιο απλή, πιο ολοκληρωμένη και πιο χρήσιμη για τον πολίτη. Με το νέο νόμο δημιουργείται ένα ενιαίο σύστημα εξυπηρέτησης, ώστε οι ψηφιακές υπηρεσίες να «επικοινωνούν» μεταξύ τους και ο πολίτης να μην χρειάζεται να υποβάλλει ξανά στοιχεία που το Δημόσιο ήδη διαθέτει.

Παράλληλα, το Μητρώο Παροχών Αναπηρίας αναβαθμίζεται. Κάθε δικαιούχος θα μπορεί να βλέπει συγκεντρωμένα όχι μόνο τις παροχές που λαμβάνει, αλλά και εκείνες που ενδέχεται να δικαιούται σε ατομική καρτέλα.

Διευκολύνεται, επίσης, η έκδοση της Κάρτας Αναπηρίας. Για παράδειγμα, όσοι λαμβάνουν ήδη αναπηρικό επίδομα ή σύνταξη θα μπορούν να αποκτούν την Κάρτα χωρίς να απαιτείται προηγουμένως εγγραφή στο Ψηφιακό Μητρώο Ατόμων με Αναπηρία.

Τέλος, δημιουργείται για πρώτη φορά Μητρώο Δομών Αναπηρίας, ώστε τα Άτομα με Αναπηρία και οι οικογένειές τους να έχουν μια σαφή εικόνα των διαθέσιμων υπηρεσιών, ενώ η Πολιτεία θα μπορεί να σχεδιάζει αποτελεσματικότερα τις πολιτικές της.

5. Τι αλλάζει στο πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης;

Στην πιλοτική του εφαρμογή έως τον Ιούνιο 2026 είχαμε 1.280 συμβάσεις, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Με τη νέα ρύθμιση, η Πρώιμη Παρέμβαση οργανώνεται πλέον ως καθολικό πρόγραμμα, με σταθερό πλαίσιο λειτουργίας και με ενισχυμένους μηχανισμούς στελέχωσης, παρακολούθησης και εφαρμογής.

Η Πρώιμη Παρέμβαση γίνεται μόνιμη πολιτική του κράτους. Παιδιά έως 6 ετών με αναπηρία, αναπτυξιακές δυσκολίες ή αυξημένη πιθανότητα εμφάνισής τους και οι οικογένειές τους θα συνεχίσουν να λαμβάνουν εξατομικευμένη υποστήριξη (λογοθεραπείες, εργοθεραπείες κ.λπ.) είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο.

Πολιτικές για το στεγαστικό

6. Τί καινούριο κάνουμε; Πώς αξιοποιούμε τα ανενεργά στρατόπεδα για την αντιμετώπισή του;

Για πρώτη φορά αξιοποιούμε, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ανενεργά στρατόπεδα για τη δημιουργία σύγχρονων κοινωνικών κατοικιών. Στην πρώτη φάση του προγράμματος θα κατασκευαστούν 2.000 κατοικίες μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης σε τρία ανενεργά στρατόπεδα (Αχαρνές, Θεσσαλονίκη και Πάτρα), με χρηματοδότηση από το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο.

Παράλληλα, οι ταχύτερες διαδικασίες αλλαγής χρήσης γης και κτιρίων δίνουν τη δυνατότητα, σε περιοχές όπου επιτρεπόταν βιοτεχνική λειτουργία, να εκδίδεται πιο γρήγορα άδεια για κατοικία, με ρητή απαγόρευση διάθεσης σε βραχυχρόνια μίσθωση (Airbnb).

Το νομοσχέδιο προβλέπει, επίσης, απαλλαγή από τον φόρο μισθωμάτων για όσους διαθέτουν την περιουσία τους για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης ή για κοινωνική κατοικία. Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται φορολογικό κίνητρο για κοινωνική χρήση ακινήτων και ενισχύονται δύο κρίσιμες ανάγκες: η ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία και η πρόσβαση περισσότερων πολιτών σε προσιτή κατοικία.

Ενισχύεται το πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία» με νέο πυλώνα για την πρόληψη της αστεγίας προβλέπεται μεταβατική στήριξη για τους ωφελούμενους του προγράμματος «Κάλυψη».

Το Πρόγραμμα Δημογραφικής Ανάπτυξης (Μετεγκατάσταση) γίνεται πιο ευέλικτο και πιο ελκυστικό, ώστε να διευκολύνει περισσότερους ανθρώπους να εγκατασταθούν σε περιοχές με έντονο δημογραφικό πρόβλημα. Συγκεκριμένα:

• Εξισώνεται η οικονομική ενίσχυση στα 10.000 ευρώ για όλους
• Καταργείται η υποχρέωση εργασίας
• Δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής και σε αποφοίτους ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που συνδέονται με τις περιοχές εφαρμογής του προγράμματος
• Παρέχεται δυνατότητα συμμετοχής στο πρόγραμμα και σε Έλληνες που κατοικούν σε κράτη μέλη της Ε.Ε.
• Υπάρχει δυνατότητα προκαταβολής της α’ δόσης πριν τη μετεγκατάσταση, ώστε η στήριξη να παρέχεται κατά τη μετεγκατάσταση στον νέο τόπο κατοικίας

Το πρόγραμμα επεκτείνεται ρητά σε περισσότερους Δήμους, οι οποίοι άμεσα θα εξειδικευθούν με ΚΥΑ (όπως θα γίνεται και κάθε φορά που θα υπάρχει διεύρυνση) και θα αφορούν τις Δημοτικές Ενότητες των Π.Ε. Δράμας, Φλώρινας, Κιλκίς, Σερρών, Πέλλας, Καστοριάς, Γρεβενών και Κοζάνης, ενώ θα συμπεριληφθούν και οι πρωτεύουσες Νομών που παρουσιάζουν συρρίκνωση πληθυσμού.

Στόχος είναι να δοθούν πραγματικά κίνητρα για να αποκτήσουν ζωή και προοπτική περιοχές που χάνουν πληθυσμό.

7. Ποιες άλλες σημαντικές ρυθμίσεις περιλαμβάνονται;

Ο νέος νόμος περιλαμβάνει και μια σειρά από στοχευμένες παρεμβάσεις που διευκολύνουν την καθημερινότητα των πολιτών και ενισχύουν την κοινωνική προστασία. Μεταξύ άλλων:

• Μειώνεται η γραφειοκρατία για τη δωρεάν μετακίνηση δικαιούχων αρμοδιότητας του ΥΚΟΙΣΟ στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
• Ενισχύεται η πολιτική κατά των διακρίσεων και του ρατσισμού.
• Παρατείνεται η προθεσμία ολοκλήρωσης των παρεμβάσεων για το Πρόγραμμα Προσβασιμότητα για τους δικαιούχους.
• Διασφαλίζεται η συνέχεια της κοινωνικής φροντίδας ακόμη και σε έκτακτες περιπτώσεις, με την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και όταν οι συνήθεις κανόνες χρηματοδότησης τυχόν δεν επαρκούν για την ομαλή τους λειτουργία.

Πρόκειται για ρυθμίσεις που κάνουν τις υπηρεσίες πιο αποτελεσματικές, μειώνουν τα εμπόδια και ενισχύουν την προστασία των πολιτών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

8. Τελικά, γιατί είναι σημαντικός αυτός ο νόμος;

Γιατί μετατρέπει επιτυχημένες πιλοτικές δράσεις σε μόνιμες δημόσιες πολιτικές και ενισχύει το κοινωνικό κράτος με παρεμβάσεις που απαντούν σε πραγματικές ανάγκες.

Κατοχυρώνει την ανεξάρτητη διαβίωση των Ατόμων με Αναπηρία, βελτιώνει την πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες, περιορίζει τη γραφειοκρατία και δημιουργεί νέες δυνατότητες στήριξης για όσους τις χρειάζονται περισσότερο.

Παράλληλα, δίνει ουσιαστικές απαντήσεις στο στεγαστικό, αυξάνοντας το διαθέσιμο απόθεμα κοινωνικής κατοικίας και διευκολύνοντας την πρόσβαση σε αξιοπρεπή και προσιτή στέγη.

Με λίγα λόγια, είναι ένας νόμος που επενδύει στην αυτονομία, την αξιοπρέπεια και την κοινωνική συνοχή, με μέτρα που κάνουν αισθητή διαφορά στην καθημερινότητα των πολιτών.

Οι πεισματάρηδες της δημοκρατίας

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η κ. ∆ούρου, ως νέα επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε ότι δεν θα πάει στη δεξίωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Δεν θέλει να συνευρεθεί με «ακροδεξιούς, νοσταλγούς της χούντας και αναθεωρητές της Ιστορίας μας». Είναι προφανές ότι θέλει τη δημοκρατία μας καθαρή από μολυσματικούς ιούς. Μάλλον η συνεργασία της με τον κ. Καμμένο υπήρξε τραυματική. Δεν θα παρευρεθεί ούτε η κ. Κωνσταντοπούλου. Αυτή έχει προσωπικό πρόβλημα με τον κ. Τασούλα. Έπρεπε να το έχει λάβει υπόψη του ο κ. Μητσοτάκης όταν τον πρότεινε για το αξίωμα. Θα απουσιάζει και ο κ. Νατσιός, αυτό όμως φοβάμαι ότι δεν αφορά κανέναν εκτός από τον ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι στο σημείο που βρίσκομαι όσο γράφω γίνεται κατακλυσμός και δεν ξέρω αν η δεξίωση θα γίνει και ποιοι ακόμη δεν θα παρευρεθούν και γιατί. Όμως, αυτό δεν έχει τόση σημασία. Σημασία, αντιθέτως, έχει ότι η στάση αυτή των συγκεκριμένων πολιτικών δείχνει ότι ο καθένας απ’ αυτούς θεωρεί τη δημοκρατία ιδιοκτησία του. Και τη θέλει να προσαρμόζεται στις δικές του απόψεις και τις δικές του επιθυμίες. Αν αφήσουμε κατά μέρος τον πολιτικό ωφελιμισμό, να εισπράξουν μερικές δεκάρες από την απουσία τους σε μια δεξίωση, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και τον παράγοντα «εγωπάθεια». Συμπεριφέρονται λες και η γιορτή είναι δική τους, λες και η δημοκρατία τούς ανήκει και κατά συνέπεια αυτοί αποφασίζουν πώς θα τη γιορτάσουν και ποιους θα καλέσουν στο πάρτι των γενεθλίων τους. Κι ας είναι αρχηγοί κομμάτων που εκπροσωπούν μια πτωχή πλην τιμία μειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η δημοκρατία δεν είναι καθαρό πολίτευμα. Συμπεριλαμβάνει όλα τα είδη της πανίδας που θάλλουν στο θερμοκήπιο της κοινωνίας. Σε αντίθεση με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που απορρίπτουν ως ζιζάνια ό,τι δεν τους ταιριάζει. Η δημοκρατία επίσης δεν ανήκει σε κανέναν. Δεν ανήκει ούτε στον αρχηγό της πλειοψηφίας ούτε στους εκπροσώπους των λογής λογής μειοψηφιών. Η λατινική repubblica –res pubblica– το αποδίδει καλύτερα. Η πολιτεία ανήκει σε όλους, άρα δεν ανήκει σε κανέναν. Τη γιορτή δεν τη διοργανώνει ο κ. Τασούλας κατά τα γούστα του. Τη διοργανώνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τον θεσμικό του ρόλο. Τα υπόλοιπα ανήκουν στις μικρότητες, που ούτε αυτές απαγορεύονται στη δημοκρατία. Και τέλος, το ουσιαστικό. Αν, ο μη γένοιτο, χρειασθεί για οποιονδήποτε λόγο να συγκληθεί συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, όλοι αυτοί οι πεισματάρηδες της δημοκρατίας θα απαιτήσουν να συμμετάσχουν. Η απορία προκύπτει αβίαστα. Αφού δεν μπορούν να συνεννοηθούν για μια δεξίωση, τότε πώς θα συνεννοηθούν για κάποιο μείζον εθνικό θέμα; Θα μου πείτε, μικρά κόμματα εκπροσωπούν όλοι αυτοί. Και απ’ ό,τι όλα δείχνουν, αν συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο την δημοκρατία, μικρά θα παραμείνουν.

Μια νέα κουλτούρα συναίνεσης για τη γεωργία

Μαργαρίτης Σχοινάς, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Συχνά στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε τη συναίνεση σχεδόν με καχυποψία. Υπάρχουν, όμως, ορισμένες στιγμές που η συζήτηση αποκτά μεγαλύτερη αξία όταν όλοι προσπαθούν να απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα, έστω και από διαφορετικές αφετηρίες.

Πιστεύω ότι η ∆ιακομματική Επιτροπή για τον πρωτογενή τομέα ήταν μία από αυτές τις στιγμές. Για αρκετούς μήνες, άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές κάθισαν στο ίδιο τραπέζι έχοντας απέναντί τους τα προβλήματα της ελληνικής παραγωγής. Και αυτό, στις σημερινές συνθήκες, μόνο αυτονόητο δεν είναι.

Η επιτροπή αυτή δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση σε μια δύσκολη περίοδο. Έπειτα από χρόνια δυσπιστίας, στρεβλώσεων και παθογενειών, που τραυμάτισαν την αξιοπιστία του συστήματος των αγροτικών ενισχύσεων και δοκίμασαν την εμπιστοσύνη των ίδιων των παραγωγών προς το κράτος.

Σήμερα, όμως, η χώρα γυρίζει σελίδα στον πρωτογενή τομέα.

Η εξυγίανση του συστήματος πληρωμών αποτελεί πραγματικότητα, η σχέση εμπιστοσύνης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς αποκαθίσταται σταδιακά και μπροστά μας ανοίγεται η μεγάλη διαπραγμάτευση για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Με άλλα λόγια, αφήνουμε πίσω μας μια δύσκολη περίοδο και ανοίγουμε ένα νέο κεφάλαιο. Και όταν ανοίγεις ένα νέο κεφάλαιο, χρειάζεται να αλλάξεις και τον τρόπο με τον οποίο παράγεις πολιτική.

Έζησα σχεδόν σαράντα χρόνια στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αν έμαθα κάτι εκεί, δεν είναι μόνο πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις. Είναι κυρίως πώς ωριμάζουν. Στις Βρυξέλλες σπάνια έχει σημασία ποιος διατύπωσε πρώτος μια ιδέα. Σημασία έχει αν η ιδέα αντέχει στον διάλογο, αν μπορεί να βελτιωθεί και αν τελικά μπορεί να γίνει καλύτερη πολιτική. Άλλωστε, πολλές από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις γεννήθηκαν ακριβώς έτσι.

Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι, μετά την ολοκλήρωση του έργου της Διακομματικής Επιτροπής, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων θα μπορούσε να θεσμοθετήσει έναν μόνιμο μηχανισμό αξιολόγησης παραγωγικών προτάσεων. Έναν θεσμό, μέσα από τον οποίο τα κοινοβουλευτικά κόμματα, τα πανεπιστήμια, οι επιστημονικοί φορείς, οι συνεταιρισμοί και οι οργανώσεις των παραγωγών θα μπορούν να καταθέτουν τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικής.

Οι προτάσεις αυτές θα αξιολογούνται από τις υπηρεσίες του υπουργείου με αντικειμενικά κριτήρια. Αν, δηλαδή, είναι εφαρμόσιμες, αν είναι συμβατές με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, αν μπορούν να χρηματοδοτηθούν και, κυρίως, αν δίνουν μια πραγματική λύση σε ένα πραγματικό πρόβλημα. Και όσες αποδεικνύονται χρήσιμες θα πρέπει να ενσωματώνονται στον σχεδιασμό της αγροτικής πολιτικής, ανεξάρτητα από το ποιος τις πρότεινε.

Έχω συναντήσει στο μικρό διάστημα που έχω αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πολλούς παραγωγούς. Σπάνια κάποιος με ρώτησε αν μια λύση ήταν κυβερνητική ή αντιπολιτευτική. Σχεδόν όλοι μου είπαν το ίδιο πράγμα: «Βρείτε μας μια λύση». Αυτό είναι που ζητάει σήμερα η ελληνική ύπαιθρος.

Η πολιτική, άλλωστε, δεν γίνεται για να κατοχυρώνει πατρότητες. Γίνεται για να λύνει προβλήματα, κι εμείς αυτό επιδιώκουμε.

Η νέα εποχή για τον πρωτογενή τομέα δεν χρειάζεται μόνο νέους κανόνες, νέες υποδομές και περισσότερους πόρους. Χρειάζεται και μια διαφορετική κουλτούρα. Μια κουλτούρα που όλοι μαζί θα χτίσουμε το αύριο του πρωτογενούς τομέα.

Αν αυτό γίνει η πραγματική παρακαταθήκη της Διακομματικής Επιτροπής, το σημαντικότερο έργο της, δεν θα είναι μόνο το πόρισμά της. Θα είναι ότι βοήθησε να αλλάξει, έστω και λίγο, ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζουμε την αγροτική πολιτική στη χώρα μας για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Η Θεσσαλονίκη θα είναι φέτος ο «καθρέφτης της αλήθειας» για όλες και για όλους

Από την ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος:

• Σε κάθε περίπτωση, εμείς εξακολουθούμε να εστιάζουμε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, σε ορατές λύσεις, σε πραγματικά προβλήματα. Γι’ αυτό και στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης θα είμαστε συγκεκριμένοι στο σχέδιό μας για την Ελλάδα του 2030, με άμεσα μέτρα αλλά και με μεταρρυθμίσεις μακράς πνοής, οι οποίες αποδίδουν σταδιακά. Όπως και με δράσεις που εσείς έχετε να προτείνετε, μεταφέροντας τον παλμό των περιφερειών σας. …

- Αυτό το οποίο μπορώ για την ώρα να πω είναι πως οι ανακοινώσεις μας θα αφορούν πρωτίστως τη στήριξη της μεσαίας τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση αυτή τη φορά στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους μικρομεσαίους.

- Από την άλλη μεριά, μην περιμένετε έναν κατάλογο μόνο αιτήσεων- εξαγγελιών. Αυτό το οποίο πρέπει να αναμένετε είναι έναν οδικό χάρτη για τα επόμενα χρόνια. Την περιγραφή του τρόπου με τον οποίον η συλλογική ανάπτυξη θα μετατρέπεται ολοένα και πιο πολύ σε ατομική ευημερία για όλους. Με άλλα λόγια, την παρουσίαση ενός ταξιδιού που θα οδηγεί με ρεαλισμό σε μια Ελλάδα που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις, θα προκόβει και θα αισιοδοξεί.

• Δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας. Θέλω να θυμίσω ότι δεν το έκανα ούτε το 2018, όταν η νίκη μας στις εθνικές εκλογές ήταν περίπου προεξοφλημένη. Δεν το έκανα ούτε το 2022, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν θα το κάνω και τώρα.

Πάνω απ’ όλα, η φετινή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, η τελευταία Διεθνής Έκθεση πριν από τις εκλογές της άνοιξης, θα είναι για την παράταξή μας, αλλά και για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ένα τεστ αξιοπιστίας. Και εκεί θα απαντήσουμε, με την αλήθεια των αριθμών, στις κάλπικες υποσχέσεις που κυκλοφορούν. 

• …Στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, όμως, θα δοκιμαστούν και οι τζάμπα παροχές που διακινεί η αντιπολίτευση. Όπως θα δοκιμαστούν και εκείνοι οι οποίοι ενώ θέλουν να φαίνονται σοβαροί, αρνούνται μετ’ επιτάσεως την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους…

Με άλλα λόγια, η Θεσσαλονίκη θα είναι φέτος ο «καθρέφτης της αλήθειας» για όλες και για όλους.

Σκέψεις για την «Οδύσσεια»

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ο Αντρέ Μαλρό είχε γράψει πως το έργο τέχνης επιβιώνει μέσα από τις μεταμορφώσεις του. Ποιες είναι αυτές; Θα μπορούσε να είναι για τη λογοτεχνία η μετάφραση σε μια άλλη γλώσσα, η μεταφορά στον κινηματογράφο ή ακόμη και η μετατροπή του σε έναν συλλογικό μύθο, ο οποίος έχει αυτονομηθεί από το πρωτότυπο έργο που τον γέννησε. Ο ίδιος ο Μαλρό προχώρησε τη θεωρία του στα άκρα. Ως υπουργός Πολιτισμού είχε στείλει την Αφροδίτη της Μήλου σε κάποια καλλιστεία, αν δεν κάνω λάθος, στο Τόκιο. Έκτοτε άρχισε η σταδιοδρομία της ως παγκόσμιας σταρ της τέχνης. Με αποτέλεσμα σήμερα να είναι μαζί με την «Τζοκόντα» τα έργα του Λούβρου που έχουν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Τα γράφω αυτά με αφορμή τη φασαρία που έχει ξεσηκώσει η προβολή της «Οδύσσειας» του Νόλαν. Με κίνδυνο να διαψεύσω τον εαυτό μου που κατέκρινα ως απόπειρα εξημέρωσης από την πολιτική ορθότητα τη μαύρη του Ελένη, εντέλει σκέφτομαι ότι έχει ενδιαφέρον ότι ο Όμηρος και η «Οδύσσειά» του γίνονται ταινία που απευθύνεται στο μεγάλο κοινό. Δεν έχω δει την ταινία και δεν ξέρω αν θα τη δω, οπότε μπορώ ακόμη και σήμερα να διατηρώ τις επιφυλάξεις μου. Όμως δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει το γεγονός ότι ένα κλασικό έργο της ελληνικής και της παγκόσμιας γραμματείας, ένας πυλώνας του πολιτισμού μας, προκαλεί ακόμη το ενδιαφέρον.

Μια ταινία που έρχεται να μας υπενθυμίσει τη δύστυχη μοίρα του κλασικού πολιτισμού στον σύγχρονο κόσμο. Όταν μαθαίνεις ότι σε εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αμερικής αποκλείεται ο Όμηρος επειδή παραβαίνει τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας, όταν διαπιστώνεις πως ο κλασικός κόσμος δεν αποτελεί πλέον απαραίτητο στοιχείο της γενικής παιδείας, όταν ο δυτικός πολιτισμός τον αντιμετωπίζει ως βάρος που δεν ξέρει πώς να το βολέψει στον πολυπολιτισμικό μας κόσμο, δεν μπορείς παρά να αντιμετωπίσεις με ανακούφιση την απόπειρα του Νόλαν. Αυτά τα μεγάλα έργα που τα αντιμετωπίζουμε πλέον μόνον ως αντικείμενα επιστημονικής ερεύνης –«για δες πώς ήταν κάποτε οι άνθρωποι και τι σκέφτονταν»– επιβίωσαν μέσα στους αιώνες επειδή οργάνωναν τη συλλογική ευαισθησία. Σήμερα οι περισσότεροι, ακόμη και όσοι τα διδάσκουν στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, πιστεύουν πως ο πόλεμος έχει χαθεί. Και δίνουν μάχες οπισθοφυλακής ελπίζοντας στην επιβίωσή τους. Δεν έχουν άδικο. Όμως, απόπειρες σαν αυτή του Νόλαν αποδεικνύουν ότι οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες εξακολουθούν να στοιχειώνουν τη φαντασία μας και ότι η περιέργεια του Οδυσσέα που τον παγίδευσε στις περιπλανήσεις του γονιμοποίησε έναν ολόκληρο πολιτισμό. Όσο για τη «μαύρη Ελένη», ας την αποδώσουμε στον υπερβάλλοντα ζήλο του Νόλαν. Διότι όπως είναι σίγουρο ότι δεν υπήρξαν οι Κύκλωπες, άλλο τόσο είναι πως η Σπαρτιάτισσα Ελένη ανήκε στη λευκή φυλή.

10 νέες δράσεις για στήριξη των λιγνιτικών περιοχών τους επόμενους μήνες...

Ο πρωτογενής τομέας θα μας "σώσει"!

Η Δυτική Μακεδονία να μετατραπεί σε ένα απέραντο θερμοκήπιο παραγωγής κηπευτικών και γιατί όχι  κτηνοτροφικών προϊόντων με τη δημιουργία βέβαια, κτηνοτροφικών μονάδων. Όμως η πολιτεία οφείλει να χρηματοδοτήσει "γενναία" νέους της περιοχής μας με προοπτική να μείνουν στην ακριτική περιοχή μας. 

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας στη Βουλή στη συζήτηση της σχετικής τροπολογίας για τη θέσπιση ρήτρας δίκαιης μετάβασης:

«Από εδώ και πέρα, κατά παρέκκλιση από την γενική αρχή της ισότητας, οι ανάγκες των περιοχών Δίκαιης Μετάβασης επιτρέπεται να λαμβάνονται κατά προτεραιότητα υπόψη σε κάθε νόμο, δημόσια πολιτική, χρηματοδοτικό εργαλείο ή κίνητρο που θα θεσπίζεται».

Πέρα από τη ρήτρα, τους επόμενους μήνες σχεδιάζονται τουλάχιστον 10 σημαντικές δράσεις για την Δυτική Μακεδονία οι οποίες είναι:

1. Εξετάζονται έργα ενεργειακής εξοικονόμησης, στο πλαίσιο της νέας ρήτρας διαφυγής της Κομισιόν.
2. Δρομολογείται νέα στήριξη για τον κλάδο της γούνας, ύψους 17 εκατομμυρίων ευρώ.
3. Διασφαλίζεται πως οι εργαζόμενοι σε λιγνιτικές δραστηριότητες θα απορροφηθούν σε στρατηγικά ενεργειακά έργα της ΔΕΗ. Σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν από τη ΔΕΗ και τη ΔΥΠΑ.
4. Ολοκληρώνεται το Σεπτέμβριο η νέα πτέρυγα στο Γενικό Νοσοκομείο Κοζάνης.
5. Ολοκληρώνεται το Νοέμβριο ο Κόμβος Καινοτομίας Υδρογόνου του ΕΚΕΤΑ στην Πτολεμαΐδα.
6. Υλοποιείται η αναβάθμιση της Σχολής Αστυφυλάκων στην Καστοριά.
7. Δρομολογείται η υλοποίηση του οδικού άξονα Πτολεμαΐδα-Ξινό Νερό. Το έργο πρόκειται να χαρακτηριστεί ως στρατηγικής σημασίας για ταχύτερες διαδικασίες.
8. Ψηφίζεται αυτήν την εβδομάδα από τη Βουλή η κύρωση Σύμβασης Παραχώρησης του χιονοδρομικού κέντρου Βασιλίτσας με σκοπό την αναβάθμισή του.
9. Προχωράει επενδυτικό σχέδιο του Ομίλου TOTTIS για επέκταση των παραγωγικών δραστηριοτήτων στη Φλώρινα.
10. Ωριμάζει επενδυτικό σχέδιο της Wonderplant για κατασκευή σύγχρονης μονάδας υδροπονικής καλλιέργειας φρέσκιας τομάτας σε αποκατεστημένη έκταση πρώην λιγνιτωρυχείων στην Πτολεμαϊδα. Μια επένδυση σχεδόν 130 εκατομμυρίων που θα δημιουργήσει περίπου 300 νέες θέσεις εργασίας.

Οι δράσεις αυτές προστίθενται σε εκείνες που έχουν ήδη υλοποιηθεί, στις οποίες περιλαμβάνονται ενδεικτικά τα εξής:

1. Συνολικός σχεδιασμός για τη Δυτική Μακεδονία και τις περιοχές μετάβασης, σε συνδυασμό και με το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης, με δράσεις συνολικού προϋπολογισμού 3,7 δισ. ευρώ.
2. Επέκταση του Ε-65 στα Γρεβενά, που αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται.
3. Διπλασιασμός της μοριοδότησης της εντοπιότητας για τους Δήμους της Δυτικής Μακεδονίας εξυπηρετώντας κατά προτεραιότητα τα αιτήματα προσλήψεων σε δημόσιες υπηρεσίες της περιοχής.
4. Ενίσχυση κατά προτεραιότητα των λιγνιτικών περιοχών στον Αναπτυξιακό Νόμο.
5. Στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, ισχύει η υψηλότερη κατανομή πόρων στη Δυτική Μακεδονία και το υψηλότερο ποσοστό συγχρηματοδότησης για κρατικές ενισχύσεις και ιδιωτικές επενδύσεις.
6. Αντιμετώπιση του ζητήματος της τηλεθέρμανσης. Επιπλέον η Δυτική Μακεδονία πριμοδοτείται σε όλα τα προγράμματα εξοικονόμησης και επιδοτήσεων, ενώ έχουν προχωρήσει τα έργα του φυσικού αερίου σε πολλές περιοχές, με χρήματα του ΕΣΠΑ και του ΠΔΕ.
7. Προώθηση έργων υποδομών στην παιδεία και την υγεία, όπως η ανάπτυξη της Πανεπιστημιούπολης, η ανέγερση νέων φοιτητικών εστιών με 350 κλίνες μέσω ΣΔΙΤ, και οι αναβαθμίσεις και επεκτάσεις νοσοκομείων της περιοχής.

140 εκατ. ευρώ για νέες δράσεις επιχειρηματικότητας στις Ηπειρωτικές Περιοχές Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης

Δράσεις συνολικής δημόσιας δαπάνης 140 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση επενδυτικών σχεδίων υφιστάμενων, νέων και υπό σύσταση μικρομεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων στις Ηπειρωτικές Περιοχές Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (ΔΑΜ), προκηρύσσονται με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκου Παπαθανάση.

Συγκεκριμένα, η πρωτοβουλία, με στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση των περιοχών που επηρεάζονται από την ενεργειακή μετάβαση, απευθύνεται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και στους Δήμους Μεγαλόπολης, Οιχαλίας, Γορτυνίας και Τρίπολης της Περιφέρειας Πελοποννήσου, μέσω της στήριξης επενδύσεων που συμβάλλουν στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, στην αναβάθμιση της παραγωγικής δυναμικότητας και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

Οι αιτήσεις χρηματοδότησης αφορούν επενδυτικά σχέδια με επιχορηγούμενο προϋπολογισμό από 300.000 ευρώ έως 12.000.000€ για τις ΜμΕ και από 5.000.000€ έως 40.000.000 ευρώ για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Το ποσοστό ενίσχυσης ανέρχεται σε:

• 50% για μεγάλες επιχειρήσεις,
• 60% για μεσαίες επιχειρήσεις,
• 70% για μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.