Εμείς και οι άλλοι

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η Δύση, ως διακριτή πολιτισμική οντότητα, δημιουργήθηκε μετά τη σύγκρουση των Περσών με τους  Έλληνες. Στον Μαραθώνα, και μετά στη Σαλαμίνα, συγκρούσθηκαν δύο μεγάλοι πολιτισμοί, δύο διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης του ανθρώπινου σύμπαντος και του κόσμου. Η ήττα της Μεγάλης Αυτοκρατορίας της εποχής από τη σύμπραξη της Αθήνας και της Σπάρτης έδωσε την ώθηση και δημιούργησε την αυτοπεποίθηση στους Έλληνες για να γεννήσουν αυτό που έως σήμερα ακόμη αποκαλείται «ελληνικό θαύμα».

Όπως λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης, υπάρχει ένα ελληνικό θαύμα, όπως υπάρχει και ένα κινεζικό θαύμα, και ένα ινδικό θαύμα. Το ελληνικό θαύμα ήταν ο πυρήνας του δυτικού πολιτισμού που κυριάρχησε στην ανθρώπινη Ιστορία για πολλούς αιώνες και έφτιαξε τον σημερινό κόσμο, αυτόν που ο Αντρέ Μαλρό αποκαλεί «πρώτο παγκόσμιο πολιτισμό της Ιστορίας» – όρο πολύ πλουσιότερο από την «παγκοσμιοποίηση» που μυρίζει μετοχές και χρηματιστηριακές συναλλαγές. Ζητώ την κατανόησή σας. Ολ’ αυτά δεν αποτελούν επιστημονικό σύγγραμμα. Είναι σκέψεις που τις γέννησε η επικαιρότητα του κόσμου μας και ζητώ τη συνδρομή τους για να την κατανοήσω. Είκοσι έξι αιώνες μετά τη σύγκρουση που δημιούργησε τον δυτικό άνθρωπο η συμφιλίωση δεν έχει ακόμη επέλθει. Είμαστε εμείς και είναι οι άλλοι. Οι ιστορικές αναλογίες μπορεί να σε εξαπατήσουν, δεν έχω αντίρρηση, όμως αν αφαιρέσεις τις συγκεκριμένες συνθήκες της κάθε εποχής το περίγραμμα διατηρεί τη χρησιμότητά του.

Η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφαλείας, Κάγια Κάλλας, δήλωσε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ανήκει στο ίδιο σύνολο με τον πόλεμο στο Ιράν. Ας θυμίσω απλώς ότι η εισβολή στην Ουκρανία συνεχίζεται παρότι τα γεγονότα στο Ιράν μας έχουν κάνει να την ξεχάσουμε.

Να προσθέσω επίσης ότι η αρχή των βομβαρδισμών του Ιράν και της ενδεχόμενης εισβολής χερσαίων δυνάμεων ξεκίνησε την 7η Οκτωβρίου 2023 με την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ.

Λένε ότι ο Νετανιάχου έπεισε τον Τραμπ και ότι τον παρέσυρε σε μια αδιέξοδη σύγκρουση. Ακόμη κι αν ισχύει αυτό, το Ισραήλ είχε κάθε λόγο να επιτεθεί στο Ιράν, μια χώρα η οποία έχει ως στόχο τον αφανισμό του και συντηρούσε δύο τρομοκρατικούς στρατούς, τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, οι οποίοι ενεργούσαν κατά του Ισραήλ.

Η Ουκρανία και το Ιράν μας αφορούν και πολιτισμικά και πολιτικά. Η έκβαση της εισβολής στην Ουκρανία και η ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων θα επηρεάσουν καταλυτικά το μέλλον του δυτικού κόσμου.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το Ισραήλ είναι η μόνη δυτική χώρα στη Μέση Ανατολή, περιοχή όπου κυριαρχούν τα πολιτικά ήθη του ολοκληρωτισμού. Ας θυμηθούμε ακόμη ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε για να την εμποδίσει να προσεγγίσει τον δυτικό κόσμο όπως το επιθυμούσε η κοινωνία της.

Μακριά από μένα η εξιδανίκευση της δημοκρατίας «δυτικού τύπου». Όμως δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι ευτυχώς στον άγριο τούτο κόσμο υπάρχει η Ευρώπη στην οποία ανήκει και η χώρα μου. Ως εκ τούτου, αν κάνω αφαίρεση των διαφόρων γεωστρατηγικών περικοκλάδων και με ένα διεθνές δίκαιο, ανίσχυρο και προσχηματικό, όσο και ο ΟΗΕ, ο φορέας που υποτίθεται ότι το διασφαλίζει, τότε δεν δυσκολεύομαι να πάρω θέση απέναντι στους δύο πολέμους που διαταράσσουν τη φιλειρηνική μας μακαριότητα.

«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας», είπε, αν δεν κάνω λάθος, ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς. Ναι, δεν τον αποφασίσαμε εμείς, και ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν ρώτησαν τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Επίδειξη ισχύος αλλά και κυνισμός. «Πόσον καιρό και πόσες διασκέψεις θα χρειαστούν οι Ευρωπαίοι για να αποφασίσουν ομόφωνα τι θέλουν»; Ναι, απ’ αυτήν την άποψη αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας. «Drôle de guerre» που έλεγαν και οι Γάλλοι πριν τους καταλάβουν οι Γερμανοί. Όμως αν σκεφτούμε ότι αυτό που γίνεται στο Ιράν είναι μέρος του ιδίου πολέμου με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τότε αυτός ο πόλεμος μας αφορά. Όπως μας αφορά οποιαδήποτε απόπειρα των ολοκληρωτικών καθεστώτων να χτυπήσουν τις δυτικές δημοκρατίες. Και τον τρόπο ζωής που έχουν κατακτήσει μετά από αιώνες ιστορίας, απ’ την ανεξιθρησκεία ως την ισότητα των φύλων μεταξύ άλλων.

Και τώρα ας έρθουμε στους δικούς μας. Από τους δηλωμένους ρωσόφιλους ώς τους υποστηρικτές, λόγω αντισιωνισμού και αντιαμερικανισμού, των μουλάδων. «Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο». Ακόμη και οι υπερπατριώτες ανησυχούν για την αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο. «Μα ήθελαν να χτυπήσουν τις βρετανικές βάσεις άρα εμείς τι πάμε και μπλέκουμε». Ο ταρτουφισμός απλώς άλλαξε πίστη, κράτησε όμως την πολύτιμη υποκρισία του.

Για να μην παρεξηγηθώ. Δεν υποστηρίζω την ενεργό συμμετοχή της χώρας μας στις επιχειρήσεις. Δεν έχω τρελαθεί, όσο κι αν αρκετοί θα το επιθυμούσαν. Προσπαθώ απλώς να πω ότι και η Ουκρανία και το Ιράν μας αφορούν περισσότερο από τις τιμές του πετρελαίου και της βενζίνης. Μας αφορούν και πολιτισμικά και πολιτικά. Η έκβαση της εισβολής στην Ουκρανία και η ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων –και οι δύο με μάλλον απαισιόδοξες προοπτικές– θα επηρεάσουν καταλυτικά το μέλλον του δυτικού κόσμου, του δικού μας κόσμου.

Μητσοτάκης: Στήριξη νοικοκυριών, αύξηση μισθών και ενίσχυση ασφάλειας - «Η κυβέρνηση στο πλευρό κάθε Έλληνα»

Αξιότιμε, κύριε πρωθυπουργέ, το πετρέλαιο θέρμανσης είναι εκτός των μέτρων στήριξης; ΓΙΑΤΙ; Μάλλον, θεωρείτε οικονομικά ευκατάστατους όσους προσπαθούν να ζεσταθούν με τον "μαύρο χρυσό"!

Εκφράζω την αγανάκτηση και απογοήτευσή μου...

Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης

Δάσκαλος

     

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μέσω της καθιερωμένης Κυριακάτικης ανάρτησής του, αναφέρθηκε από την αύξηση του κατώτατου μισθού και την επιδότηση καυσίμων μέχρι σημαντικές πρωτοβουλίες για μεταφορές, άμυνα, πολιτισμό και οδική ασφάλεια

Αναλυτικά η ανάρτηση

Καλημέρα. Ξεκινώ και αυτήν την Κυριακή από τα διεθνή και από τα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, με τις επιπτώσεις τους να είναι ήδη ορατές στις τιμές των καυσίμων. Από την πρώτη στιγμή έχουμε αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να στηρίξουμε την κοινωνία και τα εισοδήματα απέναντι σε αυτήν την πίεση. Ήδη ισχύει πλαφόν στο περιθώριο κέρδους τόσο στα καύσιμα, όσο και σε δεκάδες προϊόντα του σούπερ μάρκετ που ισχύουν ως το τέλος Ιουνίου.

Προχωράμε, τώρα, σε μια νέα δέσμη τεσσάρων στοχευμένων μέτρων για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο με παρεμβάσεις στις τιμές των καυσίμων (diesel και βενζίνης), των λιπασμάτων και των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων. Τα μέτρα έχουν ήδη εξειδικευτεί και, με τα διευρυμένα εισοδηματικά κριτήρια, η στηρίξει θα καλύπτει 3 στα 4 νοικοκυριά, με το όφελος να είναι μεγαλύτερο για τις οικογένειες με παιδιά. Καταβάλλεται προσπάθεια ώστε η πλατφόρμα για το Fuel Pass να ανοίξει εντός της ερχόμενης εβδομάδας και να δοθεί επιδότηση πριν τα μέσα του μηνός. Ειδικά για τους αγρότες μας, η επιδότηση στις τιμές των λιπασμάτων θα ισχύει αναδρομικά από τις 15 Μαρτίου. Το ύψος του προγράμματος φτάνει περίπου τα 300 εκ. ευρώ και, επειδή κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτός ο πόλεμος, προφανώς διατηρούμε εφεδρείες για την περίπτωση που η παγκόσμια οικονομική κατάσταση επιδεινωθεί σημαντικά. Το μήνυμά μας, συνεπώς, είναι ένα: η κυβέρνηση είναι και θα παραμείνει στο πλευρό κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα, όπως το έκανε σε κάθε δύσκολη στιγμή μέχρι τώρα.

Όμως, πέρα από τα έκτακτα «αναχώματα» για τις κρίσεις, η σταθερή μας δέσμευση είναι η μόνιμη βελτίωση του εισοδήματος. Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή για μια ακόμη αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου -η 6η κατά σειρά από το 2021- για τους υπαλλήλους όλης της χώρας, των οποίων η αμοιβή τους δεν ρυθμίζεται από συλλογική σύμβαση εργασίας και αμείβονται με τον βασικό μισθό. Και πλέον, η αύξηση αυτή αφορά και τους δημόσιους υπαλλήλους που αμείβονται με τον εισαγωγικό μισθό, οι οποίοι, χάρη στη δική μας πρωτοβουλία, ακολουθούν μισθολογικά τον κατώτατο μισθού του ιδιωτικού τομέα. Η πρόταση της κυβέρνησης -με τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου- είναι να ανέβει από τα 880 σε 920 ευρώ. Αν δούμε τη συνολική εικόνα, από το 2019 όπου ο κατώτατος μισθός που παραλάβαμε ήταν 650 ευρώ, έχουν προστεθεί συνολικά τουλάχιστον 4 επιπλέον βασικοί μισθοί στην τσέπη των μισθωτών ή +3.780 ευρώ ετησίως. Σε αυτό προστίθενται και οι μειώσεις φόρων, που ειδικά για τους νέους έως 25 ετών φτάνουν μέχρι και τον μηδενισμό, βελτιώνοντας ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των χαμηλόμισθων. Αναπροσαρμόζεται, επίσης, το επίδομα ανεργίας στα 564,98 ευρώ τον μήνα, όπως και μια σειρά από βοηθήματα και επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό. Με την νέα αύξηση, η Ελλάδα ανεβαίνει στη 12η θέση ανάμεσα στα 22 κράτη μέλη της ΕΕ με νομοθετημένο κατώτατο μισθό. Προφανώς δεν πανηγυρίζουμε, γνωρίζουμε ότι έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε για να συγκλίνουμε με τους μέσους μισθούς στην ΕΕ. Έχουν γίνει όμως σημαντικά βήματα. Η σωρευτική αύξηση του κατώτατου μισθού από τον Ιούνιο του 2019 ανέρχεται σε 41.5%, που σημαίνει 270 ευρώ τον μήνα ή 3.780 ευρώ το έτος (με 14 καταβολές). Ο στόχος μας για τα 959 ευρώ κατώτατο μισθό έως το 2027 είναι πλέον παραπάνω από εφικτός. Και βεβαίως, να μην ξεχνάμε ότι ήδη από τα τέλη του 2025 πετύχαμε τον στόχο που είχαμε θέσει για το 2027, ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης να φτάσει ή να υπερβεί τα 1.500 ευρώ.

Η σημασία μιας αίθουσας

Καθημερινή

Άρης Αλεξανδρής

Η αίθουσα της δίκης των Τεμπών πιθανόν να αποτελούσε πρόβλημα ακόμη κι αν ήταν η καταλληλότερη για την περίσταση

Δεν χρειάζεται να είσαι νομικός για να το καταλάβεις. Αρκεί να έχεις βρεθεί μία φορά στο ακροατήριο για να αντιληφθείς ότι η δίκη δεν αποτελεί στατικό γραφειοκρατικό γεγονός, αλλά ζωντανό οργανισμό που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα και κάθε λεπτό παράγει νέα αποτελέσματα. Ο λόγος που οι δίκες πρέπει να διεξάγονται σε αρμόζον περιβάλλον δεν έχει να κάνει μόνο με το τυπικό κύρος που (πρέπει να) διακρίνει την απονομή της δικαιοσύνης, αλλά και με την εντελώς πρακτική διάσταση της διαδικασίας: οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης συγκεντρώνονται στη δικαστική αίθουσα για να κάνουν μια δύσκολη δουλειά· για να μιλήσουν προσεκτικά, να ακούσουν ακόμη προσεκτικότερα, να προσκομίσουν και να εκτιμήσουν στοιχεία, να αντιδικήσουν στη βάση ισχυρισμών, αποδείξεων, γεγονότων. Δεν πρόκειται για προκαθορισμένη παράσταση που, όπως κι αν γίνει, θα οδηγήσει πάνω-κάτω στο ίδιο σημείο· από την αρτιότητα μιας δίκης κρίνονται η ζωή των κατηγορουμένων, η αξιοπιστία των θεσμών, η ίδια η αλήθεια.

Θεαματικές προσδοκίες

Η αίθουσα όπου διεξάγεται η δίκη των Τεμπών κρίθηκε όχι απλώς ανεπαρκής, αλλά μικρή και απολύτως ακατάλληλη: λέγεται πως δεν χωράνε οι κατηγορούμενοι, οι συνήγοροι ασφυκτιούν, δεν βρίσκουν θέση οι συγγενείς, ενώ οι δημοσιογράφοι μένουν απέξω, ανήμποροι να παρακολουθήσουν και να καταγράψουν τα τεκταινόμενα. Αν είναι έτσι, προφανώς κάτι πρέπει να αλλάξει. Αν καθίσταται πρακτικώς αδύνατη η διεξαγωγή της δίκης, τότε κάθε συζήτηση περιττεύει. Είναι, όμως, ο ζήλος για το δικονομικό ιδεώδες αυτό που οδήγησε στις εκρηκτικές διαμαρτυρίες για την αίθουσα ή μήπως οι κινηματογραφικές προσδοκίες που δεν ικανοποιήθηκαν από την πεζή δικαστική πραγματικότητα; Το να στοιβάζονται οι δικηγόροι ο ένας πάνω στον άλλο, αδυνατώντας να κάνουν τη δουλειά τους σωστά, είναι βέβαια μείζον πρόβλημα· το να μην μπορούν όμως να εξασφαλίσουν θέση όσοι έρχονται απλώς για να παρακολουθήσουν το σόου δεν είναι κάτι τρομερό· αυτοί μπορούν να κάτσουν σπίτι τους.

Η δίκη ως γήπεδο

Η αρχή της δημοσιότητας δεν είναι συνταγματική πρόβλεψη γηπεδικού χαρακτήρα. Δεν στοχεύει στην παραγωγή θεάματος προς τέρψη των μαζών ή προς εκτόνωση οπαδικών συναισθημάτων. Η υπόθεση των Τεμπών έχει ήδη προσφέρει αρκετά δείγματα λαϊκισμού και παρανοήσεων στη βάση του «κοινού περί δικαίου αισθήματος», πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί απ’ όσους εξανίστανται για τις προδιαγραφές της δίκης, στην πραγματικότητα απογοητεύτηκαν επειδή ανέμεναν κάτι που δεν έπρεπε να αναμένουν: διαπρύσιες κραυγές κατά «δολοφόνων», λαϊκά είδωλα να παίρνουν τον λόγο και να βρίζουν την έδρα, ένα δικαστικό ισοδύναμο του διαλεκτικού βρασμού των κοινωνικών δικτύων, με λίγα λόγια. Ισως, λοιπόν, η αίθουσα να μην είναι μικρή για τους παράγοντες της δίκης, αλλά για τους επίδοξους παράγοντες του σαμποτάζ της.

Μια άλλη δίκη

Συμβαίνει, βέβαια, και κάτι ακόμα: από τη δίκη των Τεμπών λείπουν, σύμφωνα με πολλούς, κάμποσοι «πραγματικοί» υπαίτιοι του εγκλήματος. Οι κατηγορούμενοι δεν είναι ποιοτικά και ποσοτικά αρκετοί ώστε να πείσουν πως στο τέλος «θα επέλθει» η πολυπόθητη «κάθαρση»· τα «στοιχεία» που διακινήθηκαν επί μήνες σε κάθε πρόσφορο μέσο δεν φαίνεται πιθανό πως θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην κρίση του δικαστηρίου· το δικαστήριο που στήθηκε πριν από το δικαστήριο χάνει τώρα μεγάλο κομμάτι της δύναμής του. Πρόκειται επομένως για μια δίκη μισερή, που ακόμα κι αν γινόταν σε άλλη αίθουσα, ακόμα κι αν πληρούσε τις αυστηρότερες τεχνικές προδιαγραφές, πάλι αντιδράσεις θα προκαλούσε, γιατί στην ουσία της δεν είναι η δίκη που θα ήθελαν να δουν οι σκληροπυρηνικοί τεμπολόγοι. Εχει στ’ αλήθεια σημασία η δίκη, αν δεν ρίξει την κυβέρνηση;

Το διαρκές πρόβλημα

Πριν ξεκινήσει η δίκη, το πρόβλημα ήταν οι δικαστές· πριν από τους δικαστές ήταν οι εισαγγελείς· πριν από τους εισαγγελείς, η δικογραφία· πριν από τη δικογραφία, το πρόβλημα ήταν τα αποσιωπημένα αποδεικτικά στοιχεία, τα εκκρεμή αιτήματα, η αντιδεοντολογική διαδικασία. Τα παραπάνω δημιουργούν ένα προηγούμενο που αν δεν προοικονομεί, σίγουρα εξηγεί και το πρόβλημα της αίθουσας. Αν ρυθμιστεί ή ξεχαστεί κι αυτό, κάποιο άλλο πρόβλημα θα προκύψει στη συνέχεια. Η δίκη θεωρείται σκανδαλώδης πριν καν ξεκινήσει, ώστε να απονομιμοποιηθεί ευκολότερα όταν τελειώσει. Αφού δεν προβλέπεται να οδηγήσει εκεί που θέλουμε, ας μη γίνει καν· για την ακρίβεια, το να μη γίνει, το να αναβάλλεται διαρκώς ίσως είναι και το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει, αφού θα μετατοπίσει τη συζήτηση αλλού: στη διαπίστωση πως τίποτα δεν αξίζει, όλα είναι μάταια, το κράτος πρέπει να καταρρεύσει και να ανοικοδομηθεί εκ νέου απ’ όποιον μαζεύει τα περισσότερα likes. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η δίκη θα εξελιχθεί σύννομα και παραγωγικά· κανείς δεν μπορεί να πει ότι η δικαιοσύνη αποδίδεται πάντα ή ότι θα αποδοθεί πλήρως τώρα. Από την άλλη, το γεγονός ότι το υπαρξιακό άγχος για την αποδοτικότητα του δικαστικού συστήματος καταλαμβάνει τα πλήθη τόσο επιλεκτικά (πόσοι θυμούνται τη δίκη για το Μάτι;) δείχνει πως όσα προβλήματα κι αν έχει το σύστημα, εκείνοι που το πολεμούν με δόλο μάλλον δεν ενδιαφέρονται να τα λύσουν.

Εορτές και σχολική «παπαγαλία»

Καθημερινή

Απόστολος Λακασάς

Αποκαλυπτική ήταν η εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας προς τα σχολεία της χώρας για τις εορταστικές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου: «Απουσία μαθητή από τη σχολική εορτή θεωρείται αδικαιολόγητη απουσία από όσες διδακτικές ώρες προβλέπει το ωρολόγιο πρόγραμμα την ημέρα της πραγματοποίησής της». Δηλαδή, τουλάχιστον ένα δίωρο. Κατόπιν, η εγκύκλιος καταλήγει ότι με ευθύνη του διευθυντή του σχολείου ειδοποιούνται οι γονείς για την ώρα αποχώρησης των μαθητών από το σχολείο, υπονοώντας ότι δεν θα τηρηθεί το κανονικό ωρολόγιο πρόγραμμα και οι μαθητές θα φύγουν νωρίτερα. Δεν αναφέρει κάτι σε σχέση με το περιεχόμενο των εορταστικών εκδηλώσεων, αφού… είναι γνωστό τι γίνεται. Οι εορταστικές σχολικές εκδηλώσεις –κακά τα ψέματα– αντί να νοηματοδοτούν την ιστορική βαρύτητα της ημέρας, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον των μαθητών, έχουν καταλήξει σχεδόν αγγαρεία για την πλειονότητα των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Ποιήματα, τραγούδια, ίσως και ένα μικρό σκετς στις μικρότερες τάξεις, συνοδεύουν μια ομιλία ενός εκπαιδευτικού· συνήθως φιλολόγου, μάλλον επειδή γνωρίζει από Ιστορία, ενώ οι άλλες ειδικότητες καλύπτουν την αδιαφορία τους πίσω από τη μη σχετική ειδικότητά τους.

Αυτό που εγείρει ερωτήματα –επίσης κακά τα ψέματα– είναι το γιατί διατηρούνται με αυτόν τον τρόπο οι σχολικές εκδηλώσεις, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν προσφέρουν τίποτε μετά γνώσεως «παιδευτικό» στους μαθητές (πλην ίσως σε όσους έχουν ταλέντο στην απαγγελία ποιημάτων).

Αν δούμε, όμως, όλο το πλαίσιο της σχολικής πραγματικότητας, θα διαπιστώσουμε ότι οι σχολικές γιορτές για τις εθνικές επετείους αποτελούν έναν ακόμη στρουθοκαμηλισμό για το υπουργείο Παιδείας. Όπως στρουθοκαμηλισμός είναι και ο τάχα επαγγελματικός προσανατολισμός, στον οποίο οι μαθητές λυκείου περιφέρονται βαριεστημένοι σε εταιρείες για να μάθουν τα μυστικά του επαγγέλματος.

Στρουθοκαμηλισμός δεν είναι και τα μονόωρα εβδομαδιαία μαθήματα, στα οποία οι μαθητές ακούν δυο λόγια για το π.χ. δίκαιο, αλλά μέχρι να έλθει το επόμενο μάθημα τα έχουν ξεχάσει;

Η ίδια κατάσταση δεν είναι αυτό που γίνεται στο λεγόμενο «κόντρα μάθημα» του λυκείου, το οποίο π.χ. για τους μαθητές της θετικής κατεύθυνσης είναι Ιστορία; Φιλόλογοι παραδέχονται πως όταν διδάσκουν Ιστορία, οι περισσότεροι μαθητές διαβάζουν –απροκάλυπτα– Φυσική, Χημεία ή Μαθηματικά, τα οποία τους ενδιαφέρουν.

Το σχολείο σε αρκετές περιπτώσεις «παριστάνει» πως είναι σχολείο και όλοι το γνωρίζουν. Το υπουργείο Παιδείας αρκείται στην «by the book» εκπαίδευση, αδιαφορώντας για την εξόφθαλμη σχολική πραγματικότητα.

1821-2025 ...Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ!

ΣΠΕΤΣΕΣ: Οικία Μπουμπουλίνας

Η επανάσταση του 1821 ήταν πάνω απ' όλα εθνική επανάσταση

...Οι Έλληνες συνειδητοποιώντας την πνευματική, ηθική και ιστορική ανωτερότητά τους, ξεσηκώθηκαν σαν ένας άνθρωπος με μια ψυχή και με πλήρη συναίσθηση της εθνικής τους ταυτότητας, εναντίον ενός άλλου έθνους, αλλόθρησκου και αλλόφυλου...

  Σήμερα και μετά από 205 χρόνια, θα πρέπει να καταλάβουν όλοι, εχθροί και φίλοι/σύμμαχοι, ότι η εδαφική μας ακεραιότητα, η εθνική ανεξαρτησία, η πίστη μας στην Ορθοδοξία και τέλος πάντων ο πολιτισμός μας και η ιστορία μας, ούτε χαρίζονται αλλά και ούτε διαπραγματεύονται.

                  ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!

Νέα μέτρα οικονομικής στήριξης της κοινωνίας από τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή

Δέσμη 4+1 στοχευμένων μέτρων για το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου ανακοίνωσε η κυβέρνηση, με συνολικό δημοσιονομικό κόστος περίπου 300 εκατομμυρίων ευρώ, ως απάντηση στην απότομη αύξηση των τιμών των καυσίμων που πλήττει νοικοκυριά, αγρότες και εφοδιαστική αλυσίδα.

Τα μέτρα περιλαμβάνουν:

1. άμεση επιδότηση στην τιμή πώλησης diesel κίνησης κατά περίπου 20 λεπτά στην αντλία (16 λεπτά ΕΦΚ και επιπλέον ΦΠΑ) για το δίμηνο Απριλίου - Μαΐου.
2. ψηφιακή Κάρτα Καυσίμων για 3,1 εκατομμύρια ιδιοκτήτες ΙΧ (FUEL PASS) 25-30 ευρώ το μήνα, ή συνολικά 50-60 ευρώ για τους ερχόμενους δύο μήνες.
3. επιχορήγηση αγοράς λιπασμάτων 15% για τους αγρότες
4. επιδότηση των ακτοπλοϊκών εταιριών για να μη προβούν σε αυξήσεις εισιτηρίων.

Τα μέτρα θα εφαρμοστούν με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου την οποία θα καταθέσει σήμερα Τρίτη 24 Μαρτίου, η κυβέρνηση. Σε κάθε περίπτωση, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αφορούν εθνικές πρωτοβουλίες και δεν εξαντλούν το δημοσιονομικό χώρο αλλά επιτρέπουν να υπάρξουν και εφεδρείες, εν αναμονή και των συνολικών αποφάσεων που θα απαιτηθούν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ανάλογα και με το βάθος και την ένταση της ενεργειακής κρίσης.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, για κάθε μέτρο θα ισχύσουν τα εξής:

Μέτρο 1ο: Επιδότηση diesel κίνησης απευθείας στην αντλία

Από την 1η Απριλίου 2026, το πετρέλαιο κίνησης θα επιδοτείται με 16 λεπτά το λίτρο στο δίκτυο διανομής, ώστε το τελικό όφελος για τον καταναλωτή με ΦΠΑ να ανέρχεται σε 20 λεπτά το λίτρο, μειώνοντας άμεσα την τιμή πώλησης στην αντλία για όλους τους καταναλωτές με οχήματα που κινούνται με diesel. Η αρχική διάρκεια της επιδότησης εκτείνεται έως τις 30 Απριλίου, με δυνατότητα αλλαγής ή επέκτασης έως 31 Μαΐου. Το δημοσιονομικό κόστος κυμαίνεται από 51 εκατ. ευρώ (για τον πρώτο μήνα) έως 106 εκατ. ευρώ (για ολόκληρο το δίμηνο Απριλίου-Μαΐου).

Μέτρο 2ο: Ψηφιακή κάρτα καυσίμων για φυσικά πρόσωπα

Εντός της ερχόμενης εβδομάδας θα ανοίξει η σχετική πλατφόρμα (vouchers.gov.gr) για αιτήσεις χορήγησης Fuel Pass, με στόχος να καταβληθεί πριν το Πάσχα (ως τα μέσα Απριλίου) η επιδότηση αγοράς καυσίμων. Θα δοθεί η επιδότηση για ολόκληρο το δίμηνο και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο σε πρατήρια για αγορά βενζίνης ή πετρελαίου κίνησης, όσο όμως και για μετακινήσεις με ΤΑΞΙ ή Μαζικά Μέσα Μεταφοράς. Το συνολικό όφελος για το δίμηνο διαμορφώνεται ως εξής:

• ιδιοκτήτες αυτοκινήτων στην ηπειρωτική Ελλάδα θα λάβουν 50 ευρώ σε άυλη ψηφιακή κάρτα αν διαθέτουν κατάλληλο smartphone για να μπορούν να πληρώσουν απευθείας στο πρατήριο, ή 40 ευρώ αν επιλέξουν να εισπράξουν την επιδότηση στον τραπεζικό λογαριασμό που θα δηλώσουν (ΙΒΑΝ)
• ιδιοκτήτες αυτοκινήτων στην νησιωτική Ελλάδα θα λάβουν 60 ευρώ σε άυλη ψηφιακή κάρτα (λόγω αυξημένου κόστους πώλησης στα νησιά), ή 50 ευρώ αν επιλέξουν να εισπράξουν την επιδότηση στον τραπεζικό λογαριασμό που θα δηλώσουν (ΙΒΑΝ)
• ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών στην ηπειρωτική Ελλάδα θα λάβουν 30 ευρώ σε άυλη ψηφιακή κάρτα για να πληρώσουν απευθείας στο πρατήριο, ή 25 ευρώ αν επιλέξουν τραπεζικό λογαριασμό
• ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών στην νησιωτική Ελλάδα θα λάβουν 35 ευρώ σε άυλη ψηφιακή κάρτα, ή 30 ευρώ αν επιλέξουν ΙΒΑΝ.

Για αγορά βενζίνης, η μέση στήριξη υπολογίζεται πως σε 36 λεπτά το λίτρο (για την ηπειρωτική Ελλάδα) ή έως 43 λεπτά (για τη νησιωτική Ελλάδα), με βάση την εκτίμηση για μέση κατανάλωση 70 λίτρων ανά μήνα ανά αυτοκινητιστή.

Δικαιούχοι -- Εισοδηματικά κριτήρια

Επιλέξιμα είναι φυσικά πρόσωπα -συμπεριλαμβανομένων ελευθέρων επαγγελματιών- φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας με:

• Εισόδημα έως 25.000 ευρώ για άγαμους
• Έως 35.000 ευρώ για έγγαμους, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο
• Έως 39.000 ευρώ για μονογονεϊκές οικογένειες, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ ανά επιπλέον παιδί μετά το πρώτο

Τα κριτήρια αυτά είναι αντίστοιχα με αυτά του προγράμματος «Σπίτι Μου 2» και καλύπτουν τα 3,1 εκατ. από τα σχεδόν 4 εκατ. ιδιοκτήτες οχημάτων (2.866.582 αυτοκίνητα και 231.394 μοτοσυκλέτες, με το ποσοστό κάλυψης να εκτιμάται σε 77,8%).

Ωστόσο κάθε δικαιούχος δηλώνει μόνο ένα όχημα στην πλατφόρμα του vouchers.gov.gr, επί του οποίου πρέπει να έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας ή σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης. Το όχημα πρέπει να είναι σε κυκλοφορία, ασφαλισμένο και χωρίς οφειλόμενα τέλη κυκλοφορίας. Κάθε όχημα δηλώνεται από μόνο ένα φυσικό πρόσωπο.

Μέτρο 3o: Επιχορήγηση 15% για αγορά λιπασμάτων

Αγρότες και νομικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα θα λάβουν επιχορήγηση 15% επί της τελικής αξίας των παραστατικών αγοράς λιπασμάτων, για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Η ενίσχυση χορηγείται κατόπιν αίτησης μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας της ΑΑΔΕ. Το κόστος για τον προϋπολογισμό θα ανέλθει σε 15 εκατ. ευρώ.

Μέτρο 4ο: Αποζημίωση ακτοπλοϊκών εκπτώσεων

Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες παρέχουν υποχρεωτικά εκπτώσεις σε φοιτητές, ανήλικα, ΑμεΑ και άλλες κατηγορίες, χωρίς αυτές σήμερα να αποζημιώνονται. Προκειμένου να συγκρατηθούν οι τιμές των εισιτηρίων για το γενικό πληθυσμό εν μέσω ακρίβειας, οι εκπτώσεις αυτές θα αποζημιώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κόστος για τον προϋπολογισμό: 56 εκατ. ευρώ

Μέτρο 5ο: Αύξηση φορολόγησης διαδικτυακών τυχερών παιγνίων

Συνολικά το κόστος των ανωτέρω μέτρων εκτιμάται σε 300 εκατ. ευρώ. Για τη μερική χρηματοδότηση των δράσεων, προβλέπεται αύξηση της φορολογίας στα διαδικτυακά τυχερά παίγνια τύπου καζίνο (τύπου «φρουτάκια», online καζίνο κλπ) από 1ης Ιουλίου και εφεξής, σε μόνιμη βάση. Το μέτρο θα είναι μόνιμο και θα περιληφθεί σε ξεχωριστό νομοσχέδιο για τον παράνομο στοιχηματισμό, το οποίο θα κατατεθεί σύντομα. Και συγκεκριμένα η φορολόγηση αλλάζει ως εξής:

• Κέρδη έως 100 ευρώ: αφορολόγητα (παραμένει ως έχει)
• Κέρδη 100,1 - 500 ευρώ: αυξάνεται από 15% σε 20%
• Κέρδη άνω των 500 ευρώ: αυξάνεται από 20% σε 30%.

Τα εκτιμώμενα πρόσθετα έσοδα ανέρχονται σε 100 εκατ. ευρώ ετησίως, με 50 εκατ. ευρώ για το 2026 λόγω μερικής εφαρμογής, αρχομένης από 1ης Ιουλίου.

Από τη δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη:

… Τα παραπάνω γίνονται δυνατά χάρη στα οφέλη που φέρνει η θετική τροχιά της οικονομίας και η συνετή δημοσιονομική διαχείριση. Είναι μέτρα που δυναμώνουν τα κοινωνικά "αναχώματα" σε ταραγμένους καιρούς. Δεν αποδυναμώνουν όμως την ουσία αυτής της προσπάθειας, ούτε θέτουν σε κίνδυνο όσα κατακτήσαμε. Και επειδή κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτός ο πόλεμος, προφανώς κρατάμε εφεδρείες στην περίπτωση που η παγκόσμια οικονομική κατάσταση επιδεινωθεί σημαντικά.

Το μήνυμά μας, συνεπώς, είναι ένα: η κυβέρνηση μένει και θα μένει στο πλευρό κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα, όπως το έκανε σε κάθε δύσκολη στιγμή μέχρι τώρα. Ενώ η πατρίδα μας θα ξεπεράσει και πάλι όλες τις τρικυμίες που προκαλούν γεγονότα πέρα από τα σύνορά της, έχοντας καθημερινό όπλο την ενότητα και την κοινωνική της συνοχή. Σε αβέβαιες εποχές η πατρίδα χρειάζεται σταθερή πυξίδα στον προσανατολισμό της.

Νέος κόμβος Παρακολούθησης Επιδόσεων Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προήδρευσε σε διυπουργική σύσκεψη στην οποία παρουσιάστηκε ο νέος κόμβος Παρακολούθησης Επιδόσεων Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέσω του οποίου καθίστανται για πρώτη φορά προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες συγκεντρωμένα στατιστικά στοιχεία σχετικά με κρίσιμες υπηρεσίες που προσφέρουν οι ΟΤΑ α’ βαθμού.

• Στην νέα πύλη deiktesota.gov.gr διατίθενται εννέα κύριοι δείκτες: για την οικονομική λειτουργία των Δήμων, την κοινωνική προστασία που παρέχουν, την προσχολική αγωγή και τις παιδικές δομές, τον πολιτισμό, τη βιώσιμη κινητικότητα, τη διαχείριση απορριμμάτων, την πολιτική προστασία, τη διαχείριση αδέσποτων ζώων και την ψηφιακή ωριμότητα.
• Κάθε ενότητα περιλαμβάνει σειρά επιμέρους υποδεικτών, με αποτέλεσμα να έχει καταρτιστεί για πρώτη φορά μία πανελλαδική βάση δεδομένων που υπηρετεί τόσο τη διαφάνεια όσο και τη χάραξη πολιτικής, με βάση τις πραγματικές και καταγεγραμμένες πλέον ανάγκες κάθε τοπικής κοινωνίας.
• Τα δεδομένα αποτυπώνουν, σε πρώτη φάση, την κατάσταση το έτος 2024, το οποίο αποτελεί και έτος βάσης για σύγκριση με επόμενες χρονιές που θα προστεθούν μελλοντικά.
• Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτηματολογίου που στάλθηκε στους Δήμους και από την άντληση πληροφοριών από σχετικά κρατικά μητρώα, όπως το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και το Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων.
• Το έργο αποτελεί μέρος του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0».

Στο τέλος της σύσκεψης ο Πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, ανέφερε:

Αυτό το εργαλείο είναι χρήσιμο σε πολλαπλά επίπεδα.

• Καταρχάς, είναι ένα εργαλείο για τους πολίτες, διαφάνειας και λογοδοσίας, να μπορούν να γνωρίζουν τις πραγματικές επιδόσεις του Δήμου τους και να μπορούν, κατά συνέπεια, να κρίνουν την αποτελεσματικότητα των Δημάρχων με βάση αντικειμενικούς δείκτες.
• Είναι σίγουρα ένα εργαλείο για τους ίδιους τους Δημάρχους, ώστε να μπορούν να κάνουν τη δική τους αυτοκριτική και, συγκρινόμενοι πια με άλλους Δήμους, να βλέπουν πού υστερούν και πού πλεονεκτούν.
• Είναι σίγουρα ένα εργαλείο για το Υπουργείο, έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμοποιεί τα εργαλεία χρηματοδότησης για να επιβραβεύει συγκεκριμένες συμπεριφορές, να θέτει στόχους και στη συνέχεια να μετρά την αποτελεσματικότητα των Δήμων, ως προς την υλοποίηση αυτών των στόχων.
• Και νομίζω ότι είναι γενικά και ένα εργαλείο δημόσιας πολιτικής, διότι φαντάζομαι ότι αν αυτά τα στοιχεία τύχουν επεξεργασίας σε επίπεδο τεχνητής νοημοσύνης, αν τα τροφοδοτούσαμε όλα αυτά δηλαδή, για παράδειγμα, στο ChatGPT, θα μας έβγαζε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα τα οποία εμείς ενδεχομένως, διά γυμνού οφθαλμού, να μην μπορούμε να τα βλέπουμε.

«ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ»: Νέο πρόγραμμα για την πρόληψη της υπέρτασης

Αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη σε συνέντευξή της στον Real FM:

Επί 40 χρόνια ουσιαστικά είχαμε εκπαιδευτεί να περιμένουμε να αρρωστήσουμε για να πάμε στον γιατρό. Γι' αυτό και δεν είχε αναπτυχθεί η κουλτούρα της πρόληψης. Η θεμελίωση της πρόληψης στη χώρα μας είναι όραμα και εντολή του πρωθυπουργού. Μετά την πανδημία έγινε συνολική αξιολόγηση των αναγκών του ΕΣΥ και ένας από τους βασικούς πυλώνες μεταρρύθμισης ήταν η πρόληψη. Για εμάς είναι πολύ σημαντικό ότι ως κυβέρνηση φέραμε μια πολιτική, κάτι που έλειπε 40 χρόνια από τη χώρα: περάσαμε από το “περιμένω να αρρωστήσω για να πάω στον γιατρό” στο “ προλαμβάνω για να αποφύγω τη νόσο”.

• Το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» απευθύνεται σε περίπου 6 εκατομμύρια πολίτες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, και προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε εξετάσεις μέσω δημόσιων και ιδιωτικών δομών, χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κλείσουν ραντεβού γρήγορα και απλά, χρησιμοποιώντας μόνο τον ΑΜΚΑ τους.
• Το Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» έχει ήδη οδηγήσει εκατομμύρια πολίτες σε δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, συμβάλλοντας στην έγκαιρη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων. Συνολικά, πάνω από 5,7 εκατομμύρια πολίτες έχουν συμμετάσχει, ενώ περίπου 200.000 άνθρωποι έχουν εντοπιστεί έγκαιρα με ευρήματα που αφορούν, μεταξύ άλλων, καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου και καρδιαγγειακά νοσήματα.
• Ξεκινάμε και νέο πρόγραμμα για την πρόληψη της υπέρτασης, καθώς στη χώρα μας έχουμε περίπου μισό εκατομμύριο αδιάγνωστους υπερτασικούς. Τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τους δικαιούχους και τις εξετάσεις.

Τα όρια της απρέπειας

kathimerini.gr
Τάκης Θεοδωρόπουλος

«Γυμνοσάλιαγκας». Η αλήθεια είναι ότι είχα χρόνια να ακούσω αυτήν τη λέξη σε καβγά. Μάλλον επειδή το ταλαίπωρο και διόλου ελκυστικό είδος του ζωικού βασιλείου εκλείπει. Οφείλω να συγχαρώ την κ. Κωνσταντοπούλου που την επανέφερε χθες στο προσκήνιο του ελληνισμού, χαρακτηρίζοντας τον κ. Μαρκόπουλο «γυμνοσάλιαγκα». Επιτέλους, κάτι διαφορετικό από τα κοινά και τετριμμένα, όπως «φασίστας», «σεξιστής» και τα λοιπά κοσμητικά επίθετα που εκστομίζονται σαν αποτροπαϊκές κατάρες στον ναό της δημοκρατίας. «Σεξιστής» είναι ο κ. Λαζαρίδης κατά την κ. Κωνσταντοπούλου, επειδή πρόφερε τη λέξη «γυναικόπαιδα» με αφορμή την κατηγορία της πολιτικής αρχηγού ότι η κόρη του πρωθυπουργού επέστρεψε από τις διακοπές της στη Μέση Ανατολή με ιδιωτική πτήση. Ενώ υπήρχαν διαθέσιμες τόσες καμήλες. Η προεδρεύουσα προσπάθησε να επαναφέρει στην τάξη τους παρισταμένους χωρίς τη συνδρομή φαρμακευτικών σκευασμάτων για την ακράτεια, με την απειλή όμως να διαγράψει από τα πρακτικά τις λέξεις που ξεπερνούν τα όρια της απρέπειας. Επειδή η ευπρέπεια έχει καταργηθεί προ πολλού και η απρέπεια έχει γίνει θεσμός της δημοκρατίας μας, θα πρέπει να ορισθούν όρια και γι’ αυτήν. Αλλιώς θα εφαρμόζεται η εσχάτη των ποινών, που σημαίνει ότι η επίμαχη βρισιά δεν θα καταγραφεί στην Ιστορία του Εθνους. Κρίμα να στερηθούν τέτοιο σθένος οι επόμενες γενεές.

Ο δημοσιογραφικός λυρισμός χαρακτηρίζει αυτού του είδους τις καταστάσεις με ζουμερές εκφράσεις όπως «ανέβηκαν οι τόνοι», «άναψαν τα πνεύματα» και λοιπά γαργαλιστικά. Το ωραίο είναι ότι αυτό το επεισόδιο, μάλλον σύνηθες, προκλήθηκε στη διάρκεια μιας συζήτησης για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Κοινώς μια συζήτηση που τη φαντάζεσαι μάλλον πληκτική γεμάτη αριθμούς, ποσοστά, και προοπτικές ενός πλούτου που πρέπει να τον φαντασθείς. Αυτή είναι η πρώτη μου απορία: Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο θέμα να γίνεται αφορμή για τόση και τέτοια κλωτσοπατινάδα. Η δεύτερη, και σημαντικότερη, είναι πώς συμπεριφέρονται και πώς μιλούν μεταξύ τους αυτοί οι άνθρωποι στην κανονική τους ζωή; Πότε έχει αποκαλέσει τελευταία φορά «γυμνοσάλιαγκα» κάποιον γνωστό της με τον οποίον τσακώνεται η κ. Κωνσταντοπούλου; Με εντυπωσιάζει ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι τις εκφέρουν με τόση ευκολία ώστε να νομίζεις ότι τις έχουν πρόχειρες διά παν ενδεχόμενον. Σαν τα χαρτομάντηλα. Πώς είναι στην καθημερινότητά τους; Τρώνε με μαχαιροπήρουνα και λένε καλημέρα κύριε τάδε ή μήπως αποκαλούν τον συνομιλητή τους «γλυκέ μου γυμνοσάλιαγκα. Είσαι και σεξιστής, φασιστάκο μου». Φαντάζομαι πως είναι σαν όλους εμάς. Απλώς μεταμορφώνονται μόλις περνούν την είσοδο του κοινοβουλίου, τους επιτίθενται τα κακά πνεύματα και βγάζουν στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό τους. Ίσως κάνα ευχέλαιο ή, ακόμη καλύτερα, ένας ριζικός εξορκισμός να βοηθούσε το πνεύμα της δημοκρατίας μας.

Η Κυπριακή Δημοκρατία της ευρωπαϊκής οικογένειας δεν είναι και δεν θα μείνει ποτέ μόνη

Από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Emmanuel Macron, στην Κύπρο:

• Από εδώ, από την Κύπρο, μαζί με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Emmanuel Macron, στέλνουμε ένα κοινό, καθαρό, ηχηρό, αποφασιστικό μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης. Ένα σαφές μήνυμα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία της ευρωπαϊκής οικογένειας δεν είναι και δεν θα μείνει ποτέ μόνη.
• Η ασφάλεια της Κύπρου, άλλωστε, όπως είπες αγαπητέ μου Νίκο, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ευρωπαϊκής ασφάλειας και σίγουρα παράγοντας σταθερότητας για ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Γι’ αυτό και, σε συνεννόηση μαζί σου, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις κινήθηκαν πρώτες προκειμένου να δώσουν το «παρών» της ειρήνης και της σιγουριάς σε αυτά τα ιερά χώματα. Δύο ελληνικές φρεγάτες, εκ των οποίων η μία το καμάρι του ελληνικού στόλου, η φρεγάτα Βelh@rra, ο «Κίμωνας», και τέσσερα οπλισμένα F-16 Viper βρέθηκαν αμέσως στην Κύπρο.
• Αλλά, αγαπητέ Emmanuel, μου δίνει ξεχωριστή χαρά και το γεγονός ότι αμέσως ευαισθητοποιήθηκαν και άλλοι εταίροι μας. Και πρώτη απ’ αυτούς η φίλη Γαλλία. Θέλω να σε ευχαριστήσω για την απόφασή σου να βρεθείς και σήμερα εδώ μαζί μας, αμέσως μετά την έγκαιρη ανταπόκριση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας σου. Αποδείξαμε ότι οι στρατηγικές συμφωνίες τις οποίες υπογράφουμε δεν είναι απλά αδιάφορα κείμενα, δοκιμάζονται στην πράξη. Αυτή η στρατηγική σχέση Ελλάδος – Γαλλίας αλλά και Ελλάδος – Κύπρου δοκιμάστηκε στην πράξη. Αυτή νομίζω ότι είναι και η μεγάλη αξία αυτής της κίνησης.
• Και θα έλεγα, όπως συζητήσαμε, ότι αυτή η έμπρακτη αλληλεγγύη μας στην Κυπριακή Δημοκρατία -ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ιταλία και η Ισπανία- αντανακλά και την ουσία της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 42 παρ. 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάτι που με τη σειρά του επιβεβαιώνει ότι η Ευρώπη παραμένει πάντα μία υπεύθυνη δύναμη, ικανή να συνδιαμορφώσει τις παγκόσμιες εξελίξεις. Πρόκειται, πράγματι, για μία πρωτοβουλία που ουσιαστικά στην πράξη επικαιροποιεί με νέα πνοή το σχετικό άρθρο της Συνθήκης. Γιατί, αν όχι τώρα, πότε; Και αν δεν δράσουμε μαζί σε μια τέτοια κρίση, πώς θα αντιμετωπίσουμε πιθανές επόμενες απειλές; Άρα, τώρα είναι η ώρα να ξεκαθαριστεί ότι κάθε σπιθαμή ευρωπαϊκού εδάφους είναι απαραβίαστη.
• Κλείνω, αγαπητέ μου Νίκο, με δύο λόγια προς την Κυπριακό Ελληνισμό: αδέρφια μας, βρίσκομαι σήμερα εδώ, μαζί με όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες απανταχού της γης. Θα ήμασταν παρόντες έστω και μόνοι. Όμως, στο πλευρό σας σήμερα δεν είμαστε μόνο εμείς. Είμαστε πολλοί, γιατί η Ελλάδα και η Ευρώπη θα εκφράζουν πάντα την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στην Κύπρο.

Ιράν: η ήττα των διανοουμένων

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ιανουάριος 1979. Ο παράξενος ταξιδιώτης με το γκρίζο ράσο, το σαρίκι και τα γένια εγκαταλείπει την κατοικία του στο Νεφλ λε Σατό της Γαλλίας και παίρνει το αεροπλάνο για την Τεχεράνη. Είναι σιίτης μουσουλμάνος και ετοιμάζεται να αναλάβει την ηγεσία μιας χώρας όπου ώς τότε κυριαρχούσαν οι σχέσεις της με την περσική παράδοση. Ένας άνθρωπος είναι, ο οποίος όμως θα μεταμορφώσει μια χώρα 90 εκατομμυρίων. Τη χώρα την έχει εγκαταλείψει ο σάχης Ρεζά Παχλαβί. Οι Ιρανοί υποδέχονται τη φυγή του ως απελευθέρωση από ένα στυγνό απολυταρχικό καθεστώς. Θα περάσουν εν μια νυκτί σ’ αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως θεοκρατική απολυταρχία. Δεν τους ενδιαφέρει, ή δεν ξέρουν τι τους περιμένει. Είναι απλώς ανακουφισμένοι γιατί κατάφεραν να ξεφορτωθούν τον σάχη.

Ο ενθουσιασμός τους δεν αφήνει ασυγκίνητους τους προύχοντες στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε, το κεφαλοχώρι της ευρωπαϊκής διανόησης. Δέκα χρόνια μετά τον Μάη του ’68, το πνεύμα του είναι ακόμη ζωντανό και αναζητάει την πολιτισμική ετερότητα απέναντι στον δυτικό τρόπο ζωής και σκέψης απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είτε από την Κίνα του Μάο είτε, τώρα, από την πολιτιστική επανάσταση του Ιράν. Διότι πέρα από πολιτική αλλαγή, αυτό που συμβαίνει στο Ιράν είναι μια ανατροπή του πολιτιστικού παραδείγματος. Μια ομάδα από φεμινίστριες ταξιδεύει ώς την Τεχεράνη για να συναντήσει τον αγιατολάχ Χομεϊνί. Εκείνος για να τις συναντήσει απαιτεί να φορούν μαντίλες. Εκείνες συσκέπτονται για να αποφασίσουν αν η μαντίλα συμβαδίζει με τις προοδευτικές τους ιδέες. Και μην μπορώντας να λύσουν το πολύπλοκο και βαθύ αυτό πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης, απευθύνονται στην αρχιέρεια της δικής τους θρησκείας, Σιμόν ντε Μποβουάρ. Εκείνη απορρίπτει τη μαντίλα και έτσι η συνάντηση αναβάλλεται. Δεν ξέρω αν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα για τον διάλογο, είμαι όμως βέβαιος ότι θα ήσαν άκρως διασκεδαστικά. Μια Γαλλίδα δημοσιογράφος που συμμετέχει σε διαδήλωση φορώντας πέδιλα χωρίς κάλτσες συλλαμβάνεται και καταχεριάζεται. Μετά την παρακαλούν να μην αναφέρει το γεγονός, δεν ξέρω με τι ανταλλάγματα. Ο Σαρτρ, ο πρωταγωνιστής του εξαιρετικού δοκιμίου του Αρόν «Το όπιο των διανοουμένων», είναι άρρωστος, έχει σχεδόν χάσει την όρασή του και δεν παίρνει θέση για τον αγιατολάχ. Παρ’ όλα αυτά, έχει το κουράγιο να υπερασπιστεί την ποινή του θανάτου από τις επαναστατικές δυνάμεις και να πει ότι το 1793 δεν σκότωσαν αρκετούς.

Εν τω μεταξύ, στην Τεχεράνη το καθεστώς τακτοποιεί τα του οίκου του. Έχουν ήδη αρχίσει οι συνοπτικές εκτελέσεις των συνεργατών του πρώην καθεστώτος, όπως και οι εκκαθαρίσεις των αριστεριστών που συνεργάστηκαν με τους μουσουλμάνους στην αντίσταση κατά του σάχη. Από τις γυναίκες αφαιρείται η νομική χειραφέτηση που τους είχε παραχωρηθεί επί σάχη, ενώ η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θάνατο. Αυτό δεν πτοεί τον Μισέλ Φουκό, ο οποίος, αν και ομοφυλόφιλος, επισκέπτεται το Ιράν για να αναλάβει τον ρόλο του υποστηρικτή και θεωρητικού του νέου καθεστώτος. Ο Φουκό, 51 ετών τότε, δεν επηρεάζει μόνον το παρισινό κεφαλοχώρι των διανοουμένων. Η φήμη του και η σκέψη του έχει διασχίσει τον Ατλαντικό και έχει μεταναστεύσει στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Ο Φουκό, συγγραφέας τού «Οι λέξεις και τα πράγματα» και της «Ιστορίας της σεξουαλικότητας», μεταξύ άλλων, δεν εκπροσωπεί απλώς το πνεύμα του Μάη του ’68. Είναι η ενσάρκωσή του. Το Ιράν το επισκέπτεται ως απεσταλμένος της Corriere della Sera για να ανακαλύψει την απόλυτη ετερότητα απέναντι σε αυτό που ο ίδιος θεωρεί στερεότυπα και αγκυλώσεις της δυτικής σκέψης. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από τα φιλοσοφικά του συμπεράσματα: «Οι Ιρανοί δεν έχουν το ίδιο καθεστώς αλήθειας με το δικό μας. Το να πεις κάτι εννοώντας κάτι άλλο δεν θεωρείται καταδικαστέο διφορούμενο. Το αντίθετο θεωρείται άξιο. Μπορείς να πεις κάτι που αν το κρίνεις με τα γεγονότα δεν είναι αλήθεια, όμως παραπέμπει σ’ ένα βαθύ νόημα που δεν μπορείς να το περιορίσεις σε όρους ακρίβειας και παρατήρησης». Η ήττα της λογικής, ο θρίαμβος του Ιονέσκο, η προοδευτική σκέψη του Φουκό, η οποία, έστω αθέλητα, αναδεικνύει και το πρόβλημα που έχουν οι δυτικοί με τους μουλάδες. Είναι αδύνατον να συνεννοηθείς μαζί τους, επειδή μιλούν άλλη γλώσσα και έχουν άλλο τρόπο σκέψης. Ο Φουκό λέει κι άλλα πολλά. Αποκαλεί τον Χομεϊνί «άγιο» και εφαρμόζοντας ο ίδιος τη λογική αυτού που αποκαλεί ιρανική σκέψη μιλάει για εκατομμύρια νεκρούς επί σάχη. Οι νεκροί στην τελευταία διαδήλωση εναντίον του μονάρχη ήταν 50. Τον Ιανουάριο οι Φρουροί της Επανάστασης σκότωσαν 40.000. Μα δεν ενδιαφέρει η πραγματικότητα, αλλά το βαθύ της νόημα.

Αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν όλοι αυτοί –διότι δεν είναι μόνον ο Φουκό– αν ζούσαν για να δουν την εξέλιξη του καθεστώτος που τόσο θαύμασαν. Κυρίως, ποια θέση θα έπαιρναν, ως διανοούμενοι και όχι ως πολιτικοί αναλυτές, απέναντι στο πρόβλημα που μας θέτει ο σημερινός πόλεμος στο Ιράν. Πώς συμβιβάζεται η παραβίαση του διεθνούς δικαίου με την ηθική υποχρέωση να βοηθήσεις μια κοινωνία η οποία θέλει να απαλλαγεί από ένα τυραννικό καθεστώς. Κάτι τέτοιες στιγμές αντιλαμβάνεσαι ότι ο ρόλος του διανοουμένου δεν είναι διακοσμητικός. Και αντιλαμβάνεσαι, διαβάζοντας όλ’ αυτά για το Ιράν τότε, πως οι ίδιοι οι διανοούμενοι υπονόμευσαν την αξιοπιστία τους.

Στο ύψος των περιστάσεων

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Η κυβέρνηση έκανε το προφανές. Έστειλε στρατιωτική δύναμη για να ενισχύσει την άμυνα μιας συμμάχου χώρας, με την οποία η Ελλάδα έχει συνάψει «κοινό αμυντικό δόγμα». Εκτός αυτού η χώρα αυτή είναι και μέλος της Ε.Ε., με αποτέλεσμα η πρωτοβουλία της Ελλάδας να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά και άλλων μελών της Ένωσης, όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Γερμανία, για να χτίσουν ένα αμυντικό τείχος προστασίας στο νησί. Η αντίδραση της Ελλάδας ήταν άμεση. Σε αντίθεση με την αντίδραση της Αγγλίας, η οποία μπορεί να μην έχει καμία συμβατική σχέση με την Κύπρο, διατηρεί όμως στρατιωτική βάση στο έδαφός της. Αν μη τι άλλο, η Αγγλία θα έπρεπε να λάβει υπ’ όψιν της ότι η βάση αυτή ήταν ο στόχος των δρόνων που εξαπέλυσε η Χεζμπολάχ από τον Λίβανο. Όμως, όπως είπε και ο Τραμπ, ο οποίος όταν αναφέρεται σε ξένους ομολόγους του πάσχει από λογική ακράτεια, «ο Στάρμερ δεν είναι και ο Τσώρτσιλ». Αυτές είναι οι περιστάσεις και η Ελλάδα στάθηκε στο ύψος τους. Όχι μόνον επειδή υπενθύμισε πως στέκει στο πλευρό της Κύπρου, αλλά επειδή έδειξε στην παγκόσμια κοινότητα ότι έχει απόλυτη συνείδηση του κινδύνου που αποτελεί το Ιράν για τον δυτικό κόσμο. Και έδειξε πως έχει τον δικό της τρόπο και τα δικά της μέσα για να τον αντιμετωπίσει. Κρατάει τη θέση της χωρίς να υπεκφεύγει στη στάση της ουδετερότητας, βολική ώσπου να αποδειχθεί καταστροφική.

Ευτυχώς η Ελλάδα είναι δημοκρατική χώρα, διαθέτει αντιπολίτευση, η οποία είναι έτοιμη να διορθώσει λάθη και να καλύψει κενά και παρεκκλίσεις. Έτσι, ο κ. Ανδρουλάκης απαίτησε να μη χρησιμοποιηθούν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις για επιθετικές ενέργειες. Κοινώς, να τους επιτραπεί μόνο να γίνονται στόχοι, ει δυνατόν ακίνητοι για να μην προκαλούν τον εχθρό. Πολύ λογικά μάς εξήγησε ότι έχει επανειλημμένως καταγγείλει την τυραννία του Ιράν, αλλά έχει να παρατηρήσει ότι ο κ. Τραμπ ξεκίνησε τις επιχειρήσεις χωρίς να το συζητήσει. Και να πεις ότι ο κ. Ανδρουλάκης δεν ξέρει αγγλικά; Τα μιλάει φαρσί όπου, ως γνωστόν, φαρσί είναι τα περσικά. Και όμως, δεν είχε σκοπό να τον απασχολήσει πολύ. Ήθελε μόνο να τον ρωτήσει ποιος είναι ο σκοπός της επέμβασης και να τον βοηθήσει να τον καταλάβει και ο ίδιος. Η υπόλοιπη αντιπολίτευση διατύπωσε πιο προωθημένες θέσεις. Αφού κατήγγειλε την παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ζήτησε σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών. Λέγεται ότι δεν είχαν σκοπό να βγουν από την αίθουσα, αν δεν είχε υπογραφεί ειρήνη. Και να συμφιλιωθεί ο Άνθρωπος με το κτήνος που κρύβει μέσα του. Όχι, για να μη νομίζετε ότι η αντιπολίτευση δεν έχει σχέση με τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Το αισιόδοξο είναι ότι οι δύο φρεγάτες και τα τέσσερα F-16 είναι στην Κύπρο, μαζί με πλοία άλλων συμμάχων. Το απαισιόδοξο είναι ότι η αντιπολίτευση ακόμη μοιάζει να μην έχει καταλάβει τι σημαίνει αυτός ο πόλεμος.

Με νέα ρεκόρ στον τουρισμό έκλεισε το 2025

Νέο ιστορικό υψηλό στα έσοδα από τον τουρισμό καταγράφηκε το 2025, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, επιβεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη ενίσχυση της θέσης της χώρας μας ως προορισμού μετά το τέλος της πανδημίας αλλά και την πετυχημένη επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου πέραν των θερινών μηνών.

• Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις ανήλθαν σε 23,63 δισεκατομμύρια ευρώ, αυξημένες κατά 9,4%, δηλαδή κατά περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια, σε σύγκριση με το 2024, όταν και είχε καταγραφεί το προηγούμενο ρεκόρ.
• Ελαφρώς μικρότερη, της τάξης του 5,6%, ήταν η άνοδος στις αφίξεις από το εξωτερικό, οι οποίες άγγιξαν τα 38 εκατομμύρια επισκέπτες, έναντι 35,95 εκατομμυρίων ταξιδιωτών το 2024. Σε συνδυασμό με την αύξηση της μέσης δαπάνης ανά ταξίδι κατά 3,8%, τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι οι ελληνικοί προορισμοί σταδιακά αναβαθμίζονται στην ποιοτική κλίμακα, προσελκύοντας και πελάτες οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να δαπανήσουν περισσότερα χρήματα.

Τα δεδομένα της ΤτΕ αντικατοπτρίζουν επίσης την πετυχημένη επέκταση της τουριστικής περιόδου πέραν του καλοκαιριού, καθώς τον Δεκέμβριο:

• Παρατηρήθηκε άλμα τόσο στις αφίξεις (49%) όσο και στις εισπράξεις (33%) σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2024.
• Ήλθαν στη χώρα μας περισσότεροι από 1,31 εκατομμύρια άνθρωποι, τη στιγμή που το 2023 ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 765,5 χιλιάδες. Οι μηνιαίες εισπράξεις «σκαρφάλωσαν» στα 623 εκατομμύρια ευρώ, ενώ προ διετίας μετά βίας υπερέβησαν τα 326 εκατομμύρια.

Αυτό υποδεικνύει ότι το brand της Ελλάδας δεν περιορίζεται πλέον στο «ήλιος και θάλασσα» των προηγούμενων δεκαετιών αλλά επεκτείνεται σε σύντομες αποδράσεις όπως τα «city breaks», σε χειμερινές δραστηριότητες αλλά και σε μη εποχικές επιλογές.

«Εδώ τα καλά πλαστόχαρτα!»

kathimerini

Απόστολος Λακασάς

Εδώ και δεκαετίες έχει δραστηριοποιηθεί μια φάμπρικα τίτλων και πιστοποιητικών, που μοριοδοτούνται για την κατάταξη υποψηφίων στον δημόσιο τομέα. Στη μνήμη μου φέρνω το 2005, όταν η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΟΙΕΛΕ) είχε αναδείξει ένα μεγάλο ζήτημα που αφορούσε 18 ιδιωτικά Τεχνικά Λύκεια, τα οποία εξέδιδαν παράνομους τίτλους σπουδών. Οι μαθητές δεν παρακολουθούσαν σχεδόν ποτέ τα μαθήματα, αλλά έπαιρναν στο απολυτήριο άριστα με «καθαρό» 20, που τους πριμοδοτούσε με το απόλυτο –1.000 μόρια– στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

Κατόπιν, όσο τα ακαδημαϊκά προσόντα άρχισαν να βαρύνουν –πριμοδοτούνται στη διεκδίκηση μιας θέσης στο Δημόσιο μέσω των διαγωνισμών ΑΣΕΠ–, το πρόβλημα πιστοποίησης των τίτλων σπουδών διογκώθηκε. Και σε κάποιες περιπτώσεις οι υποψίες αποδεικνύονταν δικαιολογημένες. Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν για τους διορισμούς στα δημόσια ειδικά σχολεία. Όταν δόθηκαν πολλές θέσεις διορισμού στην ειδική αγωγή, μεγάλες πιένες είχαν τα μεταπτυχιακά προγράμματα ειδικής αγωγής εξ αποστάσεως. Ουδείς έψαξε εάν δίνονταν τίτλοι χωρίς ουσιαστικές σπουδές, παρά τις καταγγελίες. Το βέβαιο είναι ότι δημιουργήθηκε σωρεία σχετικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων, στην αρχή στην Κύπρο και κατόπιν στην Ελλάδα. Την ίδια στιγμή υπάρχουν καταγγελίες ότι ξένα πανεπιστήμια δίνουν –κυρίως εξ αποστάσεως– μεταπτυχιακούς τίτλους, χωρίς οι απόφοιτοι να έχουν περάσει τις εξετάσεις ή χωρίς καν να γνωρίζουν τη γλώσσα!

Στον χορό έχουν μπει τα διαφόρων ειδών πιστοποιητικά και κυρίως αυτά της γλωσσομάθειας και της πληροφορικής. «Σε χώρες όπως η Γερμανία, με πολλαπλάσιο πληθυσμό από την Ελλάδα, υπάρχουν τρεις φορείς πιστοποίησης της αγγλικής γλώσσας. Στην Ελλάδα υπάρχουν 47, εκ των οποίων τουλάχιστον οι 40, όπως μας ενημερώνουν παράγοντες της αγοράς, έχουν σοβαρότατα ζητήματα νομιμότητας», αναφέρει ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Χριστόπουλος.

Ένας πολτός χαρτιών, που απειλεί ευθέως την επιστημονική γνώση, την αξιοπιστία των πανεπιστημιακών τίτλων, την αξιοκρατία και το αδιάβλητο των διαγωνισμών για το Δημόσιο. Τα συναρμόδια υπουργεία έχουν καθυστερήσει να δημιουργήσουν αυστηρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφήνοντας τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ ευάλωτους στις καταγγελίες πολιτών.

Έτσι που πάει η κατάσταση, θα βλέπουμε πτυχίο από το ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ και ο νους μας θα πηγαίνει στο πονηρό…

Ζούμε μέσα στο ψέμα | Η συνέχεια του θέματος με τους μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών!

"Αρρωστημένες" καταστάσεις, που ουδείς/ουδεμία υπουργός παιδείας έως σήμερα δεν προσπάθησε να εξαλείψει...
Βοήθεια! κύριε πρωθυπουργέ, επιτέλους, κάντε κάτι... ΤΩΡΑ!

Με εξαιρετική τιμή

Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης

Δάσκαλος

money-tourism.gr

του Χρήστου Ν. Κώνστα

Η -εξαιρετική- ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού, στο αποκαλυπτικό άρθρο της περασμένης εβδομάδας «Πρέπει -επειγόντως- να παύσει η βιομηχανία παραγωγής μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Τίτλων, χωρίς περιεχόμενο, στην Ελλάδα», μας υποχρεώνει να επανέλθουμε στο θέμα και να διευρύνουμε την έρευνα. Δεκάδες τηλεφωνήματα, μηνύματα, e mails με προσωπικές μαρτυρίες, αναφορές γεγονότων και στοιχείων -όλα αυτά σε διάστημα μιας μόνο εβδομάδας- μας οδηγούν σ’ ένα και μόνο συμπέρασμα:

Η χώρα μας ζει μέσα στο ψέμα.

Χιλιάδες νέοι επιδίδονται καθημερινά σε ένα σαφάρι αναζήτησης πτυχίων. Ελάχιστοι από αυτούς ενδιαφέρονται για την πραγματική γνώση και το περιεχόμενο των σπουδών.

Αναζητούν ένα «πτυχίο – σινιάλο» που θα τους εξασφαλίσει «μοριοδότηση» και καλύτερους όρους απασχόλησης.

Ένα καθηγητικό κατεστημένο -δυστυχώς ευάριθμο- εκμεταλλεύεται αυτή την ακατάσχετη «πτυχιοθηρία» και έχει στήσει μια ημι-νόμιμη βιομηχανία παραγωγής «πιστοποιητικών» για σπουδές που δεν έχουν ουσία, έχουν τυπική μόνο αξία και δεν εξασφαλίζουν γνώση που να οδηγεί σε καλύτερη ζωή.

• Οφείλουμε, στο σημείο αυτό, να διακρίνουμε, τις -ελάχιστες δυστυχώς- φωτεινές εξαιρέσεις, τμήματα με δημιουργικούς καθοδηγητές, εμπνευσμένους καθηγητές και πραγματικά αξιόλογους φιλομαθείς νέους που θέλουν να βελτιώσουν τη ζωή. Την δική τους και τη δική μας.

Η γενική εικόνα όμως είναι δραματικά αποκρουστική. Το ελληνικό πανεπιστήμιο έχει μάθει να λέει ψέματα με ύφος σοβαρό.

Διακηρύσσει την αξιοκρατία και εκλέγει τον γιο, τον ανιψιό ή την αγαπητικιά του καθηγητή. Διαφημίζει τη γνώση και επιβάλλει στους φοιτητές να προμηθεύονται βιβλία (με την απαραίτητη προμήθεια φυσικά) που δεν θα διαβαστούν ποτέ.

Μιλά για αριστεία και μοιράζει κονδύλια έρευνας, μέσα από ημιτελείς αξιολογήσεις.

Η αλήθεια είναι ότι μεγάλο μέρος του δημόσιου πανεπιστημίου και της βιομηχανίας τίτλων σπουδών που έχει δημιουργηθεί εντός του, λειτουργεί ως κλειστό σύστημα αυτοαναπαραγωγής, αυτοαναφορικότητας και επικίνδυνης αυταρέσκειας.

Οι καταγγελίες που δέχθηκε ο υπογράφων -μέσα σε διάστημα μιας μόνο εβδομάδας- πήραν τη μορφή καταιγίδας.

Ο πρύτανης ενός πολύ μεγάλου πανεπιστημίου της χώρας, οδεύει προς συνταξιοδότηση. Κινεί γη και ουρανό για να εκλεγεί στη θέση του, ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του όχι γιατί είναι ο καλύτερος υποψήφιος αλλά γιατί ευελπιστεί ότι ο διάδοχος του, θα τον διορίσει σε θέση Εκτελεστικού Διευθυντή, ώστε να συνεχίζει να εργάζεται στη βιομηχανία μεταπτυχιακών τίτλων που ο ίδιος έχει δημιουργήσει.

Η πιο συχνή μορφή καταγγελίας αφορά το περιβόητο «αυτοδιοίκητο» του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Αυτοδιοίκητο αλλά με τα λεφτά του Κράτους, τα χρήματα που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος.

Στην Ελληνική Ανώτατη Εκπαίδευση υπάρχει μια άγραφη αλλά ισχυρότατη παράδοση: ο τίτλος κληρονομείται. Φυσικά υπάρχουν διαδικασίες, δοκιμαστικές περίοδοι, υποχρεωτικές δημοσιεύσεις κλπ. Υπάρχουν οι τύποι, τα εκλεκτορικά σώματα, οι αξιολογήσεις. Αλλά η έκβαση συχνά είναι γνωστή εκ των προτέρων.

Ένας αναγνώστης έσπευσε να μας ενημερώσει ότι από τους 50 τακτικούς καθηγητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, οι 24 έχουν παιδιά που είναι ήδη μέλη ΔΕΠ. Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μεταξύ των 90 λεκτόρων και 99 επίκουρων καθηγητών, οι 39 και οι 30 αντίστοιχα έχουν συγγενική σχέση με άλλα μέλη ΔΕΠ του ίδιου ιδρύματος.

Στη Νομική Σχολή Αθηνών, διδάσκουν παιδιά διδασκόντων. Στην Οδοντιατρική, το ίδιο. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, τρεις διορισμοί ατόμων με συγγενείς στο ίδρυμα.

Η τεκμηρίωση αυτών των καταγγελιών δεν απαιτούσε τίποτα περισσότερο από ένα τηλεφώνημα στους αρμόδιους φορείς.

Σε Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Βορείου Ελλάδος αποκαλύφθηκε περίπτωση συγγενούς καθηγητή που εξασφάλιζε συμβάσεις διδασκαλίας επί 18 συναπτά έτη, χωρίς να διαθέτει αναγνωρισμένο πτυχίο. Δεκαοκτώ χρόνια. Πέντε κυβερνήσεις.

Εξίσου διαδεδομένη είναι η «φιλική ακαδημαϊκή αλληλεγγύη», η συντεχνιακή αλληλοκάλυψη και η διαμόρφωση εκλεκτορικών σωμάτων που ξέρουν εκ των προτέρων ποιον θα εκλέξουν. O ένας καθηγητής κάνει αναφορές στην εργασία του, στην επιστημονική δουλειά κάποιου άλλου καθηγητή ο οποίος επιστρέφει την «εξυπηρέτηση» με αναφορές στα συγγράμματα του πρώτου.

Το σύστημα ΑΠΕΛΛΑ δημιουργήθηκε για να επιβάλει διαφάνεια μέσω κλήρωσης εξωτερικών εκλεκτόρων — στην πράξη, όμως, οι κλειστές ακαδημαϊκές κοινότητες βρίσκουν πάντα τρόπους.

Χαρακτηριστικό του βαθμού αυτοαναφορικότητας: το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δεν προβλέπει προληπτικό έλεγχο νομιμότητας μίας εκλογής ΔΕΠ από τον Υπουργό Παιδείας πριν αυτή πραγματοποιηθεί. Ο έλεγχος έρχεται αφού η διαδικασία θεωρηθεί σύννομη από τον ίδιο τον Πρύτανη.

Η πρόσληψη στο πανεπιστήμιο δεν είναι αρκετή. Πρέπει να «χτιστεί» και η Έδρα. Η ίδρυση νέων θέσεων ΔΕΠ στα ελληνικά ΑΕΙ ακολουθεί πολλές φορές αντίστροφη λογική: δεν προκύπτει από ακαδημαϊκές ανάγκες αλλά από υπαρκτά ή επιθυμητά πρόσωπα. Το γνωστικό αντικείμενο της προκήρυξης διαμορφώνεται με τέτοια ακρίβεια, ώστε να ταιριάζει σε έναν και μόνο υποψήφιο, τον προεπιλεγμένο.

Αν υπάρχει μια πρακτική που κάθε Έλληνας φοιτητής γνωρίζει από προσωπική εμπειρία, αυτή είναι η εξής: ο καθηγητής ορίζει ως υποχρεωτικό σύγγραμμα το δικό του βιβλίο — και αν δεν το προμηθευτείς, δεν μπορείς να δώσεις εξετάσεις.

Το σύστημα Εύδοξος δημιουργήθηκε για να οργανώσει τη δωρεάν διανομή συγγραμμάτων στους φοιτητές. Στην πράξη, κατέληξε να λειτουργεί ως εγγυημένη αγορά για τους εκδότες και τους συγγραφείς-καθηγητές. Ο φοιτητής δηλώνει το σύγγραμμα που του «προτείνει» ο διδάσκων — και η επιλογή είναι σε μεγάλο βαθμό τυπική.

Το μέγεθος της σπατάλης αποτυπώθηκε σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα»: το κράτος πλήρωνε για 500.000 με 600.000 φοιτητές, ενώ στην πραγματικότητα υπήρχαν μόνο 233.000. Το φούσκωμα αντιστοιχούσε σε δύο ή και τρεις φορές περισσότερα χρήματα για συγγράμματα από ό,τι χρειαζόταν. Για χρόνια.

Η σχέση εκδοτών και διδασκόντων δεν είναι μόνο επιστημονική. Σύμφωνα με αναφορές που έχουν φτάσει σε αυτή τη στήλη, εκδότες πανεπιστημιακών συγγραμμάτων καταβάλλουν στους καθηγητές-συγγραφείς προμήθεια της τάξης του 20% επί των πωλήσεων. Το ποσό μπορεί να φαίνεται μικρό — αλλά σε ένα βιβλίο 40 ευρώ που προμηθεύονται εκατοντάδες φοιτητές κάθε χρόνο, γίνεται μια σταθερή, εγγυημένη «σύνταξη» πάνω από την πανεπιστημιακή.

Το αποτέλεσμα είναι ότι τα συγγράμματα δεν ανανεώνονται για δεκαετίες, δεν έχουν σχέση με τη διεθνή βιβλιογραφία. Οι φοιτητές προμηθεύονται χαρτί για να πάρουν δικαίωμα εξέτασης.

Μετά το πετούν μαζί με τα φύλλα απαντήσεων.

Το σύστημα δεν αυτοαναπαράγεται μόνο εντός των πανεπιστημίων. Επεκτείνεται και έξω από αυτό, στην αγορά τίτλων που τροφοδοτεί τους πίνακες του ΑΣΕΠ.

Εταιρείες που γράφουν διδακτορικές διατριβές κατά παραγγελία, με κόστος από 100 ευρώ για μικρές εργασίες ως τετραψήφια ποσά για διδακτορικά. Ιταλικά πανεπιστήμια που «μοιράζουν» μεταπτυχιακά εξ αποστάσεως σε εκπαιδευτικούς που δεν ξέρουν λέξη ιταλικά, με δώρο και πιστοποίηση C2 στην ιταλική, για να κλείσει το πακέτο.

Κέντρα ξένων γλωσσών που υπόσχονται αναβάθμιση από B2 σε C2 μέσα σε τέσσερις με έξι μήνες.

Η γνώση αντιμετωπίζεται ως αριθμητική. Μόρια, βαθμοί, πιστοποιητικά.

Η έρευνα μας ξεκίνησε με στόχο να αποκαλύψει την βιομηχανία των μεταπτυχιακών τίτλων που απονέμονται σε διάφορα Πανεπιστήμια και Σχολές, χωρίς πραγματική έρευνα, γνώση και περιεχόμενο. Δυστυχώς μέσα από την αναζήτηση αποκαλύφθηκε ένα σάπιο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας» που λειτουργεί σε βάρος της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων.

Σε ποιον ανήκει η μνήμη της Εθνικής Αντίστασης

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το συγκλονιστικότερο στη φωτογραφία με την πορεία των μελλοθανάτων στο σημείο της εκτέλεσής τους είναι η απλότητα του ύφους τους. Τίποτε εξαιρετικό, τίποτε τραγικό, τίποτε ηρωικό, ούτε φόβος, ούτε απελπισία. Σαν να βαδίζουν για να πάνε να βγάλουν το μεροκάματο. Μία ακόμη ημέρα της ζωής τους, κι ας ξέρουν πως είναι η τελευταία. Η δύναμη της φωτογραφίας: ένα στιγμιότυπο ωμής πραγματικότητας που δεν έχει καμία σχέση με τον αφηρωισμό της εικονογραφίας της Εθνικής Αντίστασης. Αυτό που αποτυπώνει η εικόνα είναι η σιωπή των ανθρώπων που σε λίγο δεν θα υπάρχουν πια. Και πραγματικά αν απομονώσεις ένα ένα τα πρόσωπα αναρωτιέσαι ποιες είναι οι σκέψεις που περνούν απ’ το μυαλό τους. Μια σιωπή πολύ πιο δυνατή από οποιονδήποτε ύμνο που απ’ ό,τι λένε τραγουδούσαν για να δώσουν κουράγιο ο ένας στον άλλον. Κι ας είναι ο Εθνικός μας Ύμνος ή η Τρίτη Διεθνής. Μια σιωπή που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ξέρουν ότι βαδίζουν τον μεγάλο δρόμο της Ιστορίας, ή αν σκέφτονται πώς θα ζήσουν οι γυναίκες τους ή τα παιδιά τους αν δεν είναι εκεί για να βοηθήσουν. Ήσαν φυλακή, όμως όσο είσαι στη φυλακή πάντα ελπίζεις πως θα έρθει η μέρα που θα απελευθερωθείς. Η φωτογραφία αποτυπώνει την έκφρασή τους τη στιγμή που η ελπίδα τους έχει εγκαταλείψει.

Ενδιαφέρον έχει επίσης και ο φωτογράφος. Λένε πως οι Γερμανοί δεν φωτογράφιζαν τις ομαδικές εκτελέσεις. Σαν να είχαν συνείδηση πως διαπράττουν εγκλήματα και δεν ήθελαν να αφήσουν ίχνη. Ούτε οι Σοβιετικοί εξάλλου. Δεν άφησαν κανένα ίχνος από τη σφαγή της αφρόκρεμας του πολωνικού στρατού στο Κατίν. Ο Γερμανός λοχίας Χέρμαν Χόιερ που πήρε τις φωτογραφίες των εκτελεσθέντων στην Καισαριανή το έκανε κρυφά; Γιατί το έκανε αφού ήξερε πως είναι απαγορευμένο; Προφανώς συμμετείχε στη μονάδα που είχε αναλάβει το βάρβαρο έργο της εκτέλεσης. Μπορεί να ήταν και μέλος του εκτελεστικού αποσπάσματος. Υπηρετούσε σε στρατόπεδο στη Μαλακάσα. Όλες αυτές οι πληροφορίες όμως δεν απαντούν στο ερώτημα για τις προθέσεις που κρύβονται πίσω από τις φωτογραφίες. Τις τράβηξε ως αναμνηστικά στιγμιότυπα του πολέμου; Μην ξεχνάμε ότι είναι Πρωτομαγιά του 1944. Τον Ιούνιο θα γίνει η απόβαση των συμμάχων στη Γαλλία. Οι 200 εκτελούνται σε αντίποινα για την εκτέλεση ενός Γερμανού αξιωματικού στην Πελοπόννησο. Ο ΕΛΑΣ έχει εξουδετερώσει όλες τις υπόλοιπες αντιστασιακές δυνάμεις.

Οι περισσότεροι απ’ τους εκτελεσθέντες ήσαν κομμουνιστές. Είχαν συλληφθεί επί δικτατορίας του Μεταξά και παραδόθηκαν στους κατακτητές. Δεν ήσαν όμως οι μόνοι. Όλα αυτά όμως είναι της αρμοδιότητας των ερευνητών της Ιστορίας, όπως και η ταυτοποίηση όσων προσώπων απεικονίζονται στις φωτογραφίες. Και πολύ καλά έκανε το υπουργείο Πολιτισμού που τις θεωρεί ιστορικά μνημεία και φροντίζει για την απόκτησή τους. Το θέμα είναι πού θα φυλαχθούν και πού θα εκτίθενται. Υποθέτω ότι η δημόσια τηλεόραση θα τις προβάλλει. Κι αυτό το απλό, πρακτικό εκ πρώτης όψεως θέμα, θίγει ένα πολύ μεγαλύτερο και βαθύ. Ένα θέμα που έχει επηρεάσει τη συλλογική μας ψυχοσύνθεση σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο και όπως αποδεικνύεται από τη συζήτηση που ξεσήκωσε η ανακάλυψη των φωτογραφιών, εξακολουθεί να μας επηρεάζει. Σε ποιον ανήκει η Εθνική Αντίσταση και κατά συνέπεια σε ποιον ανήκουν τα ηθικά δικαιώματα της ιστορικής της μνήμης.

Για την Αριστερά, η Εθνική Αντίσταση είναι αποκλειστική της κληρονομιά. Θυμηθείτε τον Τσίπρα που μόλις έγινε πρωθυπουργός προσκύνησε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, εκεί όπου τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες. Το ΚΚΕ ζητάει να τοποθετηθούν στο μουσείο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ – δεν ήξερα ότι υπάρχει. Ως γνωστόν, για την Αριστερά στην τριπλή κατοχή αντιστάθηκαν μόνον οι κομμουνιστές. Οι υπόλοιποι, αν δεν ήσαν δωσίλογοι και μαυραγορίτες, κρύβονταν ή αδρανούσαν. Εξάλλου είχε εξαφανίσει όσες αντιστασιακές οργανώσεις δεν της ανήκαν και είχε καταπιεί όσους είχαν ενταχθεί στο ΕΑΜ κι ας μην ήσαν κομμουνιστές. Με βάση αυτή τη στρεβλή αντίληψη, το ΚΚΕ και ο ΕΛΑΣ θεώρησαν την Ελλάδα μετά την απελευθέρωση δική τους. Και με βάση αυτή τη στρεβλή αντίληψη θεώρησαν ότι ο Εθνικός Στρατός και οι Αγγλοι τους την έκλεψαν και ξεκίνησαν τον Εμφύλιο, που στέρησε από τη χώρα μια ολόκληρη δεκαετία μεταπολεμικής προόδου. Σε αυτή τη στρεβλή αντίληψη στηρίχθηκε το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς.

Οι αντιλήψεις αυτές έχουν ολοκληρώσει την ιστορική τους διαδρομή. Χάρη, κυρίως, στο έργο των ιστορικών. Οι φωτογραφίες από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής ίσως να είναι ευκαιρία για τη δημιουργία ενός μουσείου που θα φιλοξενεί τη μνήμη της Εθνικής Αντίστασης. Ως Εθνική Αντίσταση όμως και όχι ως αντίσταση μιας Αριστεράς που θέλησε να τη μονοπωλήσει.

Μητσοτάκης: Είμαστε η πιο πλατιά λαϊκή παράταξη της πατρίδας μας

Από το 2019, τη Ν.Δ. την ψηφίζουν όχι μόνον οι νεοδημοκράτες, αλλά και ένας κόσμος που θέλει σταθερότητα, ομαλότητα, συνέπεια, αποδοκιμάζοντας τις ύβρεις και τους τσαρλτατανισμούς .

Οι πειραματισμοί κοστίζουν πολύ ακριβά!

Η χώρα στη δύσκολη αυτή συγκυρία χρειάζεται πολιτικούς ηγέτες που να τους χαρακτηρίζει η εντιμότητα, η ειλικρίνεια και η συνέπεια. Ηγέτες με σαφείς θέσεις και απόψεις, που να μπορούν να υλοποιηθούν. Ηγέτες που να μην λαϊκίζουν και να μην υποκύπτουν...

Πρόεδρε, τα προβλήματα είναι υπαρκτά και γνωστά, δεν εφησυχάζουμε...

Καλή Δύναμη!

Η μάχη των επόμενων εκλογών έχει ήδη ξεκινήσει

Πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης στην εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της γραμματείας οργανωτικού της Νέας Δημοκρατίας:

• Δεν είμαστε μόνο ένα μεγάλο κόμμα. Είμαστε πρώτα και πάνω απ' όλα μια ζεστή και δεμένη οικογένεια. Έχουμε δώσει πολλούς αγώνες μαζί μας συνδέουν κοινές αξίες. Δρούμε καθημερινά στο πλευρό και για το καλό της κοινωνίας. Κι έτσι πορευόμαστε εδώ και πάνω από 50 χρόνια και έτσι συνεχίζουμε.
• Το ημερολόγιο δείχνει ότι απέχουμε περίπου 15 μήνες από τις επόμενες κάλπες. Συνεπώς, για όλους εμάς που ζούμε και αναπνέουμε με την πολιτική, η μάχη των επόμενων εκλογών έχει ήδη ξεκινήσει.
• Ένα θα είναι και τότε στις εκλογές του '27 το κεντρικό ερώτημα στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες.

- Θα παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή σε μια τροχιά προόδου ή θα ρισκάρει; Θα ρισκάρει τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σε ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;

- Θα επιλέξουμε και πάλι τον δρόμο των αποτελεσμάτων, των έργων, τον δρόμο της συνέπειας ή το γεμάτο παγίδες μονοπάτι των πειραματισμών; Αιχμάλωτοι μιας κατακερματισμένης κομματικής σκηνής που οδηγεί τελικά μόνο προς τα πίσω και μόνο προς τα κάτω;

- Σε αυτό το δίλημμα, η δική μας απάντηση τη δίνουν αφενός οι διαχρονικές μας αρχές, αλλά κυρίως οι τρέχουσες πολιτικές επιλογές μας. Γιατί, να μην το ξεχνάμε, και αυτό έχει μια ιδιαίτερη αξία στους ταραγμένους καιρούς στους οποίους ζούμε, η Νέα Δημοκρατία είναι μια δύναμη βαθιά πατριωτική. Είναι κάτι που το δηλώνουν τα Rafale, τα F-35, η πρώτη Belharra, ο Κίμωνας που τόσο υπερήφανους μας έκανε όλους όταν κατέπλευσε στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας, τα 12 μίλια στο Ιόνιο, ο προσδιορισμός των θαλασσίων πάρκων, αλλά και οι έρευνες για κοιτάσματα στις θάλασσές μας, στις οποίες έχουμε θεμελιώσει πια στην πράξη τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, όχι στα λόγια, στην πράξη.

• Είμαστε η πιο πλατιά λαϊκή παράταξη της πατρίδας μας. Εμείς είμαστε το κόμμα που ανακούφισε τους πολίτες από 83 φόρους. Εμείς είμαστε αυτοί που επαναφέραμε και πάλι αυξήσεις μισθών και συντάξεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Εμείς είμαστε αυτοί που αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό πέντε φορές και θα τον αυξήσουμε και έκτη στις αρχές Απριλίου. Εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε πράξη τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις και νωρίτερα από αυτό που είχαμε υποσχεθεί.
• Μιλώ ωστόσο για μια προσπάθεια που απαιτεί συνέχεια και συνέπεια μέχρι να αποδώσει όλους τους καρπούς της στην Ελλάδα 2030. Με πρώτο σταθμό το δεύτερο εξάμηνο του 2027, όταν η χώρα μας αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ορόσημο το 2030, τη χρονιά που το κράτος μας θα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την επίσημη συγκρότησή του. Θα είναι λοιπόν ουσιαστική η αναμέτρηση που έρχεται. Πολύ περισσότερο όταν η επόμενη Βουλή θα πρέπει να προχωρήσει σε συνταγματική αναθεώρηση ως κορωνίδα των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η πατρίδα μας. Αλλά και καθώς η επόμενη κυβέρνηση θα είναι εκείνη που θα κληθεί να συνεχίσει τη σύγκλησή μας με την Ευρώπη, διατηρώντας υψηλή την εθνική ανάπτυξη, αυξάνοντας περισσότερο τα εισοδήματα των Ελλήνων και των Ελληνίδων.
• Να λοιπόν γιατί αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ώστε, ξεπερνώντας λάθη και ενίοτε το κακό μας εαυτό, εμείς οι ίδιοι να εντείνουμε τη μάχη με το βαθύ κράτος. Πρωτίστως όμως, γιατί σε ένα περιβάλλον μεγάλων ανατροπών όπως αυτό που διαμορφώνεται, η Ελλάδα έχει πάνω απ' όλα ανάγκη από ασφάλεια. Με σταθερό χέρι στο τιμόνι, με σωστή πυξίδα για την πορεία της πατρίδας μας.