Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στην κοπή Βασιλόπιτας του 4ου Δημοτικού Σχολείου Άργους Ορεστικού

Εδώ, πάντα Άργος Ορεστικό...

Τη Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου ανήμερα της εορτής του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, στην καινούργια, ευρύχωρη και υπερσύγχρονη αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Δημοτικού Σχολείου Άργους Ορεστικού, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη κοπή Βασιλόπιτας για μαθητές και Δασκάλους.

Την ευχή για την ευλόγηση της Βασιλόπιτας και των 118 Άρτων, διάβασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστοριάς κ. Καλλίνικος μαζί με τον εφημέριο της ενορίας μας π. Λεωνίδα Μπάρδο.

Προηγήθηκε από τους μαθητές/μαθήτριες της Δ΄τάξης, παρουσίαση της ιστορίας της Βασιλόπιτας, μία ιστορία που συνέβη περίπου πριν 1700 χρόνια στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία και έψαλαν το απολυτίκιο του Μεγάλου Βασιλείου, αφού πρώτα αναφέρθηκαν στο βίο και στο πλούσιο φιλανθρωπικό και κοινωνικό του έργο.

Ο δραστήριος, ακούραστος και πρόθυμος Μητροπολίτης μας, στην ομιλία του προς τα παιδιά, μεταξύ των άλλων, εξέφρασε το θαυμασμό και τα συγχαρητήριά του για τις δύο νέες αίθουσες (γυμναστικής και εκδηλώσεων). 

Ο Σεβασμιώτατος, μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού πρόσφερε σε όλα τα παιδιά από μία σοκολάτα και στην τυχερή μαθήτρια της ΣΤ΄τάξης  50 ευρώ!

Η Βασιλόπιτα και τα Βασιλοπιτάκια για μία ακόμη χρόνια, ήταν προσφορά του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και οι τυχεροί μαθητές/τριες παρέλαβαν δωρο-επιταγές.

Η πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Βαρβάρα Κουφονίκου με τη Γεν. Γραμματέα Ζαχαρούλα Ευθυμιάδου, μοίρασαν σε όλους τους μαθητές/μαθήτριες τα Βασιλοπιτάκια.

Έτη πολλά, αγαπητοί γονείς!

Στήκετε και κρατείτε τις παραδόσεις που διδαχτήκατε.

Δημήτρης Κουτσούμπας στον Ε.Τ.: «Σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι σπίτι… γυμνό, αδειανό»

eleftherostypos.gr

ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ Βιβλιοκριτικός

Δημήτρης Κουτσούμπας: Γύρω μας κυριαρχεί η σκληρότητα, όμως μέσα από τον κόσμο των βιβλίων καταφέρνουμε εμείς οι βιβλιόφιλοι να διατηρούμε την αισιόδοξη ματιά μας! Το κάθε ανάγνωσμα αποτελεί τον σπόρο για έναν δυνατό άνθρωπο και σπουδαίο πολίτη που μπορεί να επιλέγει το καλό.

Δεν σταματάμε να κάνουμε νέα όνειρα, να ανοίγουμε παράθυρα στο μυαλό, από αυτά που μας κάνουν να βλέπουμε κάπως αλλιώς τον κόσμο, να μας προσφέρουν αυτό το κάτι παραπάνω σε σχέση με όσα γνωρίζαμε ή μια διαφορετική προσέγγιση των δεδομένων της ζωής μας… να πολεμήσουμε για την κοινωνία στην οποία ανήκουμε, να την κάνουμε καλύτερη, για ίσα δικαιώματα και πιο ελεύθερους ανθρώπους.

Τα κείμενα, βλέπετε, αντιγράφουν τη ζωή και η ζωή τα κείμενα… Στο πλαίσιο, λοιπόν, της έρευνάς μας για τη φιλαναγνωσία και τι διαβάζει η Αρχή της χώρας μας, απευθυνθήκαμε, λοιπόν, και στον κ. Δημήτρη Κουτσούμπα, γενικό γραμματέα της Κ.Ε. του ΚΚΕ, και του ζητήσαμε να μας εμπιστευτεί τις δικές του σκέψεις και να μοιραστεί μαζί μας τα βιβλία που διαβάζει!

Υπάρχει το περιθώριο του χρόνου ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, στους σύνθετους καιρούς που ζούμε, να «δραπετεύει» στον κόσμο του βιβλίου;

Οποιος ισχυρίζεται ότι δεν έχει χρόνο ή ότι δεν βρίσκει κάποιο χρόνο για διάβασμα, πιστεύω ότι δεν είναι ειλικρινής. Το σωστό είναι ότι δεν φτάνει ο χρόνος, λόγω των σύνθετων και συνεχών εξελίξεων που επιβάλλουν πολύ τρέξιμο και πρακτική δράση, να περνάς περισσότερο χρόνο με το βιβλίο. Αλλά πάντα μπορούν ο καθένας και η καθεμιά να εξοικονομούν χρόνο, όσο μπορεί ο καθένας. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να «δραπετεύεις» στον κόσμο του βιβλίου, αλλά να επιδιώκεις να ζεις στον κόσμο του βιβλίου, ενταγμένο οργανικά σε κάθε δράση και ενέργειά σου, στον οποιοδήποτε προγραμματισμό σου.

Τι είδους βιβλία επιλέγετε να διαβάζετε; Εχετε αγαπημένο συγγραφέα;

Συνηθίζω να διαβάζω τα πάντα. Και λογοτεχνία και ιστορικό βιβλίο και πολιτικό -όπως λέγεται- βιβλίο. Αλλωστε, το γεγονός ότι από τον χαρακτήρα της χρέωσής μου στο κόμμα, έτσι κι αλλιώς, οφείλω να παρακολουθώ τις εξελίξεις, την ιδεολογική πολιτική διαπάλη που διεξάγεται και στην Ελλάδα και διεθνώς, τις οικονομικές εξελίξεις, τους διεθνείς και εγχώριους ανταγωνισμούς και αντιθέσεις, τις εξελίξεις με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις στρατιωτικές συγκρούσεις, καταλαβαίνετε ότι το εύρος της θεματολογίας είναι τεράστιο και, φυσικά, όσο μπορώ, το παρακολουθώ, με τη βοήθεια των συνεργατών μου στο πολιτικό γραφείο, στο γραφείο Τύπου και στα τμήματα της Κ.Ε., οι οποίοι με ενημερώνουν για ό,τι καινούργιο προκύψει και χρειάζεται να ερευνηθεί, να μελετηθεί.

Ως γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, χρειάζεται πολύ συχνά, επίσης, να ανατρέχω στους κλασικούς της κοσμοθεωρίας μας, στα έργα του Μαρξ, του Ενγκελς, του Λένιν, δεν είναι έργα που μία φορά τα διαβάζεις και τα παρατάς. Πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο που μπορείς να βρεις μέσα στα γραπτά τους. Οπως, άλλωστε, και σε άλλα βιβλία. Φυσικά, ξεκοκαλίζω τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής», έναν πλούσιο σε εκδόσεις εκδοτικό οίκο και συγχρονισμένο με την επικαιρότητα. Ετσι, στα 200 χρόνια του 1821, κυκλοφόρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα έκδοση, ή στα 100 χρόνια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής, επίσης, τις οποίες σας συνιστώ να διαβάσετε. Στη λογοτεχνία αγαπημένοι μου είναι ο Καζαντζάκης, ο Λουντέμης, ο Μίμης Ραβάνης – Ρεντής, ο Σεμιόνοφ, ο Στάινμπεκ. Τώρα τελευταία με συνεπήρε διαβάζοντάς την η Εφη Νούσκα, η οποία, δυστυχώς, έφυγε νωρίς και άδικα, αφήνοντας πίσω της, όμως, ένα σημαντικό έργο. Διαβάστε τα «Γεωμετρικά απρόοπτά» της.

Ποιος ήταν εκείνος από το περιβάλλον σας που σας μύησε στην αγάπη για τα βιβλία;

Τα παιδικά χρόνια ήταν πολύ δύσκολα, ο πατέρας και η μάνα νοίκιαζαν ένα δωμάτιο σε μια αυλή όπου έμεναν άλλες πέντε οικογένειες και μέσα εκεί ήταν η κουζίνα, το υπνοδωμάτιο, το καθιστικό, μέχρι την ηλικία των 9 χρόνων, μετά τα δωμάτια έγιναν δύο μέχρι την ηλικία των 13 χρόνων και μετά τρία, δηλαδή ήταν στενάχωρα. Παρ’ όλα αυτά, πάντα στο σπίτι υπήρχε μια μικρή βιβλιοθήκη, ενώ όσα βιβλία δεν χωρούσαν τοποθετούνταν σε κούτες κάτω από το κρεβάτι ή μετά μέσα στην ντουλάπα και ανασύρονταν για μελέτη από εκεί. Ηταν ο πατέρας, κυρίως, αυτός, διαπαιδαγωγημένος από τις φυλακές και τις εξορίες ως κομμουνιστής, που είχε σχέση με το βιβλίο και αυτό το μετέδωσε και στη σύζυγό του και μητέρα μου και στα παιδιά του. Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι από τότε που μπορούσα να συλλαβίζω, να διαβάζω, ήταν αναρτημένα στον τοίχο του δωματίου μας, γραμμένα από το χέρι του πατέρα μου, το «μελέτα κι έχε άγρυπνα τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή» και το «τρώγε το φαΐ σου, αγάπα το κελί σου, διάβαζε πολύ».

Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ πώς φαντάζεται την πρόοδο στον χώρο του βιβλίου; Υπάρχει περιθώριο καλυτέρευσης των συνθηκών;

Πιστεύω βαθιά ότι πάντα μπορούμε να δημιουργήσουμε περιθώρια καλυτέρευσης. Η πρόοδος του βιβλίου, όπως προανέφερα, αρχίζει από την οικογένεια. Σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι ένα σπίτι… γυμνό, αδειανό. Μαζί με την οικογένεια σπουδαίο ρόλο παίζει και το σχολείο. Είναι αισιόδοξο το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν εκπαιδευτικοί που, υπερβαίνοντας τα εμπόδια των αναλυτικών προγραμμάτων για υποκατάσταση της γνώσης από την κατάρτιση και την εκμάθηση της γλώσσας από συνταγές μαγειρικής, βοηθούν τους μαθητές να αγαπήσουν το διάβασμα της καλής λογοτεχνίας, τους προτρέπουν να πλουτίσουν τη σκέψη τους μελετώντας και εξωσχολικά βιβλία, να αξιοποιήσουν τις σχολικές βιβλιοθήκες, που δυστυχώς όλα τα τελευταία χρόνια οδηγούνται σε διάλυση ή μένουν κλειστές. Ομως, καθοριστική σημασία έχει και η κοινωνική δραστηριότητα, η συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες, γιατί εκεί δημιουργούνται προβληματισμοί, ανησυχίες και απαιτήσεις, που δεν αντιμετωπίζονται πρακτικά και εμπειρικά. Προϋποθέτουν γνώση θεωρητική, που μόνο το βιβλίο μπορεί να δώσει. Το κόμμα μας αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτόν τον τομέα. Προτρέπει συστηματικά στο διάβασμα όχι μονάχα της δικής μας θεωρίας, αλλά και κάθε καλού και κοινωνικά ωφέλιμου που έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη σκέψη. Να σας πω μόνο ενδεικτικά ότι τα τελευταία δώδεκα χρόνια έχουμε διοργανώσει πέντε επιστημονικά συνέδρια για τη λογοτεχνία, ελληνική και ξένη, τα υλικά των οποίων έχουν κυκλοφορήσει σε καλαίσθητες εκδόσεις βιβλίων από τη «Σύγχρονη Εποχή».

Διαβάζετε ψηφιακά βιβλία;

Προτιμώ το χαρτί. Νομίζω ότι είναι ανεπανάληπτη η αίσθηση να κρατάς το βιβλίο στο χέρι, να το ξεφυλλίζεις, να μπορείς και να σημειώνεις πάνω του, να μπορείς να το κουβαλάς παντού, χωρίς τον φόβο να χάσεις το σήμα ή να θέλει φόρτιση και να μην μπορείς να βρεις ρεύμα εκεί όπου είσαι ή λόγω των διακοπών ρεύματος, ιδιαίτερα τώρα με την ενεργειακή κρίση – φτώχεια. Οχι, προτιμώ το βιβλίο, έτσι όπως το γνώρισα από παιδί. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να ανατρέξω κάποια στιγμή στο Διαδίκτυο, στο ψηφιοποιημένο βιβλίο, όταν δεν μπορώ να το βρω σε χαρτί κάποια στιγμή. Απλώς σας επισημαίνω τι προτιμώ. Το ψηφιακό μόνο βοηθητικά το χρησιμοποιώ μέχρι σήμερα.

Αρκετοί γράφουν τις εμπειρίες από την καριέρα τους και μας καταθέτουν ιστορικά στοιχεία με την έκδοση κάποιου βιβλίου. Να το περιμένουμε από εσάς;

Δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό, μέχρι τη στιγμή που μου κάνατε την ερώτηση. Οχι, πιστεύω ότι ο καθένας μας καταθέτει τη συμβολή του στο σήμερα, με τη δράση του, τις τοποθετήσεις του, τις ομιλίες, τα άρθρα, τον καθημερινό αγώνα του. Αυτό μετά, βεβαίως, γίνεται παρελθόν, γίνεται κομμάτι της ιστορίας, η οποία διαμορφώνεται, κυρίως, από τη συλλογική σκέψη και δράση, από την κίνηση των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων και αυτό πιστεύω ότι είναι που πρέπει να αποκρυσταλλώσει η ιστορική μελέτη.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Καστορίας τίμησε τούς συνταξιοδετηθέντες ἐκπαιδευτικούς

Τη Δευτέρα ανήμερα της εορτής των Τριών Ιεραρχών και στον Ι.Ν. Αγίου Νικάνορα Καστοριάς, μετά το πέρας του εσπερινού, πραγματοποιήθηκε η τελετή βράβευσης 99 εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Καστοριάς, οι οποίοι συνταξιοδοτήθηκαν τα τρία τελευταία έτη 2020-2022.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Καλλίνικος, ευχαρίστησε τους εκπαιδευτικούς για την προσφορά τους, ευχόμενος τα δέοντα, διαβάζοντάς τους κάποια ποιήματα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Βουλευτής Ολυμπία Τελιγιορίδου, η Αντιπεριφερειάρχης Δέσποινα Κοζατσάνη, ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Καστοριάς Στυλιανός Φουλιράς, ο Διευθυντής Π.Ε. Καστοριάς Αναστάσιος Ξανθόπουλος και η Διευθύντρια Δ.Ε. Καστοριάς Ευγενία Μαρνέρη.

Αμέσως μετά ακολούθησε σε γειτονικό κέντρο δεξιώσεων η κοπή βασιλόπιτας των εκπαιδευτικών με την παρουσία πολλών εν ενεργεία εκπαιδευτικών. Στους τέσσερις τυχερούς που κέρδισαν το φλουρί, ο Σεβασμιώτατος δώρισε από μία εικόνα του Αγίου Καλλινίκου Εδέσσης και σε όλους τους παρευρισκόμενους εκπαιδευτικούς δόθηκε ως ευλογία από ένα βιβλίο, σύγγραμμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας.

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΕΤΗΘΕΝΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΕΔΩ

Ανακοίνωση της ΔΑΚΕ για Αξιολόγηση: ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΝΕΟΦΥΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟ

Αθήνα, 31/01/2023 

Ανακοίνωση για την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών 

«Για πρώτη φορά μετά από 41 χρόνια, ξεκινά οριζοντίως η ατομική αξιολόγηση εκπαιδευτικών, ένα κομβικό εργαλείο βελτίωσης των εκπαιδευτικών μας, των εφοδίων που προσφέρουμε στα παιδιά μας, της εκπαίδευσης συνολικά», Ν. Κεραμέως 

Η δημόσια δήλωση της Υπουργού Παιδείας σχετικά με τη φερόμενη ως ατομική «αξιολόγηση» του εκπαιδευτικού που πρόκειται άμεσα να εφαρμόσει, φανερώνει, δυστυχώς, από τη μία την εσκεμμένη άγνοιά της για το τι συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια στην εκπαίδευση όπου οι σύλλογοι διδασκόντων με παιδαγωγικά εργαλεία και κριτήρια στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής λειτουργίας αποτιμούν, αξιολογούν και βελτιώνουν τη δουλειά τους με μοναδικό γνώμονα τον εξοπλισμό των μαθητών με τα απαραίτητα γνωστικά εφόδια υπό την διαχρονική απουσία πραγματικής στήριξης από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ. και από την άλλη την επιστημονική πλάνη στην οποία βρίσκεται η ίδια και το επιτελείο της σχετικά με το τι θεωρεί πως είναι η αξιολόγηση. Γιατί, το να νοσταλγείς, όπως τεκμαίρεται, τον «επιθεωρητισμό» που τόσα δεινά προξένησε στην εκπαίδευση είναι τουλάχιστον ατυχές. 

Η πεισματική άρνηση για διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα στην κατεύθυνση της αναζήτησης των βέλτιστων τρόπων στήριξης και ενίσχυσης του εκπαιδευτικού έργου οδήγησε στους νόμους 4692/20 και 4823/21 που προκρίνουν την ενίσχυση της ατομικότητας και ενδυνάμωση της δικαιοδοσίας των μονοπρόσωπων οργάνων αφυδατώνοντας το σχολείο από τις συλλογικές, δημοκρατικές και παιδαγωγικές του λειτουργίες. Τώρα, με μια κίνηση προεκλογικού εντυπωσιασμού ότι, δήθεν, τήρησε τις προεκλογικές δεσμεύσεις του 2019, επιβάλει «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών με αντιεπιστημονικές μεθόδους και στοχεύσεις, στο… «παρά πέντε» πριν τις εκλογές, βυθίζοντας ακόμη περισσότερο τις σχολικές μονάδες στη ζοφερή, γραφειοκρατική, αντιπαιδαγωγική καθημερινότητα που διαμορφώνει με τις τραγικές αποφάσεις της. 

Ως Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης έχουμε διαχρονικά σταθερή θέση απέναντι στο ζήτημα της αξιολόγησης, χωρίς να τοποθετούμαστε συγκυριακά ή ευκαιριακά, και τελικά αισθανόμαστε δικαιωμένοι γι’ αυτή μας τη στάση (άλλωστε οι περισσότερες προτάσεις μας υιοθετήθηκαν στην απόφαση της Δ.Ο.Ε. για την αξιολόγηση στην 88η Γ.Σ. του Κλάδου). Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα ποτέ δεν αρνήθηκε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών. Έχουμε ταχθεί, ξεκάθαρα, υπέρ μιας παιδαγωγικής, ανατροφοδοτικής και βελτιωτικής αξιολόγησης με βάση τις αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης η οποία δεν θα έχει καμία σχέση με την υπηρεσιακή και μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών και δεν θα δημιουργεί συνθήκες για την οποιασδήποτε μορφής «τιμωρία» τους. Μιας παιδαγωγικής διαδικασίας συνεχούς ενίσχυσης και αποτίμησης του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου, με ρόλο διαγνωστικό και παρεμβατικό, που αναλύει την υφιστάμενη κατάσταση, στοχοθετεί, προγραμματίζει δράσεις και ενέργειες, τις εφαρμόζει στην πράξη και στο τέλος διαπιστώνει τον βαθμό εκπλήρωσης των προγραμματισμένων στόχων καθώς και την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών και των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν. Φυσικά η αξιολόγηση διαφέρει από μια διαδικασία λογοδοσίας και ελέγχου η οποία επικεντρώνεται και εξαντλείται σε διαπιστώσεις, όπως πράττει η «αξιολόγηση» των νόμων 4692/20 και 4823/21. 

Ειδικότερα όταν αναφερόμαστε στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα πρέπει: 

✓ Το αξιολογικό σύστημα να είναι αντικειμενικό, σαφές, να εμπνέει εμπιστοσύνη και να μην αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο σύνδεσής του με την «κατηγοριοποίηση» (και ανάλογα με αυτήν οικονομική στήριξη) των σχολικών μονάδων και ανάλογα με τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.

 ✓ Τα πρόσωπα που θα στελεχώνουν τους κύριους φορείς αξιολόγησης να είναι κατάλληλα επιμορφωμένα, ώστε να διασφαλίζεται η επιστημονικότητα των αρχών, μεθόδων και διαδικασιών που θα χρησιμοποιούνται. Το εκπαιδευτικό έργο, συνεχώς, να ενισχύεται και να αποτιμάται, με μοναδικό στόχο τη βελτίωσή του, από τον σύμβουλο εκπαίδευσης, ο οποίος θα πρέπει να έχει στον τομέα ευθύνης του τόσες σχολικές μονάδες όσες θα του επιτρέπουν τη συχνότατη επαφή με τους εκπαιδευτικούς με στόχο την απάλειψη των, ενδεχόμενων, αδυναμιών καθώς και την ενίσχυσή τους με επιμορφωτικές δράσεις. 

✓ Ο Διευθυντής του σχολείου και ο Σύλλογος Διδασκόντων να συνεργάζονται στο πλαίσιο τακτικών μηνιαίων συνεδριάσεων αποτίμησης και βελτίωσης του συνολικού εκπαιδευτικού έργου και καλύτερης οργάνωσης των διοικητικών διαδικασιών σε επίπεδο σχολικής μονάδας. 

✓ Παράλληλα και ταυτόχρονα με τη διαδικασία αξιολόγησης να δημιουργηθεί ένα σταθερό σύστημα στήριξης, επιμόρφωσης, επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών (που εδώ και χρόνια μετά την κατάργηση της μετεκπαίδευσης και της χορήγησης εκπαιδευτικών αδειών αλλά και το σταμάτημα κάθε κεντρικά σχεδιασμένης επιμορφωτικής δράσης απουσιάζει παντελώς) στην κατεύθυνση της υποστήριξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του ίδιου του εκπαιδευτικού. 

✓ Η αξιολόγηση να είναι αξιολόγηση ΟΛΩΝ των παραγόντων της εκπαιδευτικής διαδικασίας (πρώτιστα της πολιτείας - οι ελλιπείς, μέχρι τραγικές συχνά, υποδομές των σχολείων, η δυσκολία να κάνεις μάθημα με 25+ παιδιά στην τάξη, οι οροφές που πέφτουν και οι πλημμυρισμένες αυλές, οι κρύες αίθουσες…) με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης. 

Αυτό που επιβάλλει η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ. δεν έχει καμία σχέση με όλα τα παραπάνω. Δεν έχει καμία σχέση με την παιδαγωγική επιστήμη και τις αρχές της. Πρόκειται για ένα μοντέλο ελέγχου στηριγμένο σε ιεραρχικές και εξουσιαστικές σχέσεις (οι «ανώτεροι» αξιολογούν τους «κατώτερους») και μπορεί (ή επιδιώκει;) να ανατρέψει το συλλογικό, συνεργατικό κλίμα που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στη λειτουργία κάθε εκπαιδευτικής μονάδας. Με παντελή έλλειψη αγάπης και ειλικρινούς ενδιαφέροντος για το δημόσιο σχολείο, τους μαθητές και… φυσικά τους εκπαιδευτικούς στήνει (μετά και την τελευταία Υ.Α.) έναν, σκόπιμα, θολό μηχανισμό πέραν των 60 αξόνων - κριτηρίων - πεδίων, που ανά πάσα στιγμή θα μπορεί να αξιοποιηθεί για να κατατάξει, να ελέγξει και να χειραγωγήσει εκπαιδευτικούς – γρανάζια ενός συστήματος δίχως καμία παιδαγωγική στόχευση. Ο όρος αξιολόγηση έχει εργαλειοποιηθεί πολιτικά από την πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ. και παρουσιάζεται ως αυτοσκοπός - πανάκεια. 

Δεν μπορούμε, με βάση την παιδαγωγική επιστήμη να αποδεχτούμε τη λογική που κατά κόρον προβάλλεται στον δημόσιο διάλογο και ισχυρίζεται πως μόνο ότι μπορεί να μετρηθεί μπορεί να αξιολογηθεί και να βελτιωθεί. Είναι αντιεπιστημονική και επικίνδυνη λογική που βάζει στο επίκεντρο μόνο ποσοτικά δεδομένα και όχι ποιοτικά που είναι και το κυρίαρχο συστατικό στοιχείο της διδακτικής πράξης. Διδασκαλία είναι πολλά περισσότερα από την απλή μετάδοση γνώσεων και τη δημιουργία ενός «δήθεν» υποδειγματικού σχεδίου μαθήματος. 

Είναι σαφές πως με την εφαρμογή της συγκεκριμένης ατομικής αξιολόγησης, η κατάσταση στα σχολεία θα γίνει ακόμη χειρότερη γιατί το άγχος, η πίεση, η γραφειοκρατία, οι ασφυκτικά πιεστικοί χρόνοι θα πολλαπλασιαστούν. Αντί να επικεντρώνεται ο εκπαιδευτικός στον πολύπλευρο παιδαγωγικό του ρόλο, θα απασχολείται με πλατφόρμες, ηλεκτρονικούς φακέλους, εκθέσεις και φόρμες. Ακόμα και οι συνεδριάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων θα υποβαθμιστούν. Δεν θα είναι συνεδριάσεις γόνιμες και ουσιαστικές. Θα είναι ενημερώσεις για το τι ισχύει σε νομικό επίπεδο, παραινέσεις περί «διοικητικών» υποχρεώσεων και προτροπές για το «πώς» πρέπει να σκεφτόμαστε και να λειτουργούμε στο νέο πλαίσιο που προσπαθούν να μας επιβάλλουν. 

Αποκαλυπτική της επικίνδυνης ένδειας παιδαγωγικού προσανατολισμού του αυταρχικού κατασκευάσματος του Υ.ΠΑΙ.Θ. αποτελεί η έκθεση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. (που ως θεσμικό της ρόλο έχει τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) για την αξιολόγηση (Μάρτιος 2017) που, εισηγούμενη τον θεσμό του «κριτικού φίλου» ως ρόλο που πρέπει να αναλάβουν οι σχολικοί σύμβουλοι (τώρα σύμβουλοι εκπαίδευσης) επισημαίνει ότι «…Τον ρόλο του «κριτικού φίλου» στο εκπαιδευτικό σύστημα η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. προτείνει να αναλάβει ο Σχολικός Σύμβουλος (Παιδαγωγικής Ευθύνης), ο οποίος εκ της θέσης του, σε πλαίσιο υποστηρικτικής ανατροφοδότησης και υπό την προϋπόθεση αυτού του πλαισίου, μπορεί να λειτουργήσει ως κριτικός φίλος … ο Σχολικός Σύμβουλος στο συνεχές «εξωτερικόςεσωτερικός» αξιολογητής είναι πλησιέστερα στο «εσωτερικός», στο συνεχές «ανακεφαλαιωτική - διαμορφωτική» αξιολόγηση ο ρόλος του είναι πλησιέστερος στη διαμορφωτική και, τέλος, στο συνεχές «εκ των άνω προς τα κάτω - από τα κάτω προς τα άνω», επίσης, τείνει προς το δεύτερο. Σε αυτά τα τρία είδη συνεχούς, που διαμορφώνουν τη φύση, τον ρόλο και τα λοιπά στοιχεία ταυτότητας της αξιολόγησης, ο Σχολικός Σύμβουλος τοποθετείται σε σημεία που του επιτρέπουν να αναλάβει ρόλο κριτικού φίλου». 

Πόσα έτη φωτός μακριά βρίσκεται ο ρόλος που επιφυλάσσει στους Συμβούλους Εκπαίδευσης η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ. από αυτόν που περιγράφεται παραπάνω, από μια αρχή της οποίας τις απόψεις υποτίθεται ότι λαμβάνει σοβαρά υπόψη και με το κωμικοτραγικό δεδομένο ότι ο ιθύνων νους του κειμένου της Α.Δ.Ι.Π.Π.Δ.Ε. του 2017 είναι ο ίδιος που βρίσκεται πίσω από το «έκτρωμα» του 2023… 

Αναρωτιόμαστε επίσης: 

❖ Πώς θα αξιολογήσει κάποιος που δεν έχει πρώτα ο ίδιος αξιολογηθεί; 

❖ Πώς διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα στην περίπτωση που αξιολογητής και αξιολογούμενος είναι γνωστό ότι σε επόμενες κρίσεις - επιλογές στελεχών θα διεκδικήσουν την ίδια θέση; 

❖ Πώς μια διαδικασία που θα πρέπει να έχει ως βασικό της στοιχείο τη διαρκή ανατροφοδότηση κινείται σε αυτήν την κατεύθυνση όταν πραγματοποιείται αποσπασματικά κάθε τέσσερα (4) χρόνια; 

❖ Γιατί η επιμόρφωση χρησιμοποιείται ως ένα είδος «συμμόρφωσης» των «μη ικανοποιητικών» εκπαιδευτικών, όταν θα έπρεπε να είναι ουσιαστική, στοχευμένη και να αφορά ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, λαμβάνοντας υπόψη στο επίπεδο του στρατηγικού σχεδιασμού και την πρακτική υλοποίηση τις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών που πρέπει να αποτυπώνονται μέσω ενός σταθερού μηχανισμού καταγραφής τους; 

❖ Ποια πρόβλεψη υπάρχει για τους δόκιμους εκπαιδευτικούς που και μετά τη δεύτερη διετία κριθούν και πάλι «μη ικανοποιητικοί»; Γιατί αρνείται το Υπουργείο να απαντήσει; Μήπως θα συνδεθεί με τιμωρητικές διατάξεις, ακόμη και απόλυσης, του ν.1566/85; 

❖ Ποιος εγγυάται (σίγουρα όχι η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ.) ότι εκπαιδευτικοί που (κινούμενοι πάντα κάτω από νόμιμες συνδικαλιστικές αποφάσεις) αντιστρατεύονται με τη στάση τους την πολιτική του Υ.ΠΑΙ.Θ. (ιδιαίτερα στο θέμα της αξιολόγησης) θα αξιολογηθούν αντικειμενικά κι όχι με πολιτική σκοπιμότητα; 

Ως Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δεν συμμεριζόμαστε και δεν υιοθετούμε τις μηδενιστικές απόψεις περί «καμίας αξιολόγησης». Μακριά από εμάς ο εκ προοιμίου δογματικός αρνητισμός που δεν μπορεί να είναι συστατικό στοιχείο μιας επιστημονικής και παιδαγωγικής προσέγγισης και στάσης για το θέμα της αξιολόγησης, η οποία, ως θεσμός με παιδαγωγικό πρόσημο και προσανατολισμό, μπορεί να συνδεθεί με θετικά δεδομένα, αφού μπορεί να συμβάλλει στη διαπίστωση ελλείψεων, ανεπαρκειών και δυνατοτήτων και, επομένως, να οδηγήσει σε ανατροφοδότηση, διόρθωση, βελτίωση και πρόοδο. Σε καμία, όμως, περίπτωση δεν αποδεχόμαστε τα αρνητικά δεδομένα που δημιουργεί η χρήση της ως μια απόλυτα ποσοτικοποιημένη διαδικασία ελέγχου, λογοδοσίας, επιβολής μέτρων, κάτι που στην εν λόγω «αξιολόγηση» είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι πρόκειται να συμβεί. 

Είναι για την παράταξή μας αυτονόητος ο δρόμος της συνέχισης του αγώνα που δίνουμε ενάντια στις προβλέψεις των νόμων 4692/20 και 4823/21 για το ζήτημα της εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης της σχολικής μονάδας ως προς το εκπαιδευτικό έργο, αρχικά με την απεργία-αποχή και μετά τις αλλεπάλληλες δίκες, με τα ενιαία κείμενα. 

Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα και μπροστά στο επικοινωνιακό προεκλογικό παιχνίδι της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. που επιδιώκει έστω και για λίγα 24ωρα και για κάποιες περιπτώσεις εκπαιδευτικών να προχωρήσει σε μια αποσπασματική, μεθοδολογικά έωλη και επιστημονικά απαράδεκτη διαδικασία – παράσταση με τον τίτλο «ατομική αξιολόγηση» εκπαιδευτικών, ο κλάδος οφείλει στην επιστήμη που υπηρετεί και στους μαθητές που διδάσκει, να αντιδράσει δίνοντας το μήνυμα ότι ενάντια στον «τσαρλατανισμό» της κυβέρνησης καταθέτει, για μια ακόμη φορά, υπεύθυνη θέση για την ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης. 

Το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές «Λέμε όχι στο αντιπαιδαγωγικό – αντιεπιστημονικό τερατούργημα του Υ.ΠΑΙ.Θ.» και να ενώνει όλους τους εκπαιδευτικούς (ιδιαίτερα τους δόκιμους συναδέλφους που θα έπρεπε να έχουν ήδη μονιμοποιηθεί και είναι αυτή τη στιγμή όμηροι μιας τυχοδιωκτικής πολιτικής) σε ένα ευρύ μέτωπο αληθινής στήριξης του εκπαιδευτικού έργου. 

Η αντίδραση θα πρέπει να έχει τη μορφή πολύμορφων δυναμικών κινητοποιήσεων, συντεταγμένου, στοχευμένου και οργανωμένου απεργιακού αγώνα και εκστρατείας υπεύθυνης ενημέρωσης – αφύπνισης της κοινωνίας καθώς και μέτρα αποτροπής της εφαρμογής της διαδικασίας, παρά την πικρή πείρα από τη στάση της Υπουργού Παιδείας, η οποία έχει ήδη προαναγγείλει πως θα σπεύσει να προσφύγει για να κηρυχτούν παράνομες οι, πιθανές, αποφάσεις για απεργία-αποχή, επιβεβαιώνοντας την εγγύτητα των θέσεων, θεάσεων και πρακτικών με το «πνεύμα του επιθεωρητισμού» που φαίνεται να υιοθετεί…

ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ, ΣΤΑΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΝΕΟΦΥΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟ Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.

Una piccolissima serenata

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Στις προηγούµενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας χάσει και ξεχάσει το «ηθικό πλεονέκτημα», προσπάθησε να σπιλώσει σύσσωμη την αντιπολίτευση με την υπόθεση Novartis. Ήθελαν να εξουδετερώσουν τους αντιπάλους τους, να τους εξαφανίσουν μια και καλή από την πολιτική ζωή. Ανέβασαν μια επιθεώρηση με κακογραμμένα νούμερα και δευτεροκλασάτους ηθοποιούς. Μόλις τις προάλλες αποκαλύφθηκε για ποιον λόγο οι μάρτυρες φορούσαν κουκούλες. Για να μη δούμε το πρόσωπο του Μάξιμου Σαράφη, ο οποίος συνελήφθη ως μέλος σπείρας που εξαπατούσε επιχειρηματίες με ψεύτικα δάνεια. Τότε το σύνθημα ήταν ότι η υπόθεση Novartis ήταν το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους. Την πάτησαν μεγαλοπρεπώς, με τη μεγαλοπρέπεια που διακρίνει την πολιτική τους μικροπρέπεια. Τώρα εγκαινιάζουν την προεκλογική τους εκστρατεία με τις «επισυνδέσεις». Πρόκειται για δημοκρατική εκτροπή, λένε. «Έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που έχει καταργήσει το κράτος δικαίου». Έως και οι συνταγματολόγοι ανησυχούν αν και κατά πόσον η παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Χατζηδάκη απομακρύνει την Ελλάδα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Το colpo grosso τους όμως ακούγεται περισσότερο σαν piccolissima serenata. Αυτήν που, όπως λέει το τραγούδι, απευθύνει ο κάθε ερωτευμένος στην καλή του.

Δεν θα µπω στις λεπτομέρειες. Ουσιαστικές μεν, αναρμόδιος δε. Δεν πίστευα ποτέ ότι η ΕΥΠ θα δημοσιοποιεί πληροφορίες για τις δραστηριότητές της σε δημοσιογράφους για να τις διοχετεύουν σε πολιτικούς της αρεσκείας τους. Θα μου πείτε και η ΕΥΠ είναι τμήμα του ελληνικού Δημοσίου, οπότε δεν είχα λόγο να την εξαιρέσω από τον θαυμασμό και τον σεβασμό που τρέφω για τις δημόσιες υπηρεσίες. Οφείλω επίσης να πω ότι η τετραετία Μητσοτάκη, παρά τις επιτυχίες της στη διαχείριση των κρίσεων, δεν με βοήθησε να μην αναφέρομαι ειρωνικά στο ελληνικό Δημόσιο. Θυμάμαι φίλο που μου είχε πει πριν από χρόνια ότι υπήρξε αναφορά της ΕΥΠ για μακεδονική προπαγάνδα στην τηλεόραση της Αυστραλίας. Υψηλή κατασκοπεία. Θα τη ζήλευε και ο Βέγγος. Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει τίποτε από τότε. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η λειτουργία της ΕΥΠ είναι παραπληρωματική των Rafale. Και αν μάθαμε κάτι απ’ όλη αυτή την ιστορία είναι ότι η υπηρεσία είναι διάτρητη, και πάντως δεν ανταποκρίνεται στους στοιχειώδεις κανόνες της «µυστικής». Θα µου πείτε όλα αυτά δεν αφορούν τον κ. Τσίπρα. Ξέρει ότι µετά τις εκλογές δεν θα έχει να αντιµετωπίσει τα προβλήµατα του ελληνικού ∆ηµοσίου, ούτε της ΕΥΠ. Τον ενδιαφέρει να µη χάσει αυτό το ποσοστό που του δίνουν οι δηµοσκοπήσεις και του επιτρέπει να µείνει στη σκηνή. Οπότε κάνει αυτό που ξέρει. Τους τραγουδάει τρυφερά το Una piccolissima serenata.

Επτά ερωτήσεις-απαντήσεις για τις αυξήσεις των συντάξεων

Αυξάνονται οι συντάξεις, μετά από 10 χρόνια, αλλά δεν θα δουν τις αυξήσεις όλοι οι συνταξιούχοι. Τελικά πόσοι συνταξιούχοι βλέπουν αυξήσεις στα εισοδήματά τους;

Η συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων και, συγκεκριμένα, 2.499.285 σε σύνολο 2.634.786 (94,6%) βλέπουν μία, δύο ή και τρεις αυξήσεις στο εισόδημά τους. Μάλιστα, οι αυξήσεις είναι τέτοιες που 1 στους 2 συνταξιούχους θα λάβει τουλάχιστον μία επιπλέον σύνταξη (αρκετοί και ποσά μεγαλύτερα από μία επιπλέον σύνταξη) μέσα στο 2023.

Οι αυξήσεις ξεκίνησαν να εφαρμόζονται ήδη από τις 20 Δεκεμβρίου 2022.

Οι αυξήσεις αυτές προκύπτουν:

• Από την αύξηση 7,75% που δίνεται αυτές τις ημέρες σε πάνω από 1,7 εκατομμύρια συνταξιούχους.
• Από την κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, που ωφέλησε πάνω από 900.000 συνταξιούχους.
• Από την καταβολή της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης των 250 ευρώ, που την έλαβαν πάνω από 1,2 εκατομμύρια συνταξιούχοι. Είχε προηγηθεί και η καταβολή επιπλέον έκτακτης ενίσχυσης 250 ευρώ για το Πάσχα.
• Από την καταβολή της 4ης ετήσιας δόσης, που προβλέπεται στον ν. Βρούτση, για συνταξιούχους που υπέβαλαν αίτηση, πριν από τον Μάιο του 2016, με περισσότερα από 30 χρόνια ασφάλισης και αφορά 230.000 συνταξιούχους.

Η αύξηση των συντάξεων κατά 7,75% καλύπτει μόνο ένα μέρος της απώλειας του εισοδήματος που χάνουν οι συνταξιούχοι με τον πληθωρισμό. Μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να ενισχύσει περισσότερο το εισόδημα των συνταξιούχων;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αυτά τα 3,5 χρόνια πήρε και άλλα μέτρα για την ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων. Με τον νόμο 4670/2020 (νόμος Βρούτση), ήρθε να διορθώσει και να καταργήσει στην πράξη μεγάλο μέρος των προβλέψεων του ν. Κατρούγκαλου. Συγκεκριμένα:

• Έδωσε αυξήσεις έως 8% σε πάνω από 224.000 συνταξιούχους με πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης με τον νόμο Βρούτση.
• Μείωσε τον συντελεστή φορολόγησης από 22% σε 9% στην κατώτατη κλίμακα φορολογίας. Με απλά λόγια, εκεί που ο συνταξιούχος έδινε στα 100 ευρώ τα 22 ευρώ στην εφορία πλέον δίνει τα 9 ευρώ.
• Προχώρησε στη μείωση της παρακράτησης σύνταξης από 60% σε 30% για τους εργαζόμενους συνταξιούχους.
• Κατάργησε το ανώτατο πλαφόν των 1.300 ευρώ του ν. Κατρούγκαλου για όσους λαμβάνουν κύρια και επικουρική σύνταξη.
• Έδωσε τρεις φορές έκτακτο επίδομα τα Χριστούγεννα και το Πάσχα για τη στήριξη του εισοδήματος σε πάνω από 1 εκατομμύριο χαμηλοσυνταξιούχους.
• Επέστρεψε τις περικοπές του νόμου Κατρούγκαλου, ύψους 1,2 δισ. ευρώ, που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το ΣτΕ προς όλους τους συνταξιούχους για τις κύριες συντάξεις, εξαντλώντας τα δημοσιονομικά όρια της οικονομίας και σεβόμενη πάντα τις αποφάσεις των δικαστηρίων.
• Προχώρησε στη θέσπιση της αύξησης της εθνικής σύνταξης που λαμβάνουν οι ομογενείς μας προερχόμενοι από τη Β. Ήπειρο και την τ. ΕΣΣΔ, αύξηση που πρόκειται να φανεί στους λογαριασμούς τους μέσα στο επόμενο διάστημα και είναι επιπλέον της αύξησης του 7,75%.

Παράλληλα, η κυβέρνηση προχώρησε και σε επιπλέον ελαφρύνσεις στο εισόδημα των συνταξιούχων, όπως:

• H κατάργηση της φορολογίας γονικών παροχών.
• H μείωση φορολογίας ακίνητης περιουσίας κατά 35%.
• H θέσπιση του fuel pass και του market pass.
• Η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 35%.

Πάντως, οι συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά δεν βλέπουν καμία βελτίωση στο εισόδημά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η προσωπική διαφορά θεσπίστηκε με τον νόμο Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) σε συντάξεις που είχαν εκδοθεί πριν από το 2016. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στη θέσπιση της προσωπικής διαφοράς, προκειμένου να αποφύγει τις περικοπές συντάξεων, με αντάλλαγμα, όμως, να μην μπορούν να αυξηθούν οι συντάξεις αυτές στο μέλλον, παρά μόνο εφόσον εξαλείψουν πλήρως την προσωπική διαφορά. Έτσι, περίπου 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχοι βρέθηκαν να έχουν ένα "κρυφό χρέος", που έπρεπε πρώτα να εξαλείψουν, για να μπορούν στη συνέχεια να δουν πραγματικές αυξήσεις στις τσέπες τους.

Η εξάλειψη της προσωπικής τους διαφοράς γίνεται μόνο μέσω των αυξήσεων. Και προς αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε. Οι πρώτες αυξήσεις επήλθαν με την αναπροσαρμογή των ποσοστών αναπλήρωσης του ν. Βρούτση. Επιπλέον, το 83% των 910.000 συνταξιούχων με προσωπική διαφορά είδαν και αυτοί ενίσχυση του εισοδήματός τους ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο.

Συγκεκριμένα, 260.000 από αυτούς έλαβαν την έκτακτη οικονομική ενίσχυση των 250 ευρώ τα Χριστούγεννα (είχαν λάβει και επιπλέον 250 ευρώ το Πάσχα) και 515.000 είδαν αύξηση συντάξεων, μέσω της κατάργησης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Επομένως, οι εν λόγω συνταξιούχοι βλέπουν και αυτοί ενίσχυση του εισοδήματός τους και, παράλληλα, σημαντική μείωση της προσωπικής τους διαφοράς, κάτι που θα τους οδηγήσει σε μόνιμες αυξήσεις μελλοντικά.

Επομένως, πόσοι θα είναι οι συνταξιούχοι που θα "σβήσουν" την προσωπική τους διαφορά με την αύξηση των συντάξεων;

910.000 συνταξιούχοι διαθέτουν σήμερα προσωπική διαφορά σε σύνολο 2.630.000 συνταξιούχων. Οι εν λόγω συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά άγγιζαν το 2019 το 1,5 εκατομμύριο. Σήμερα, έχουν μειωθεί κατά 600.000 περίπου, καθώς με τα την εφαρμογή των βελτιωμένων ποσοστών αναπλήρωσης του ν. Βρούτση, 280.000 από αυτούς εξάλειψαν την προσωπική τους διαφορά και είδαν αυξήσεις. Επιπλέον, άλλοι 320.000 περίπου μηδενίζουν την προσωπική τους διαφορά με τις αυξήσεις του 7,75% που δίνονται αυτές τις ημέρες και θα δουν και αυτοί κάποιες αυξήσεις.

Παρ' όλα αυτά υπάρχουν και πολλοί συνταξιούχοι που δεν θα πάρουν καν τη σύνταξη που δικαιούνται. Πότε θα τελειώσει η ντροπή των εκκρεμών συντάξεων;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εφάρμοσε μία ολοκληρωμένη πολιτική για την αντιμετώπιση του άγους των εκκρεμών συντάξεων. Συγκεκριμένα, προχώρησε:

• Στην εξάλειψη των ληξιπρόθεσμων κύριων συντάξεων, καθώς εκδόθηκαν πάνω από 500.000 συντάξεις μέσα στους τελευταίους 24 μήνες. Πλέον, οι νέες συντάξεις, οι αιτήσεις των οποίων υποβλήθηκαν εντός του 2023, εκκαθαρίζονται κατά μέσο όρο σε 60 ημέρες, ενώ στη Γερμανία απαιτούνται 74 ημέρες.
• Κατέβαλε στους εν αναμονή συνταξιούχους τα ωφελούμενα ποσά που δικαιούνταν και άγγιζαν τα 500 εκατομμύρια ευρώ.
• Προχώρησε στην εκκαθάριση των χιλιάδων εκκρεμών μερισμάτων στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων και κατέστη δυνατή η άμεση πληρωμή τους κάθε τρίμηνο.
• Ολοκλήρωσε την εκκαθάριση των εφάπαξ ιδιωτικού τομέα και προχωρά και στην άμεση εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων εφάπαξ του δημοσίου.
• Προχωρά με ταχείς ρυθμούς στην εκκαθάριση των εκκρεμών επικουρικών συντάξεων (προϋπόθεση ήταν να έχουν εκδοθεί πρώτα οι κύριες συντάξεις) μέσα από ψηφιοποιήσεις διαδικασιών, δημιουργία Πύργου Ελέγχου στα πρότυπα της εκκαθάρισης των κύριων συντάξεων, ενίσχυση του προσωπικού, κ.ά..

Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ κατά την περίοδο της διακυβέρνησής του, προκειμένου να ενισχυθεί το εισόδημα των συνταξιούχων;

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας υπόσχονται στους συνταξιούχους ενισχύσεις με κόστος άνω των 6,5 δισ. ευρώ, τα οποία ούτε έχουν ούτε ξέρουν πού να τα βρουν. Φτάνουν στο σημείο να υποσχεθούν μέχρι και την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς που οι ίδιοι ψήφισαν και η οποία είναι δημιούργημά τους!

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την περίοδο της διακυβέρνησής του, προχώρησε μόνο σε μειώσεις. Συγκεκριμένα:

• Αύξηση του ποσοστού εισφοράς υπέρ υγείας από 4% σε 6% για το σύνολο των κύριων συντάξεων που λαμβάνει ο συνταξιούχος και - για πρώτη φορά - επιβολή εισφοράς υπέρ υγείας στις επικουρικές συντάξεις 6%.
• Σταδιακή αλλαγή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μέχρι την 1η/1/2022. Τα νέα όρια: 62 ετών για πλήρη σύνταξη με 40 έτη ασφάλισης και 67 έτη με 15 έτη (Ν. 4336/2015).
• Μείωση της κατώτατης σύνταξης από 486 ευρώ σε 392,7 ευρώ και κατάργηση της κατώτατης σύνταξης (απόφαση Χαϊκάλη 2015).
• Επανυπολογισμός των επικουρικών συντάξεων από 1/6/2016 και περικοπές σε συνταξιούχους με άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης στα 1.170 ευρώ καθαρά (1.300 ευρώ μικτά).
• Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για την επικουρική σύνταξη (ETEA) κατά μία ποσοστιαία μονάδα συνολικά (από 3% για ασφαλισμένο και 3% για εργοδότη σε 3,5% και 3,5% αντίστοιχα) για 2016-2018 και κατά μισή ποσοστιαία μονάδα για 2019-2022, επιβολή ρήτρας βιωσιμότητας στο ταμείο επικουρικής ασφάλισης.
• Μειώσεις - από 1/1/2016 - στα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών υπαλλήλων μεσοσταθμικά κατά 35%, αύξηση μηνιαίας εισφοράς κατά 12,5%, από 4% σε 4,5% και επιβολή ρήτρας βιωσιμότητας.
• Για τα εφάπαξ, από 1/1/2014, ο υπολογισμός τους γίνεται, σύμφωνα με το μοντέλο Νοητής Κεφαλαιοποίησης και, μέχρι σήμερα, επιστρέφονται μόνο οι καταβληθείσες εισφορές ατόκως. Αποτέλεσμα οι συνολικές μειώσεις να υπερβαίνουν το 25%.
• Κατάργηση του ΕΚΑΣ για 370.000 χαμηλοσυνταξιούχους, καθώς και αλλαγή των κριτηρίων υπαγωγής, μέχρι τις 31/12/2019.
• "Ψαλίδισμα" των συντάξεων χηρείας με τη θέσπιση τόσο ηλικιακού ορίου, όσο και τον περιορισμό της καταβαλλόμενης σύνταξης στον επιζώντα στο 50% έναντι 70% της σύνταξης του θανόντος.
• Κατάργηση του οικογενειακού επιδόματος συζύγου στις νέες κύριες συντάξεις, καθώς και πλήρης κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων στις νέες επικουρικές.
• Μειώσεις μεσοσταθμικά κατά 44% των επικουρικών από 1/1/2015. Συγκεκριμένα, για το μέρος των νέων επικουρικών συντάξεων με ασφαλιστικό χρόνο μέχρι 31/12/2014, με συντελεστή 0,45 ανά έτος και υπολογισμός της σύνταξης με ασφαλιστικό χρόνο και από 1/1/2015, βάσει ατομικού λογαριασμού, με το μοντέλο νοητής κεφαλαιοποίησης, που πολέμησε φανατικά ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά.
• Μείωση της εθνικής σύνταξης για τις συντάξεις αναπηρίας. Λήψη πλήρους εθνικής σύνταξης μόνο από όσους έχουν ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω.
• Αύξηση του κόστους εξαγοράς αναγνώρισης πλασματικών ετών.
• Μείωση σε ποσοστό 60% του ποσού της σύνταξης κύριας και επικουρικής των δικαιούχων, οι οποίοι αναλαμβάνουν εργασία ή αποκτούν ιδιότητα ή δραστηριότητα υποχρεωτικώς υπακτέα στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ και μείωση 100%, όταν αναλαμβάνουν εργασία στο Δημόσιο ή ΝΠΔΔ.
• Πάγωμα συντάξεων, μέχρι και το 2022, περιορισμό των μελλοντικών αυξήσεων ανάλογα με την ανάπτυξη (50%) και πληθωρισμό (50%), με ανώτερο τον εκάστοτε πληθωρισμό.
• Συμψηφισμός των αυξήσεων από το 2023 με τη θετική προσωπική διαφορά - μετά τον επανυπολογισμό - μέχρι την πλήρη εξάλειψή τους.
• Οι κύριες συντάξεις που εκδίδονται από τις 13/5/2016 και μετά, σύμφωνα με τον νόμο 4387/2016, είναι μειωμένες μεσοσταθμικά κατά τουλάχιστον 20% έως 35%.

Εκτός από την προσωπική διαφορά, ποιες άλλες εκκρεμότητες κληρονόμησαν οι ασφαλισμένοι από τον ν. Κατρούγκαλου;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κληρονόμησε στην επόμενη:

• Πάνω από 1.050.000 εκκρεμείς συνταξιοδοτικές και ασφαλιστικές εκκρεμότητες.
• Άφησε 487 εκατομμύρια ευρώ ληξιπρόθεσμες οφειλές σε πάνω από 142.000 εν αναμονή συνταξιούχους.
• Άφησε έναν ΕΦΚΑ σε πλήρη αποδιοργάνωση, που εξέδιδε μόλις 900 συντάξεις την ημέρα, ενώ σήμερα εκδίδονται 1.250 συντάξεις την ημέρα.
• Παρέδωσε έναν μηχανισμό έκδοσης συντάξεων, με μέσο χρόνο έκδοσης μίας σύνταξης τους 19 μήνες. Σήμερα, ο μέσος χρόνος έκδοσης μίας σύνταξης του 2023 ανέρχεται σε 60 ημέρες.

Ανακοίνωση για την πολύ-τροπολογία για την ατομική «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών

 Κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας κλιμακώνουν την επίθεση και εντείνουν την αποδόμηση του δημόσιου σχολείου που ξεκίνησαν με την εσωτερική κι εξωτερική «αξιολόγηση» των σχολικών μονάδων με την πολύ-τροπολογία για την ατομική «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών!

                                                                                             

Κυβέρνηση και Υ.ΠΑΙ.Θ. συνεχίζουν κι εντείνουν το έργο κατηγοριοποίησης και διάλυσης του δημόσιου σχολείου προχωρώντας στην ολοκλήρωση εφαρμογής του ν.4823/21 με την υλοποίηση της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών στηριγμένης στη σαθρή διαδικασία της εσωτερικής κι εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων την οποία ο κλάδος με τη στάση του απέτρεψε. Πιστοί στην προσφιλή τους τακτική, αιφνιδιαστικά και σε ένα άσχετο νομοσχέδιο (κατάντησε φασόν διαδικασία πλέον), αυτή τη φορά του Υπουργείου Μεταφορών, ψηφίζουν τροπολογία, εφαρμογής της διαδικασίας της ατομικής αξιολόγησης.

Με την συγκεκριμένη τροπολογία, ολοκληρώνει τις προβλέψεις του ν.4823/21.

Για πρώτη φορά δίνουν τη δυνατότητα τμηματικής τοποθέτησης των Συμβούλων Εκπαίδευσης όπου έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες επιλογής για να ξεκινήσουν άμεσα την «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών. Μάλιστα επιβεβαιώθηκε ο φόβος που εκφράσαμε στη συνάντηση με την υφυπουργό, κα Μακρή πως μάλλον για αυτό δεν μονιμοποιούνται οι νεοδιόριστοι, για να χρησιμοποιηθούν ως δύναμη πίεσης για την υλοποίηση της ατομικής αξιολόγησης.

Φαίνεται πως τόσο η κυβέρνηση όσο και το Υπουργείο Παιδείας βιάζονται να χρεώσουν τις δικές τους ευθύνες στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές.

Ρωτάμε την  πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ.  που τόσο θριαμβευτικά στην ιστοσελίδα του αναφέρει πως «ξεκινά η αξιολόγηση μετά από 41 χρόνια», αυτό ευθύνεται που

·         είναι μέσα Ιανουαρίου και τα κενά υπολογίζονται σε χιλιάδες;

·         οι υποδομές των σχολείων είναι σε κακό χάλι με αποτέλεσμα συνεχώς να συμβαίνουν ατυχήματα;

·         με την πρώτη κακοκαιρία τα σχολεία δεν έχουν ρεύμα ή πετρέλαιο;

·         αντί να μειώνεται ο αριθμός των μαθητών στα τμήματα, στοιβάζονται θυμίζοντας περασμένες δεκαετίες;

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. κάνει σαφές ότι η έναρξη της λεγόμενης αξιολόγησης των εκπαιδευτικών θα μας βρει απέναντι, στηριζόμενους στις παιδαγωγικά τεκμηριωμένες θέσεις μας που ενισχύουν το δημόσιο σχολείο.

Ο κλάδος έχει την εμπειρία και τη δύναμη να αποτρέψει την εφαρμογή του ν.4823/21 ως προς την ατομική «αξιολόγηση», όπως έπραξε και με την εσωτερική κι εξωτερική «αξιολόγηση» της κατηγοριοποίησης των σχολικών μονάδων.

Το αμέσως επόμενο διάστημα, από 25/1 μέχρι και 17/2, η βάση του κλάδου καλείται σε Γενικές Συνελεύσεις, με Ολομέλεια Προέδρων στις 20 Φεβρουαρίου 2023, ώστε να αποφασίσουμε τη δράση μας ενάντια στην ένταση της  επίθεσης κυβέρνησης και Υ.ΠΑΙ.Θ.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Μητσοτάκης:Επιστρέφουμε στη μεσαία τάξη αυτά τα οποία τους πήρε ο κ. Τσίπρας

Επιστρέφουμε στη μεσαία τάξη αυτά τα οποία τους πήρε ο κ. Τσίπρας

Τώρα που μπορούμε πια να κάνουμε έναν συνολικό απολογισμό τετραετίας, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μειώσαμε όλους τους φόρους για τους οποίους είχαμε δεσμευτεί ότι θα μειώσουμε.

• Κάποιους τους μειώσαμε και περισσότερο από αυτό το οποίο είχαμε πει. Αναφέρω ενδεικτικά τον ΕΝΦΙΑ, είχαμε πει προεκλογικά ότι θα τον μειώναμε 30%, τον μειώσαμε τελικά μεσοσταθμικά γύρω στο 35%.
• Προσθέσαμε (στις μειώσεις) κάποιους φόρους στους οποίους δεν είχαμε αναφερθεί στο προεκλογικό μας πρόγραμμα, όπως η κατάργηση, ουσιαστικά, της φορολογίας για τις γονικές παροχές και περιουσίες μέχρι 800.000 ευρώ.
• Μειώσαμε συνολικά τη φορολόγηση και στο κεφάλαιο, στις επιχειρήσεις από το 28% στο 22%, στα μερίσματα από το 10% στο 5%, ελάχιστος συντελεστής, όπως είχαμε δεσμευτεί, 9%.
• Σημαντική μείωση βέβαια, μην το ξεχνάμε αυτό, και στις εισφορές των εργαζομένων και των εργοδοτών: 4,4%. Μία σημαντική παρέμβαση η οποία καθιστά συνολικά την εργασία στη χώρα μας πιο ανταγωνιστική.
• Και βέβαια να θυμίσω, μιας και μου αναφέρατε τους έμμεσους φόρους, ότι υπήρχαν μειώσεις και στους έμμεσους φόρους. Ενδεικτικά αναφέρω μειώσεις στις μεταφορές, στην εστίαση, στα γυμναστήρια. Όλα αυτά είχαν ένα δημοσιονομικό αποτύπωμα το οποίο ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια ευρώ.
• Σημαντικές μειώσεις φόρων που αφορούν τους αγρότες μας: λιπάσματα, ζωοτροφές. Αυτές είναι παρεμβάσεις οι οποίες δεν είναι αμελητέες και οι οποίες μας βοήθησαν με κάποιον τρόπο να συγκρατήσουμε τις τιμές και να βοηθήσουμε την ανταγωνιστικότητα του πρωτογενούς μας τομέα.

Άρα, αν έπρεπε να κάνω μία συνολική επισκόπηση, θα σας έλεγα ότι όταν έλεγα προεκλογικά ότι «ο κ. Τσίπρας είχε αφανίσει την ελληνική κοινωνία και πρωτίστως την μεσαία τάξη και εμείς θα επιστρέψουμε στη μεσαία τάξη αυτά τα οποία τους πήρε ο κ. Τσίπρας», ότι ήμασταν απολύτως συνεπείς σε αυτή μας τη δέσμευση.

Θα ήθελα όμως, καταληκτικά, να τονίσω ότι όλες οι μειώσεις φόρων τις οποίες νομοθετήσαμε και δρομολογήσαμε ήταν μειώσεις οι οποίες σεβάστηκαν την ανάγκη της χώρας για δημοσιονομική πειθαρχία.

Ένα σκαλοπάτι πριν από την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας

Η Κύπρος και η Πορτογαλία δεν πέρασαν από τρίτο μνημόνιο, ούτε κινδύνευσαν να βγουν από την Ευρωζώνη, ούτε είχαν ποτέ μια κυβέρνηση η οποία έπαιξε κορώνα-γράμματα τις τύχες της χώρας, όπως η κυβέρνηση Τσίπρα-Βαρουφάκη το πρώτο εξάμηνο του 2015. Εμείς έχουμε πετύχει 11 αναβαθμίσεις από τότε που μας εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός. Έχουμε φτάσει, ουσιαστικά, ένα σκαλοπάτι πριν από την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας. Ταυτόχρονα, έχουμε ολοκληρώσει το πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας και το μόνο κομμάτι του παζλ για να μπορέσουμε να επανέλθουμε στην πλήρη ευρωπαϊκή κανονικότητα είναι η επίτευξη της επενδυτικής βαθμίδας, πράγμα το οποίο θεωρώ ότι είναι απολύτως εφικτό να γίνει εντός του 2023.

• Βεβαίως και οι οίκοι αξιολόγησης αλλά και οι αγορές περιμένουν να δουν τι θα γίνει στις εκλογές. Βεβαίως και περιμένουν. Και πιστεύω ακράδαντα ότι αν ο ελληνικός λαός μας εμπιστευτεί ξανά θα είναι ζήτημα χρόνου, λίγων μηνών, να αποκτήσουμε την επενδυτική βαθμίδα. Αναρωτιέμαι αν το αν ίδιο μπορούν να πουν, με την ίδια σιγουριά, και οι πολιτικοί μας αντίπαλοι. Εγώ είμαι απολύτως σίγουρος γι’ αυτό. Απολύτως σίγουρος γι’ αυτό.
• Αν, όμως, για οποιονδήποτε λόγο -δεν εκτιμώ ότι θα γίνει- από τις εκλογές προκύψει κάποια παρατεταμένη αστάθεια ή μια κυβέρνηση η οποία θα έρθει και θα εφαρμόσει ένα πρόγραμμα τελείως διαφορετικό από το δικό μας πρόγραμμα, τότε δεν θα δούμε επενδυτική βαθμίδα ούτε με κυάλι. Για να σας το πω, έτσι, απλά και ωμά.
• Άρα, βεβαίως και η πρόοδος στην αξιολόγηση των διεθνών οίκων συνδέεται συνολικά με την πορεία του κυβερνητικού έργου. Συνδέεται με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας.

Η επίτευξη επενδυτικής βαθμίδας δεν είναι απλά μία τεχνοκρατική παράμετρος που μπορεί να αφορά όσους ασχολούνται με τις λεπτομέρειες του ελληνικού δημοσίου χρέους. Τελικά θα σημαίνει χαμηλότερο κόστος δανεισμού, για τις επιχειρήσεις και για τα νοικοκυριά μας. Αυτό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα της επενδυτικής βαθμίδας.

Στα 39 δισεκατομμύρια τα ταμειακά αποθέματα της Ελληνικής Κυβέρνησης

Τα ταμειακά αποθέματα της Ελληνικής Κυβέρνησης σήμερα είναι στα 39 δισεκατομμύρια. Αυτό το «μαξιλάρι» για το οποίο μιλάει ο κ. Τσίπρας, δεν θα έπρεπε να είναι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό. Διότι ήταν προϊόν μιας λυσσαλέας υπερφορολόγησης της μεσαίας τάξης και καταναγκαστικό «μαξιλάρι», που του επέβαλαν οι δανειστές να το έχει στην άκρη, γιατί κανείς δεν τον εμπιστευόταν. Αυτή είναι η διαφορά μας η μεγάλη.

Σήμερα εμείς έχουμε σημαντικά ταμειακά αποθέματα, τα οποία μας επιτρέπουν να βγαίνουμε στις αγορές όποτε το επιλέγουμε και ουσιαστικά κανείς να μη θεωρεί ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδος είναι πρόβλημα. Κανείς δεν μιλάει για την Ελλάδα σήμερα, για άλλες χώρες μιλούν, δεν ήταν το ίδιο το 2019.

Αλλά αυτά τα ταμειακά αποθέματα των σχεδόν 40 δισεκατομμυρίων δεν είναι αποτέλεσμα μίας υπερφορολόγησης της ελληνικής κοινωνίας και ειδικά της παραγωγικής οικονομίας. Από αλλού ήρθαν.

Στηρίξαμε την κοινωνία και την οικονομία σε εξαιρετικά δύσκολες, πρωτοφανείς συγκυρίες

Διαβάζω και εγώ διάφορους «illuminati» οικονομικούς αναλυτές οι οποίοι μας ασκούν κριτική για την επιδοματική μας πολιτική. Αμφιβάλλω αν ποτέ οι ίδιοι έχουν πάει στο σούπερ μάρκετ να αγοράσουν προϊόντα για το νοικοκυριό τους. Η πολιτική μας ήταν μία πολιτική η οποία στήριξε την κοινωνία και την οικονομία σε εξαιρετικά δύσκολες, πρωτοφανείς συγκυρίες. Και είμαι απολύτως υπερήφανος που είχαμε το θάρρος, ως οικονομικό επιτελείο, να ξοδέψουμε πολλά χρήματα, να πάρουμε το προσωρινό ρίσκο αύξησης του δημοσίου χρέους για να κρατήσουμε όρθια την κοινωνία, ζωντανές τις επιχειρήσεις μας και να προστατεύσουμε θέσεις εργασίας.

• Πιστεύω ότι κάποια στιγμή -ελπίζω να μην ακουστεί αλαζονικό αυτό- θα διδάσκεται ως εργαλείο δημόσιας πολιτικής, για τον τρόπο και την ταχύτητα με την οποία αντιδράσαμε και το πώς μπορέσαμε και στηρίξαμε επιχειρήσεις που θα έκλειναν στην διάρκεια της πανδημίας. Θα έκλειναν.
• Όταν ήρθαμε εμείς και δώσαμε χρήματα σε επιχειρήσεις αλλά ταυτόχρονα αναλάβαμε και τη μισθοδοσία τους, κάναμε το απολύτως αναμενόμενο.
• Και πρέπει να σας πω ότι ενώ είμαι βαθιά φιλελεύθερος πολιτικός, αισθάνομαι απόλυτα την ανάγκη να υπερασπίζομαι τις πολιτικές σημαντικής κρατικής παρέμβασης σε περιπτώσεις που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πρωτοφανείς κρίσεις οι οποίες έχουν συστημικό χαρακτήρα.
• Κάναμε το απολύτως σωστό. Και νομίζω ότι η ίδια η εξέλιξη της ανεργίας, η πορεία της ελληνικής οικονομίας, η έλλειψη -επαναλαμβάνω- οποιασδήποτε ανησυχίας για το δημόσιο χρέος, ουσιαστικά το επιβεβαιώνουν αυτό.
• Διότι σας διαβεβαιώνω ότι οι αγορές τελικά είναι ο πιο αυστηρός κριτής. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η προηγούμενη Πρωθυπουργός αποφάσισε να τινάξει την μπάνκα στον αέρα, θεωρώντας ότι επειδή είναι χώρα G7 και είναι το Ηνωμένο Βασίλειο μπορούσε να ανακοινώσει 50 δισ. μειώσεις φόρων χωρίς να εξηγήσει από πού θα έβρισκε τα λεφτά. Κατέρρευσε η λίρα και η Πρωθυπουργός μαζί.
• Θα σας πω και κάτι ακόμα. Οι θέσεις εργασίας τις οποίες προστατεύσαμε μέσα στην πανδημία, ήταν αυτές που μας επέτρεψαν να είναι γρήγορη η ανάκαμψη. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: τα αεροδρόμια μας. Δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα φέτος στα αεροδρόμια μας, παρότι είχαμε μεγάλη πίεση. Ξέρετε γιατί; Διότι αμείψαμε όλους τους εργαζόμενους, δεν απολύθηκε κανείς. Πληρώνονταν ως εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης από τις εταιρείες. Καλύψαμε εμείς την διαφορά. Και όταν χρειάστηκαν οι επιχειρήσεις τους εργαζόμενους ήταν εκεί οι εργαζόμενοι. Δεν έψαχναν να τους προσλάβουν.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν θα πάμε σε πόλεμο με την Τουρκία

Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη συζήτηση του με τον δημοσιογράφο Fareed Zakaria στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ:

• Νομίζω ότι η κύρια διαχωριστική γραμμή σήμερα δεν βρίσκεται τόσο μεταξύ της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς, αλλά μεταξύ εκείνων που πιστεύουν στον πολιτικό ρεαλισμό και την καλή λειτουργία των δημοκρατιών μας και εκείνων που υπόσχονται «τον ουρανό με τ’ άστρα», ενώ ταυτόχρονα υπονομεύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς… Στις επερχόμενες εκλογές, οι Έλληνες θα συγκρίνουν μεταξύ των τεσσάρων ετών της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία – κατά τη γνώμη μου – ήταν μια λαϊκιστική κυβέρνηση που δεν έκανε πολύ καλό στη χώρα, και των τεσσάρων ετών της δικής μας κυβέρνησης. Επομένως, αν κερδίσουμε- όπως πιστεύω ότι θα συμβεί – (το αποτέλεσμα) θα είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης.
• Η υπερβολική μας εξάρτηση από τη Ρωσία μας προκάλεσε τεράστια προβλήματα και θεωρώ ότι και σε αυτή την περίπτωση αργήσαμε να αντιδράσουμε. Ήμουν ο πρώτος που τάχθηκε υπέρ ενός πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου. Ξεκίνησα τον Μάρτιο και τελικά έπεισα το Συμβούλιο και την Επιτροπή να το υιοθετήσουν τον Δεκέμβριο. Από τότε, προφανώς όχι μόνο γι’ αυτόν τον λόγο -θέλω να είμαι ειλικρινής- η τιμή του φυσικού αερίου έχει καταρρεύσει.
• Δεν θα πάμε σε πόλεμο με την Τουρκία, αν και έχουμε γίνει μάρτυρες πολλών εντάσεων τα τελευταία τρία χρόνια. ... Αλλά κοιτάξτε, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να καθίσουμε στο τραπέζι με την Τουρκία ως λογικοί ενήλικες και να επιλύσουμε την κύρια διαφορά μας, που είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ένα περίπλοκο ζήτημα λόγω της γεωγραφίας του Αιγαίου, αλλά έχουμε καταφέρει να επιλύσουμε παρόμοια προβλήματα με τους γείτονές μας. Το κάναμε με την Ιταλία, το κάναμε με την Αίγυπτο, και με την Αλβανία εξετάζουμε το ενδεχόμενο να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο και να αφήσουμε το Δικαστήριο να αποφασίσει για λογαριασμό μας από τη στιγμή που θα συμφωνήσουμε στο πλαίσιο των κανόνων. … Και αυτό που με απασχολεί περισσότερο -γιατί υπάρχει πολύς θόρυβος στην Τουρκία για την Ελλάδα που ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις της. Και ρωτώ, πιστεύει κανείς λογικά ότι τα ελληνικά νησιά αποτελούν απειλή για την τουρκική ενδοχώρα; Ή είναι πιο ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι η τουρκική ενδοχώρα αποτελεί απειλή για τα ελληνικά νησιά; Ιδιαίτερα έχοντας κατά νου την ιστορία της Κύπρου -το 1974 είχαμε μια εισβολή και περισσότερο από το ένα τρίτο του νησιού είναι ακόμα υπό κατοχή. Πιστεύω λοιπόν ότι μετά τις εκλογές -είναι ενδιαφέρον ότι θα γίνουν περίπου την ίδια εποχή και στις δύο χώρες και δεν ξέρω ποια κυβέρνηση θα προκύψει από την Τουρκία, αλλά σίγουρα νομίζω ότι υπάρχουν τρόποι να μειωθεί η ένταση, να εργαστούμε σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος, να συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε. Αλλά ακόμη και αν συμφωνούμε ότι διαφωνούμε, μπορούμε να το κάνουμε με πολιτισμένο τρόπο. Δεν χρειάζεται να απειλούμε ο ένας τον άλλον ή να εμπλεκόμαστε σε υπερπτήσεις ή σε άλλες πολύ προκλητικές δραστηριότητες, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος.

Dentist Pass: Δωρεάν οδοντιατρική φροντίδα για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών - Πώς θα πιστώνεται το ποσό

Πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης (dentist pass) για τη δωρεάν προληπτική οδοντιατρική φροντίδα παιδιών από 6 ως 12 ετών προσφέρονται για πρώτη φορά στη χώρα μάς με το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας που κατατέθηκε αργά το βράδυ στη Βουλή “Κύρωση α) της από 22.11.2022 Επιμέρους Σύμβασης Δωρεάς – Έργο ΧΙ, Παράρτημα 13 της από 6.9.2018 κύριας Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος «Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος» και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας και β) της από 22.11.2022 Τροποποίησης της από 6.9.2018 Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος «Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος» και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας”.

Ειδικότερα στο πλαίσιο του έργου «Υλοποίηση Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης της Δημόσιας Υγείας «Σπύρος Δοξιάδης» », του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.Ο. προσφέρεται δωρεάν σε παιδιά από 6 ως 12 ετών προληπτική οδοντιατρική φροντίδα μέσω του dentist pass.

Η οικονομική ενίσχυση πιστώνεται στους δικαιούχους σε ψηφιακή χρεωστική κάρτα, που εκδίδεται ειδικά για τον σκοπό αυτόν από πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτικό οργανισμό, κατά την έννοια των παρ. 2 και 3 του άρθρου 3 του ν. 4557/2018 (Α’ 139), αντίστοιχα.

Με το νομοσχέδιο και στο πλαίσιο υλοποίησης της πρωτοβουλίας του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος σχεδιάζεται και υλοποιείται ένα πενταετές επιστημονικό πρόγραμμα για την ενίσχυση του τομέα ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων στην Ελλάδα και διασφαλίζεται η ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας στις δημόσιες δομές ψυχικής υγείας.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο Τσίπρας έχει ιδιαίτερες ικανότητες. Μπορεί να διαφωνώ μαζί του σε πολλά, αλλά δεν μπορώ να μην αναγνωρίζω…

Επίδειξη πολιτικής ευπρέπειας και πολιτικού πολιτισμού από τον πρωθυπουργό

Από την Εξαιρετική συνέντευξη του πρωθυπουργού στο «Πρώτο Θέμα» και στον Δημήτρη Δανίκα

Δ. Δανίκας: Από τον ΣΥΡΙΖΑ όλοι για πέταμα είναι;

Κυρ. Μητσοτάκης: Όχι, προς Θεού! Σε καμία περίπτωση.

Δ. Δανίκας: Ποιοι είναι αυτοί που ξεχωρίζουν από τον ΣΥΡΙΖΑ; Δεν μπορείτε να πείτε κάποια ονόματα; Με ενδιαφέρει να ακούσω.

Κυρ. Μητσοτάκης: Άμα αρχίζω να μπαίνω στα ονόματα, δεν θα τους σταυρώσει κανείς… Θα με βρίζουν μετά. Τέλος πάντων, υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι. Αλίμονο! Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι σε ένα κόμμα του 32% δεν υπάρχουν και αξιόλογοι. Και ο Τσίπρας έχει ιδιαίτερες ικανότητες. Μπορεί να διαφωνώ μαζί του σε πολλά, αλλά δεν μπορώ να μην αναγνωρίζω…

Δ. Δανίκας: Όπως;

Κυρ. Μητσοτάκης: Έχει ένα εντυπωσιακό πολιτικό ένστικτο. Ένας άνθρωπος ο οποίος πήρε ένα κόμμα από το 3% και το πήγε στο 36% δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν έχει ικανότητες.

Εγώ, σε αντίθεση με το τι μπορεί να έχουν κάνει οι πολιτικοί μου αντίπαλοι, ουδέποτε υποτιμώ των αντίπαλό μου. Τον σέβομαι. Θεωρώ πάντα ότι έχει δυνατότητες.

Εδώ το μεγαλύτερο λάθος το οποίο μπορεί να κάνει κανείς είναι να καβαλήσει το καλάμι, να είναι αλαζόνας απέναντι στον αντίπαλό το και να λέει αυτά που έλεγε ο Τσίπρας για μένα: «Τον έχω», «δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να κερδίσει αυτός τις εκλογές». Ξεκινάς μία αναμέτρηση έχοντας πάντα στο βάθος του μυαλού σου ότι θα κερδίσεις, αλλά αν είσαι τόσο σίγουρος ότι θα κερδίσεις και δεν εξετάζεις το ενδεχόμενο τι μπορεί να γίνει και τι λάθη μπορείς να κάνεις ώστε να κερδίσει ο άλλος, τότε το έχασες. Έχεις μπει σε ένα τρυπάκι το οποίο μπορεί να είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Δεν υποτιμώ τον αντίπαλό μου και σίγουρα δεν υποτιμώ τον Τσίπρα»

Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ

Τα άπλυτα του Τατοΐου

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Το Τατόι κάηκε από τη μεγάλη πυρκαγιά του Αυγούστου 2021. Σαράντα δύο χιλιάδες στρέμματα κατεστραμμένα, κτίρια ερειπωμένα. Δύο χρόνια πριν ο κ. Μητσοτάκης είχε αναγγείλει πως η αποκατάσταση των κτημάτων του Τατοΐου, φυσικού περιβάλλοντος και ιστορικών κτιρίων, ήταν μία από τις προτεραιότητες της κυβέρνησής του. Έβαλε τέλος σε μια μακρά περίοδο όπου τα κτήματα των πρώην βασιλέων αντιμετωπίζονταν σαν τον πύργο του κόμη Δράκουλα. Όποιος αποφάσιζε να ασχοληθεί μαζί του κινδύνευε να του ρουφήξουν το δημοκρατικό του αίμα οι βρικόλακες της Βασιλείας. Τότε φύτρωσαν στη φαιά ουσία πολλών προοδευτικών τα ζιζάνια της συνωμοσίας. Θέλει να φτιάξει το Τατόι για να επαναφέρει το παλαιό καθεστώς. Ακόμη κι όταν συνάντησε τον Κάρολο της Αγγλίας, όσοι δεν μασάνε με τέτοια είχαν υποψιαστεί ανταλλαγή των Γλυπτών του Παρθενώνα με την επαναφορά του Κωνσταντίνου στον θρόνο. Αφήστε πια τις ανεμογεννήτριες που υποψιάζομαι ότι περιλαμβάνονται ακόμη και στο σχέδιο ανάπλασης του Εθνικού Αρχαιολογικού. Όλ’ αυτά τα πρόλαβαν οι εμπρηστές της Πεντέλης. Το σχέδιο Τατόι επανήλθε στα μέτρα της χώρας. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω τι έχει γίνει μέσα σ’ αυτά τα δύο χρόνια για την αποκατάσταση των καταστροφών. Εκείνο που έμαθα είναι ότι οι «τάφοι» –είναι βασιλικοί, αλλά ποιος τολμάει να προφέρει τέτοια λέξη– απολάμβαναν την εγκατάλειψη της αιωνιότητας.

Ώσπου ήρθε εκείνη η μέρα που η οικογένεια ενός ιδιώτη αποφάσισε ότι αυτός θα ταφεί εκεί, δίπλα στους προγόνους του. Και μάλιστα η οικογένεια θεώρησε πρέπον να προσκαλέσει και διάφορους συγγενείς του αποβιώσαντος οι οποίοι δεν είναι απλοί ιδιώτες. Όλα τα ’χαμε, ο Φίλιππος της Ισπανίας μας έλειπε. Καμένοι κορμοί πάνω στα μνήματα, σπασμένος ο σταυρός της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας, λασπουριά για την πρόσβαση στον λόφο. Γραφική λεπτομέρεια: δεν υπάρχουν τουαλέτες πουθενά στον χώρο. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη κάποια δέντρα. Και ευτυχώς είμαστε Έλληνες. Και μπορούμε να κάνουμε μέσα σε τρεις ημέρες όσα δεν κάναμε σε δύο χρόνια. Εξάλλου έχουμε επιτέλους ένα κίνητρο. Να μη γίνουμε ρεζίλι διεθνώς, διότι η παρουσία είκοσι εστεμμένων στην κηδεία μάλλον δεν θα περάσει απαρατήρητη. Αδιαφορούμε για το χάλι μας. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να μην το δουν οι άλλοι και μας κακοχαρακτηρίσουν.

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής της δημοκρατίας στην Αθήνα το 411 π.Χ. ο ρήτωρ Αντιφών, ο οποίος πρωταγωνίστησε, καταδικάστηκε να πιει το κώνειο. Οι απόγονοί του ατιμάστηκαν μέχρι τρίτη γενιά, το δε σπίτι του και το κτήμα του θεωρήθηκε μιασμένο. Κάπως έτσι αντιμετωπίστηκαν και τα κτήματα του Τατοΐου, ως μιάσματα της δημοκρατίας. Κι εδώ δεν αναφέρομαι ούτε στις δυνατότητες τουριστικής αξιοποίησης, ούτε στις εντυπώσεις. Ενδιαφέρει η αρρωστημένη σχέση με τη δική μας Ιστορία.

Η συλλογικότητα των συνταγματολόγων

kathimerini.gr

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Τον Φίλιππο Σπυρόπουλο τον αδίκησα προ καιρού, αδικώντας τον εαυτό μου. Είχα εκλάβει μια ειρωνική επιστολή του που αφορούσε τους συναδέλφους του συνταγματολόγους ως κυριολεκτική. Με δυο λόγια, έλεγε ότι θα πρέπει να ορισθεί μια επιτροπή συνταγματολόγων για να αποφασίζει πότε θα πρέπει να παραιτείται ο πρωθυπουργός. Ήταν τότε με το θέμα των παρακολουθήσεων, που ορισμένοι από τους συναδέλφους του είχαν αξιοποιήσει για να επανέλθουν στο προσκήνιο ως πρωταγωνιστές, παραμερίζοντας τους επιδημιολόγους. Του ζητώ έστω και τώρα συγγνώμη, πολλώ μάλλον που τον έχω γνωρίσει προσωπικά και εκτιμήσει το χιούμορ του. Διαβάζω τώρα πως διευκρινίζει ότι δεν συμφώνησε να περιληφθεί η υπογραφή του στο συλλογικό κείμενο που υπέγραψαν συνταγματολόγοι για να καταδικάσουν τη γνωμάτευση του κ. Ισίδωρου Ντογιάκου. Αν αποκλείσω τον δόλο, δεν μπορώ να μην υποκλιθώ μπροστά στην προχειρότητα με την οποία μαζεύονται οι υπογραφές. Ηθοποιοί, ευαίσθητες ψυχές που πονούν για διάφορους αναξιοπαθούντες, άλλοι που έχουν τον διάδρομο της Ακρόπολης στο προσκέφαλο της καρδιάς τους και τώρα συνταγματολόγοι. Η συλλογή υπογραφών περί παντός είναι το παραδοσιακό κέντημα της Μεταπολίτευσης. Αναρωτιέμαι πόσους συνταγματολόγους διαθέτει η χώρα. Λιγότερους από όσοι είναι οι θεατρολόγοι; Πριν από χρόνια, ο φίλος Βασίλης Παπαβασιλείου τους είχε υπολογίσει σε 4.500. Μη σας τρομάζουν τα νούμερα. Αναλογισθείτε μόνον το έργο που προσφέρουν.

Ο κ. Σπυρόπουλος, με την ειρωνεία της επιστολής του, είχε θίξει ένα καίριο ζήτημα του δημόσιου βίου. Πώς διάφορες ομάδες πολιτών –ιδιωτών κατά τα άλλα όπως ο τέως βασιλιάς– χρησιμοποιούν το επιστημονικό τους κύρος και την ιδιότητα του πανεπιστημιακού για να παρέμβουν στην πολιτική ζωή. Οταν υπογράφουν το συλλογικό κείμενο για την καταδίκη της γνωμάτευσης Ντογιάκου ομιλούν ως πολιτικοί. Μπορεί όχι με το άτσαλο ύφος του κ. Τσίπρα που ζήτησε να τον συλλάβουν – χιούμορ εφάμιλλο της γνώσης του των αγγλικών. Από το ένδυμα της επιστημοσύνης τους, όμως, εξέχει η ουρά της αντιπολιτευτικής τους διάθεσης. Ο κ. Βενιζέλος, που συνυπέγραψε την επιστολή, είναι ένας πολιτικός που εκτιμώ. Θεωρώ απώλεια για τον κοινοβουλευτισμό την απουσία του από το Κοινοβούλιο. Ξέρει πολύ καλά ο ίδιος ότι δεν χρειάζεται την ιδιότητα του συνταγματολόγου για να παρέμβει στα καίρια ζητήματα του τόπου. Δεν ισχυρίζομαι ότι οι συνταγματολόγοι δεν έχουν δικαίωμα να εκφράσουν την επιστημονική τους άποψη. Υποστηρίζω, όμως, ότι αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα για να διοχετεύει πολιτικές θέσεις. Κοινώς ότι υποτιμούν εαυτούς όταν συμπεριφέρονται ως «συλλογικότητα». Και περιμένω με ενδιαφέρον τη συνέχεια της υπόθεσης με την υπογραφή του κ. Σπυρόπουλου.