καθημερινή
Απόστολος Λακασάς
«Κάποιοι όταν έχουν 20 φοιτητές στο μάθημά τους, πανηγυρίζουν. Συνήθως τις περισσότερες φορές έρχονται γύρω στους δέκα φοιτητές, ενώ δεν είναι σπάνιο οι φοιτητές να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού». Η παραδοχή ανήκει σε πανεπιστημιακό δάσκαλο σε τμήμα ανθρωπιστικών επιστημών και, προφανώς, το πρόβλημα είναι εντονότερο στα περιφερειακά ΑΕΙ. Η δραστική μείωση των φοιτητών που παρακολουθούν τα μαθήματα στα τμήματα των ανθρωπιστικών σπουδών έχει παρατηρηθεί ιδιαίτερα μετά την πανδημία. Πολλοί φοιτητές πλέον δεν μένουν καθόλου στον τόπο όπου σπουδάζουν και τον «επισκέπτονται» μόνο κατά την εξεταστική περίοδο.
Το φαινόμενο υποκρύπτει την ευρύτερη πτώση του ενδιαφέροντος για παραδοσιακές σπουδές όπως η φιλολογία, η κοινωνιολογία, η αρχαιολογία, η θεολογία, η θεατρολογία. Δεν μπορεί να θεωρηθεί λύση η τηλεκπαίδευση, όπως προκρίνουν κάποιοι πανεπιστημιακοί, για να «περισώσουν» το επίπεδο των σπουδών. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σύγχρονη ή ασύγχρονη, μπορεί να είναι ιδανική σε μεταπτυχιακούς φοιτητές που έχουν μάθει –ή, έστω, είναι πιο πιθανό– να μελετούν με βάση τις απαιτήσεις ενός πανεπιστημίου, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει σε φοιτητές προπτυχιακών προγραμμάτων, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν απογαλακτιστεί από το λύκειο.
Οι φοιτητές σπουδάζουν για να βρουν δουλειά. Άρα δράσεις που σχετίζονται με την αύξηση της απασχολησιμότητας των πτυχιούχων, αποτελούν απαραίτητο μέτρο για τα τμήματα χαμηλών επαγγελματικών προοπτικών. Πόσες, π.χ., φιλολογίες και θεολογίες έχουν δημιουργήσει προγράμματα που ενημερώνουν τους φοιτητές για τις εναλλακτικές επαγγελματικές προοπτικές, πλην του καθηγητή σε σχολείο ή φροντιστήριο; Σχετικές βιωματικές δράσεις που οργανώνονται στα πανεπιστήμια έχουν τεράστια συμμετοχή. Η ανανέωση των προγραμμάτων σπουδών με σύγχρονα αντικείμενα αποτελεί ένα ακόμη μέτρο. Για παράδειγμα, μπορεί η κλασική γραμματεία να συνδυαστεί με την πολιτιστική βιομηχανία; Πόσοι καθηγητές ανθρωπιστικών σπουδών γνωρίζουν, και διδάσκουν στους φοιτητές, την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στο αντικείμενό τους;
Οι καθηγητές ανθρωπιστικών σπουδών κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους όταν θεωρούν πως η πολιτική αδράνεια είναι αυτή που θα διασώσει τα τμήματά τους. Αυτό είναι πρόσκαιρο, καθώς είναι εμφανές ότι ο μαρασμός των σχετικών τμημάτων, σε συνδυασμό με την υπερπληθώρα τους, αργά ή γρήγορα θα τα οδηγήσει σε συγχωνεύσεις και καταργήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου