ΑΡΓΟΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΝ

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΡΕΣΤΙΔΟΣ

ΣΧΟΛΙΚΑ ΓΕΥΜΑΤΑ = ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ

Οι 300 βουλευτές δεν είναι σπατάλη για τη μικρή και πολύπαθη χώρα μας!!

Πότε, λοιπόν, θα μειωθεί ο αριθμός των Βουλευτών;


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Αγαπητοί επισκέπτες του ιστολογίου μας,

Πολλές δημοσιεύσεις-αναρτήσεις μας (κείμενα-φωτογραφίες), είναι πρωτότυπες. Υπάρχουν και αναδημοσιευμένες για τις οποίες αναφέρεται η πηγή.

Επιτρέπεται η χρήση των κειμένων και των φωτογραφιών μας αρκεί να αναφέρεται η πηγή προέλευσης. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπουμε τη χρήση αυτών για εμπορικούς σκοπούς.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019

Κεραμέως: Νέα Χρονιά, Νέοι Στόχοι, Νέο Όραμα για την Παιδεία

Κυρία υπουργέ, ένα κόμμα εξουσίας θα πρέπει να είναι καθ' όλα έτοιμο και να δρα άμεσα! Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη και εκτεθειμένη που παραμένουν οι διευθυντές/διευθύντριες εκπαίδευσης στις θέσεις τους! Η θητεία τους έχει λήξει εδώ και ενάμισι χρόνο, ενώ η επιλογή τους σύμφωνα με απόφαση του ΣτΕ στηρίχθηκε σε αντισυνταγματικές διατάξεις!
Κύριε πρωθυπουργέ, αυτονόητη και επιβεβλημένη η τήρηση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, γι' αυτό και θα έπρεπε να παυθούν από τις θέσεις τους.
Εύχομαι το 2020 να είναι πιο δημιουργικό, πιο αποτελεσματικό και πιο αποδοτικό για την πατρίδα μας και τους απανταχού Έλληνες...
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης
Δάσκαλος

protothema.gr
Νίκη Κεραμέως
Η χρονιά που πέρασε ήταν πυκνή σε εξελίξεις. Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου και το 5μηνο που ακολούθησε για το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων σηματοδότησε έναν αγώνα με τον χρόνο προκειμένου να γίνουν όλα εγκαίρως.
Πρώτο μέλημά μας ήταν να αρχίσει ομαλά η σχολική και η ακαδημαϊκή χρονιά, με ικανή στελέχωση και διδακτικό υλικό, και παράλληλα να ξεκινήσει η υλοποίηση του σχεδιασμού για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα θέσουν την Παιδεία μας σε νέα τροχιά.
Κάναμε πολλά σε μικρό διάστημα και σε ένα βαριά ναρκοθετημένο τοπίο. Από τη βάση της εκπαιδευτικής πυραμίδας προς την κορυφή, υλοποιήσαμε ενδεικτικά:
■ την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης στη μεγάλη πλειοψηφία των δήμων της χώρας,
■ την ενίσχυση των πρότυπων και πειραματικών σχολείων,
■ την επιστροφή της επιλογής σημαιοφόρου βάσει βαθμολογίας και όχι κλήρωσης, ως ένδειξη επιβράβευσης της προσπάθειας έναντι της τύχης,
■ τον εξορθολογισμό του συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου,
■ τη δρομολόγηση πρόσληψης, για πρώτη φορά, 4.500 μόνιμων εκπαιδευτικών και εκπαιδευτικού-βοηθητικού προσωπικού στην Ειδική Αγωγή,
■ την επίλυση λειτουργικών προβλημάτων των δημόσιων ΙΕΚ που έθεταν υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα συνέχισης του έργου τους,
■ την επαναφορά της δυνατότητας αναγνώρισης της επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων σπουδών Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κρατών-μελών της Ε.Ε. και τρίτων χωρών,
■ την κατάργηση του ασύλου βίας και ανομίας και την αποκατάσταση της ελευθερίας διακίνησης των ιδεών στα πανεπιστήμια,
■ την αναστολή έναρξης 37 τμημάτων ΑΕΙ που είχαν δρομολογηθεί να λειτουργήσουν μετά το 2020 χωρίς να έχουν προηγηθεί ουσιαστικές μελέτες σκοπιμότητας και βιωσιμότητας,
■ την απελευθέρωση των Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης του αυτοδιοίκητου των Ιδρυμάτων,
■ την απελευθέρωση της έρευνας μέσω απλοποίησης του πλαισίου λειτουργίας των Ειδικών Λογαριασμών Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ),
■ την εξασφάλιση πρόσθετης χρηματοδότησης 22 εκατ. ευρώ για τα πανεπιστήμια,
■ την επένδυση, με σχεδιασμό, στην εξωστρέφεια του εκπαιδευτικού μας συστήματος με τη συμμετοχή στα κυριότερα διεθνή fora, όπως ο ΟΗΕ, η UNESCO, η Ε.Ε., το Συμβούλιο της Ευρώπης, και με την καλλιέργεια διμερών σχέσεων με χώρες που έχουν επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών στην Ελλάδα, όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα κ.ά.
'Οσο για τις κορυφαίες προτεραιότητές μας για το 2020, ξεκινάμε και πάλι από τα «θεμέλια» της ψυχοκοινωνικής και παιδαγωγικής ανάπτυξης των παιδιών, την προσχολική εκπαίδευση, με την κατάρτιση νέων Προγραμμάτων Σπουδών, ενώ παράλληλα αναμορφώνουμε σταδιακά τα Προγράμματα Σπουδών για τη συστηματικότερη καλλιέργεια ψηφιακών και ήπιων δεξιοτήτων, όπως η κριτική σκέψη και η συνεργατικότητα. Δρομολογούμε τον εμπλουτισμό του σχολικού προγράμματος με νέες θεματικές, όπως ο εθελοντισμός, η επιχειρηματικότητα, η καταπολέμηση των εξαρτήσεων, η σεξουαλική αγωγή. Απώτερος στόχος, να δώσουμε στους μαθητές τα εφόδια για να εμβαθύνουν και να αξιοποιούν καλύτερα την παρεχόμενη γνώση, αλλά και να προσαρμόζονται πιο ευέλικτα στο κοινωνικό περιβάλλον. Εμβληματική μας δέσμευση η επαναφορά και επέκταση του θεσμού των πρότυπων και πειραματικών σχολείων, σε συνδυασμό με τη δημιουργία πρότυπων επαγγελματικών λυκείων. Οι λοιπές, δομικές και ουσιαστικές, παρεμβάσεις στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση θα υπηρετούν, μεταξύ άλλων, τη λογική ενίσχυσης της αυτονομίας και εξωστρέφειας των σχολικών μονάδων.
Περαιτέρω, το 2020 σηματοδοτεί τη δρομολόγηση πολιτικών έμπρακτης ενίσχυσης του δημόσιου σχολείου και επένδυσης στο ανθρώπινο δυναμικό του. Πρώτον, με τη σταδιακή επανεκκίνηση προγραμμάτων επιμόρφωσης των δασκάλων και των καθηγητών μετά από 10 και πλέον χρόνια αποτελμάτωσης. Δεύτερον, με την κάλυψη πολλών κενών στα σχολεία μέσω διορισμών, τους οποίους άλλοι απλά έταζαν στα λόγια ενώ εμείς τους υλοποιούμε στην πράξη. Εχοντας ήδη δεσμεύσει τις αναγκαίες πιστώσεις στον Προϋπολογισμό του 2020, δρομολογούμε τον διορισμό 5.250 μόνιμων εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης. Με την ολοκλήρωση του διαλόγου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση το νέο έτος, δρομολογούμε, επίσης, το νέο θεσμικό πλαίσιο, με έμφαση στην ενίσχυση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, στην αποτελεσματικότερη αξιοποίηση και διεύρυνση των χρηματοδοτικών εργαλείων, καθώς και στην προαγωγή της εξωστρέφειας και των συνεργασιών με ιδρύματα του εξωτερικού. Το πρώτο νομοθέτημα του 2020 για το υπουργείο Παιδείας θα περιλαμβάνει τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, που -μεταξύ άλλων- θα θέτει αντικειμενικά κριτήρια και κριτήρια ποιότητας για την κατανομή των κονδυλίων στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ θα αξιολογεί τμήματα και προγράμματα σπουδών.
Ακλόνητη πεποίθησή μας είναι ότι τα ζητήματα της εκπαίδευσης είναι μια συλλογική εθνική υπόθεση και ως κυβέρνηση έτσι τη διαχειριζόμαστε. Ακούμε την κοινωνία, την εκπαιδευτική κοινότητα, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς, τις ενστάσεις και τις προτάσεις, στεκόμαστε αρωγοί στα προβλήματα και θέλουμε τους πολίτες συμμάχους, ενεργούς κοινωνούς των πολιτικών μας.

Καλή χρονιά σε όλες και σε όλους, με υγεία και ακόμα καλύτερα σχολεία και πανεπιστήμια!

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019

Μαμά, υπάρχει Άγιος Βασίλης;



Ειρήνη Κορδερά – Ψυχολόγος

ΠΗΓΗ: www.psychology.gr
Ο 7χρονος Παύλος γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας του να μην τον ξεχάσει. Είναι ένα από τα εκατομμύρια παιδιά σε κάθε γωνιά της γης που περιμένουν με ανυπομονησία τον παχουλό ασπρομάλλη γέροντα να ξεκινήσει το μαγικό του ταξίδι στον κόσμο. Ο πιο αγαπημένος σίγουρα άγιος των παιδιών, σε παγκόσμια κλίμακα, αλλάζει όνομα ανάλογα με τη χώρα προέλευσης του παιδιού.
Είναι ο Father Christmas των Άγγλων, ο Santa Claus των Αμερικανών, ο Pre Nol των Γάλλων, ο Sinterklaas των Ολλανδών, ο Weihnachtsmann των Γερμανών, ο Babbo Natale των Ιταλών ή ο Άγιος Βασίλης των Ελλήνων.
Αργά ή γρήγορα όμως οι μικροί μπόμπιρες παρατηρούν ότι ο καλοκάγαθος παππούλης με τη μακριά γενειάδα μοιάζει όλως περιέργως πολύ στον μπαμπά ή στο θείο. Τι γίνεται τότε; Όλο και περισσότεροι γονείς αναρωτιούνται αν είναι καλό για το παιδί τους να πιστεύει στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη, φοβούμενοι ότι στη συνέχεια θα απογοητευθεί, ότι θα θυμώσει μαζί τους επειδή το εξαπάτησαν ή ότι το να συντηρούν την πίστη στον Άγιο Βασίλη δεν συνάδει με την προσπάθειά τους να διδάξουν στο παιδί τους να μην λέει ψέματα.
Οι έρευνες δείχνουν ότι τα περισσότερα παιδιά ανακαλύπτουν την αλήθεια σχετικά με τον Άγιο Βασίλη γύρω στα 6 ή 7 τους χρόνια.
Και αν το δούμε από την σκοπιά της εξελικτικής ψυχολογίας υπάρχει εξήγηση στο γιατί τότε. Σύμφωνα με τον Piaget, είναι η περίοδος που τα παιδιά μεταβαίνουν από το «προεννοιολογικό στάδιο» ανάπτυξης, όπου δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν την πραγματικότητα από την φαντασία, στο στάδιο των «συγκεκριμένων λογικών διεργασιών» που τους επιτρέπει να κάνουν λογικούς συλλογισμούς σχετικά με τον κόσμο. Γι αυτό και σ αυτή την ηλικία αρχίζουν να αναρωτιούνται «πώς καταφέρνει ο Άγιος Βασίλης να επισκεφθεί όλα τα σπίτια σε μια νύχτα» ή «πώς χωράει από την καμινάδα».
Πάντως όταν τα παιδιά ανακαλύπτουν την αλήθεια αυτοί που απογοητεύονται περισσότερο είναι μάλλον οι γονείς! Αντίθετα, τα περισσότερα παιδιά αντιδρούν με θετικό τρόπο, νιώθοντας μάλιστα και ένα αίσθημα υπερηφάνειας, καθώς θεωρούν ότι η ανακάλυψή τους αυτή τα φέρνει πιο κοντά στον κόσμο των μεγάλων.
Όταν λοιπόν το παιδί μας ρωτάει αν υπάρχει πράγματι Άγιος Βασίλης, δεν χρειάζεται να επιμείνουμε στο ψέμα, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του, αλλά ούτε και να παρουσιάσουμε την ψυχρή αλήθεια των ενηλίκων, λέγοντας ένα ξερό όχι και ισοπεδώνοντας τη φαντασία του. Μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να κάνει τη δική του αναζήτηση και να ενδιαφερθούμε να μάθουμε τη δική του άποψη, ρωτώντας για παράδειγμα «εσύ τι πιστεύεις;» ή «γιατί ρωτάς;». Αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς.
Άλλωστε τα παιδιά έχουν την ικανότητα να μας δείξουν με τον δικό τους τρόπο πότε «δεν χρειάζεται» πλέον να πιστεύουν στον παχουλό άγιο, τουλάχιστον με τον τρόπο που πίστευαν ως τώρα, αρκεί εμείς να τα προσέξουμε. Ας έχουμε πάντως στο μυαλό μας ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη μέχρι κάποια συγκεκριμένη αναπτυξιακή φάση -που διαφέρει για το κάθε ένα- να πιστεύουν σε σύμβολα ή μύθους. Το πόσο ενθαρρύνουμε τα όνειρα ή και τις φαντασιώσεις τους, σχετίζεται με την μελλοντική τους δυνατότητα και επιθυμία να ονειρεύονται και να στοχεύουν ψηλά και αν η φαντασία χρειάζεται σε όλες τις ηλικίες, για τα παιδιά είναι απαραίτητη.
Η ιστορία του Άγιου Βασίλη όμως θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των γονιών στην προσπάθειά τους να διδάξουν στα παιδιά τους αξίες και αρχές, να τους καλλιεργήσουν την επιθυμία να βελτιώνουν τη συμπεριφορά τους, να τα ενθαρρύνουν να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, να προσδοκούν πράγματα και να προσπαθούν γι αυτά. Στον δυτικό κόσμο η ιστορία του Άγιου Βασίλη είναι βασισμένη στη ζωή του Αγίου Νικολάου που δώρισε την περιουσία του στους φτωχούς, ενώ στη χώρα μας ταυτίζεται με τον Μέγα Βασίλειο από την Καισαρεία, που έκανε πολλά φιλανθρωπικά έργα.
Μέσα από αυτές τις ιστορίες, λοιπόν, οι γονείς μπορούν να διδάξουν στα παιδιά τους την αγάπη, τη γενναιοδωρία, την ανιδιοτέλεια, την ελπίδα, τη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, την ισότητα απέναντι στο δικαίωμα να είμαστε ευτυχισμένοι. Βέβαια, ακόμη πιο αποτελεσματικό απ το να διηγηθούμε μια ιστορία είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις αρχές, δίνοντας οι ίδιοι το παράδειγμα στα παιδιά μας.
Έτσι, οι ημέρες των γιορτών είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να προτείνουμε στο παιδί μας να μαζέψει τα παιχνίδια που δεν χρησιμοποιεί ή κάποια ρούχα που δεν του κάνουν πια και να πάμε μαζί του να τα προσφέρουμε σε παιδάκια που τα έχουν ανάγκη, εξηγώντας του τους λόγους που το κάνουμε. (Στην Ιερισσό, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου συλλέγει τέτοιου είδους προσφορές).
Παράλληλα, καλό θα ήταν να μάθουμε στο παιδί μας ότι αυτό που έχει σημασία είναι να το θυμηθεί ο Άγιος Βασίλης και όχι η αξία του δώρου. Αν πάλι το παιδί μας ζητήσει ένα πολύ ακριβό δώρο που δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουμε, μπορούμε να του εξηγήσουμε ότι αν ο Άγιος Βασίλης ξοδέψει τόσα χρήματα μόνο για το δικό του δώρο, δεν θα του μείνουν αρκετά χρήματα και για τα υπόλοιπα παιδάκια και ότι είναι κρίμα μερικά παιδιά να μην πάρουν δώρο.
Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι αποθαρρύνουμε το παιδί μας απ' το να γράψει ένα γράμμα στον αγαπημένο του άγιο, ζητώντας του αυτό που ονειρεύεται. Κάθε άλλο. Ας το ενθαρρύνουμε και ας πάμε μαζί του στο ταχυδρομείο να στείλουμε το γραμματάκι του. Μ' αυτό τον τρόπο ίσως και να εκπλαγούμε, μάλιστα, διαπιστώνοντας ότι πολλές φορές τα παιδιά κάθε άλλο παρά υλικά πράγματα ζητούν από τον αγαπημένο τους άγιο.
Αντί λοιπόν για ακριβά παιχνίδια, φέτος, με την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης και αντί οι γονείς να αισθάνονται ενοχές που δεν μπορούν να χαρίσουν στο παιδί τους το ακριβό δώρο που ζήτησε, μπορούν να περάσουν χρόνο με τα παιδιά τους στολίζοντας το σπίτι ή το χριστουγεννιάτικο δέντρο με αυτοσχέδια στολίδια, που θα αξιοποιήσουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τόσο των ίδιων όσο και των παιδιών τους, να φτιάξουν γλυκά μαζί με τα παιδιά για να μοσχοβολήσει το σπίτι και κυρίως να περάσουν περισσότερο χρόνο μαζί τους, κάτι που τόσο πολύ τα παιδιά έχουν ανάγκη στις μέρες μας.
Τελικά, αυτό που φαίνεται να θυμούνται οι μικροί μπόμπιρες μεγαλώνοντας δεν είναι τόσο τα ακριβά δώρα που δέχτηκαν, όσο η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο σπίτι, οι μυρουδιές, τα συναισθήματα, τα κάλαντα, η συμμετοχή στις θρησκευτικές τελετές. Άλλωστε ακόμα και το καλύτερο δώρο δεν ικανοποιεί το παιδί όσο μια ζεστή αγκαλιά, όσο η αίσθηση ασφάλειας και προσοχής από τους γονείς του.
Ας αφήσουμε τα παιδιά να ζήσουν τη μαγεία των Χριστουγέννων προσμένοντας τον ερχομό του αγαπημένου τους αγίου. Όσο υπάρχει αγάπη, ελπίδα και δυνατότητα να ονειρεύεσαι «το απίθανο» υπάρχει και Άγιος Βασίλης. Άλλωστε ποιος είπε ότι δεν υπάρχει;

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2019

«Το πεδίο μαρτυρίας του κληρικού είναι ο ναός, όχι τα sites»

kathimerini.gr
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ


«Το πεδίο μαρτυρίας του κληρικού είναι ο ναός και όχι τα διάφορα sites». Με αυτή την αιχμηρή και καίρια επισήμανση ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στην αποστολή και στη σημασία της διακονίας του κληρικού στον σύγχρονο κόσμο. Ειδικότερα, στη χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στον υπερεθνικό χαρακτήρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο δεν συνδέεται με περιβάλλοντα στενά εθνικά. Υπενθύμισε δε τους λόγους του μητροπολίτου Γέροντος Περγάμου Ιωάννη, ο οποίος είχε επισημάνει ότι «αν δεν υπήρχε ο θεσμός αυτός, θα έπρεπε να είχε εφευρεθεί. Χωρίς το Οικουμενικό Πατριαρχείο η Ορθοδοξία θα περιπέσει στη δίνη των εθνικισμών, στην καυχησιολογία του παρελθόντος, στην εσωστρέφεια της αυτάρκειας, στην περιφρόνηση του σύγχρονου κόσμου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απέδειξε ότι μπορεί να μετουσιώνει το παρελθόν σε παρόν, το παρόν σε μέλλον, το χθες και το σήμερα σε αύριο. Και τούτο, γιατί πέρα από τη θεσμική του ιδιότητα, είναι φορέας μιας ανοικτής νοοτροπίας, μιας καθολικότητας και μιας ευαισθησίας για τον άνθρωπο κάθε εποχής. Και αυτό αποτελεί την κατ’ άνθρωπον εγγύηση του μέλλοντός του».

«Εικονική ιερωσύνη»

Από την άλλη, ο Παναγιώτατος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην αποστολή και στη σημασία της διακονίας του κληρικού στον σύγχρονο κόσμο. «Ο λειτουργός του Υψίστου δεν ανήκει εις τον εαυτόν του, αλλά εις τον Χριστό και εις την Εκκλησία. Ο καλός κληρικός είναι ψυχή τε και σώματι αφιερωμένος εις το ευλογημένο έργον του, πάντοτε θυσιαστικός, ευαίσθητος διά τον ανθρώπινο πόνο, πράος και απλούς, ουδέποτε νωθρός ή απαισιόδοξος». Και τόνισε με νόημα: «Υπάρχει μία “εικονική ιερωσύνη”, η οποία επιθυμεί περισσότερο να φαίνεται παρά να είναι, να επιδεικνύεται παρά να προσφέρει. Αυτή η τάση ευνοείται σήμερον από τη νέα, λεγομένη “ηλεκτρονικήν τάξη πραγμάτων”, η οποία φαίνεται ότι μεταφέρει το κέντρο της ζωής από την απτή εις την εικονική πραγματικότητα. Δυστυχώς, η γοητεία της τεχνολογίας αλλοιώνει τον τρόπο της χριστιανικής μαρτυρίας μας, συρρικνώνει την προσωπική της διάσταση». Και ο κ.κ. Βαρθολομαίος συμπλήρωσε: «Το πεδίο μαρτυρίας του κληρικού είναι ο ναός και όχι τα διάφορα sites».

Πατριαρχείο Μόσχας

Σε μία άλλη εξέλιξη, που σχετίζεται με την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την ανακήρυξη του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ουκρανίας, το Πατριαρχείο της Μόσχας, που τάσσεται κατά της χορήγησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία, αποφάσισε τη διακοπή της κοινωνίας με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο και την παύση της μνημόνευσής του στα Δίπτυχα. Ο λόγος είναι η αναγνώριση της Εκκλησίας της Ουκρανίας και η μνημόνευση του μητροπολίτη της Εκκλησίας της Ουκρανίας κ. Επιφανίου από τον κ. Θεόδωρο. Το Πατριαρχείο της Μόσχας, πάντως, διατηρεί την κοινωνία με όσους μητροπολίτες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας διαφοροποιηθούν από τον κ. Θεόδωρο όπως δήλωσε ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πατριαρχείου κ. Βλαντιμίρ Λεγκόιντα.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2019

ΕΥΧΕΣ



ΕΥΧΕΣ

Με την ευκαιρία των εορτών των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους 2020, αισθάνομαι την εσώτατη ανάγκη να απευθύνω σε όλους μας τις πιο εγκάρδιες ευχές για ατομική και οικογενειακή ευτυχία.
Στους κρίσιμους καιρούς που περνά η ανθρωπότητα και η χώρα μας, ας στρέψουμε όλοι το πνεύμα και την ψυχή μας στον ενανθρωπίσαντα Χριστό να μας στηρίζει και να μας παρασταθεί, ώστε η ενατένιση της Νέας Χρονιάς 2020, να είναι πιο ελπιδοφόρα και πιο εποικοδομητική για όλους.
Όλοι μας, ας αναζητήσουμε ακόμα περισσότερο τον ανθρώπινο άνθρωπο, γιατί αυτόν χρειάζονται οι καιροί μας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2020
Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης 
Δάσκαλος

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2019

Γέλα! Το παιδί μέσα σου θέλει χαμόγελο για να ζήσει!


enallaktikidrasi
Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
Ψυχολόγος στις σπουδές, δασκάλα στο επάγγελμα, μαθήτρια στη ζωή.
Κάποτε ήσουν παιδί. Γελούσες συχνά και χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Οι μεγάλοι σε έβλεπαν και απορούσαν. Άλλοτε γελούσαν μαζί σου, άλλοτε προσπαθούσαν να σε σταματήσουν επειδή δεν έβλεπαν πού είναι το αστείο. Για εκείνους έκανες απλά «χαζομάρες».

Εσύ όμως γελούσες ξανά με την πρώτη ευκαιρία. Σιγά σιγά ο κόσμος των μεγάλων άρχισε να σε γοητεύει και θέλησες να σοβαρευτείς. Να σταματήσεις τα «παιδιαρίσματα». Έβαλες το γέλιο σε νόρμες και γελάς πια μόνο με πολύ δικούς σου ανθρώπους. Στους άλλους χαμογελάς τυπικά κι αυτό αν χρειαστεί.

Μα δεν γελάς πια με την ψυχή σου. Λες και ντρέπεσαι γι’ αυτήν. Ντρέπεσαι για το παιδί μέσα σου. Δεν το ακούς που σου φωνάζει να ζήσεις, να χαρείς. Κάποιες φορές σε σκουντάει, σαν να σε τραβάει από το χέρι, μα εσύ κολλημένος στις υποχρεώσεις, στη δουλειά, στο κινητό είσαι πολύ απασχολημένος για να του δώσεις σημασία.


Αν ήταν αληθινό παιδί, θα ήταν δυσκολότερο να το αγνοήσεις, γιατί θα άρχιζε να κλαίει δυνατά για να το προσέξεις. Όμως το παιδί μέσα σου κλαίει σιωπηλά. Όσο μεγαλώνεις, όσο απομακρύνεσαι, όσο το ξεχνάς, τόσο σωπαίνει. Και μαζί του και το γέλιο σου. Μα στάσου μια στιγμή. Θυμήσου. Δεν ήταν ωραία να γελάς χωρίς έγνοιες;


Πέρασαν αυτές οι εποχές, θα πεις. Τώρα οι καιροί είναι δύσκολοι. Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο και πιο θλιβερό από έναν άνθρωπο που έχασε το γέλιο του και στη θέση του έβαλε το άγχος. Και ξέρεις γιατί μικρός έκανες «χαζομάρες»; Γιατί δε σε ένοιαζε τίποτα. Δεν ήξερες τι θα πει άγχος. Και αντιδρούσες όποτε οι μεγάλοι πήγαιναν να σου επιβάλλουν το άγχος τους με «μη», «πρέπει» και «γρήγορα».

Τώρα τα επιβάλεις εσύ στον εαυτό σου ως μεγάλος. «Μη γελάς, πρέπει να είσαι σοβαρός, γρήγορα, δεν έχεις χρόνο για χάσιμο». Μα δεν καταλαβαίνεις ότι έτσι ακριβώς χάνεις το χρόνο σου! Χάνεις τη ζωή σου μέσα από τα χέρια σου.

Γέλα. Με ό,τι σου φανεί αστείο. Χαμόγελα πιο συχνά με ό,τι σου φαίνεται όμορφο. Σταμάτα να σπαταλάς τον χρόνο σου στο άγχος και ζήσε. Πάρε μια βαθιά ανάσα και πέτα το βάρος της σοβαροφάνειας από την πλάτη σου. Τα προβλήματα λύνονται πιο εύκολα αν δεν τα παίρνεις τόσο στα σοβαρά, αλλά με χαμόγελο.

Αρκετά κουράστηκες με το να είσαι μεγάλος. Άσε το παιδί μέσα σου να σε ξεκουράζει που και που. Μην νιώθεις τύψεις για τη χαρά σου. Το παιδί μέσα σου ξέρει να ζήσει. Κι ο άνθρωπος που έχει επιτρέψει στο παιδί μέσα του να επιβιώσει παρά τα όσα εμπόδια, έχει ελπίδα. Έχει ζωή.

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2019

Σταύρος Ξαρχάκος: Η Μουσική, θέμα ζωής και θανάτου


Σταύρος Ξαρχάκος*
kathimerini.gr
Η μουσική είναι μια φυσιοκρατική αντίληψη των πραγμάτων. Είναι η θεϊκή επικοινωνία των ήχων. Περιγράφει τα ψυχικά βιώματα μ’ έναν κώδικα ανιδιοτελή. Δημιουργώντας ανάταση ψυχής και σαν αποτέλεσμα ανάταση πνεύματος. Είναι ένα ανυπάκουο σύννεφο, που επικάθεται και γαληνεύει την πιο φουρτουνιασμένη θάλασσα. Είναι ανυπάκουο σε συνημμένους λογικούς κανόνες και δεν υποτάσσεται στην κανονικοποιημένη αριθμητική συλλογικότητα. Είναι επαναστατικό!
Τα πρωτογενή μουσικά υλικά αντλούνται απ’ τη μυθική μεταφυσική και ρεαλιστική υπόσταση του Οργανισμού Ελλάδα. Τα αποτελέσματα αυτών των υλικών είναι άλλοτε «αφηγηματικά» και άλλοτε «λειτουργικά», δημιουργώντας προοπτικές αξιοποιώντας και διαστάσεις και δυναμικές που δομούν το ηχητικό περιβάλλον.
Η μουσική μ’ έναν ακατανόητο τρόπο, τακτοποιεί το συναισθηματικό και το μυστηριακό χάος. Ο πολιτισμός είναι σύνοψη θρησκευτικών, πνευματικών, καλλιτεχνικών, πολιτικών, οικιστικών και ερωτικών συνθέσεων ανθρώπου-ανθρωπότητας. Είναι αναζήτηση και συνάντηση εκφράσεων ζωής και δημιουργίας. Ο πολιτισμός της πνευματικής έκφρασης είναι πολιτισμός έκφρασης ελευθερίας ατόμων και λαών. Είναι η δημιουργική και ανθρωπιστική συνέχεια του πολιτισμικού γίγνεσθαι.
Επιτακτική ανάγκη δε, είναι η επαναξίωση του πολιτισμού με αμετάθετο στόχο, έναν νέο ανθρωπισμό, στο πλαίσιο του οποίου πρωτεύουσα θέση θα έχει η τέχνη, ως ύψιστη έκφραση της ελευθερίας και της δημιουργίας. Οχι η καταναλωτική και εμποριοκρατική λειτουργία που γίνεται συμπλήρωμα της ωμής νεοβάρβαρης υπερεξουσιαστικότητας.
Τα ζημιογόνα υποπροϊόντα της σύγχρονης προόδου εμφανίζονται σαν κύρια προϊόντα. Χρόνια τώρα υποσκάπτουν τα θεμέλια του πολιτισμού μετατρέποντάς τον σε ερείπια. Οι δυτικές κοινωνίες διακρίνουν θολά είδωλα στο κάτοπτρο του μέλλοντος.
Ζούμε την έλλειψη της γνώσης και την επιβολή της άποψης. Η εποχή μας, εποχή μηχανοκρατίας και πολεοδομικής φυλάκισης, βιομηχανοποιεί ιδέες, πρόσωπα και γεγονότα. Είναι μια εποχή πρωτοφανούς πνευματικού ελλείμματος στο σύνολο των θεσμών, συμπεριλαμβανομένων ενίοτε και εκείνων που από τη φύση τους παράγουν γνώση και πολιτισμό.
Στο όνομα του υλισμού, εχθροποιούνται η γνώση και ο πολιτισμός. Αποτέλεσμα της εχθροποίησης αυτής είναι η εξαφάνιση της χώρας σαν εθνική πολιτιστική συλλογικότητα. Η κυριαρχία του υλισμού και του ατομικισμού στις γενιές των τελευταίων ετών, δημιουργεί ασαφή διαχωρισμό τέχνης και διασκέδασης.
Το θείο δαιμόνιο της ανθρωπότητας οφείλει να ξεπεράσει όλα τούτα εφ’ όσον κινητοποιήσει τις πνευματικές, ηθικές δυνάμεις και αξίες που τρέφονται από εκείνες τις άχρονες και άχραντες πηγές.
Ο δρόμος της ελληνικής μουσικής πραγματικότητας προς μια άλλη πορεία περνάει από το τραχύ μονοπάτι του μουσικού εκφυλισμού αλλοτριώνοντας και αλώνοντάς μας. Δεν στέρεψαν οι μουσικοί δημιουργοί. Η Ελλάδα μας στέρεψε από το λάλον ύδωρ της Κασταλίας Πηγής, το ύδωρ το αλλόμενον της Ορθοδοξίας, της ζωντανής ψυχής του μαχόμενου δημιουργικά πολιτισμού μας. Βυθιστήκαμε σ’ ένα άηχο και αποξεραμένο τοπίο περιμένοντας την έλευση των βαρβάρων. Και ήρθαν.
Εμείς, άβουλα ανθρωπάκια, βουτηγμένα στη μικροαστική μας μακροβιότητα και μακαριότητα περιμένουμε ακόμα τον Γκοντό. «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» είναι αυτά που δίχασαν και εξακολουθούν να διχάζουν τη μήτρα της κοινωνίας. Η Ελλάδα, μάνα του καημού.
Η έξοδος από τούτη την κρίση προϋποθέτει την υπέρβαση των πολιτικών και πολιτισμικών αιτίων της. Ο αλληθωρισμός σαν αίτιο είναι που μετατρέπει την κρίση σε εγγενές πρόβλημα της χώρας. Το μέλλον επιτάσσει: φαντασία, όραμα, αρχές, αξίες, ιστορική γνώση και σεβασμό στις παραδόσεις.
Γιατί στην ιστορία και στην παράδοση κουμπώνει η ψυχή μας. Η ολική επίθεση φωτονίων στον τόπο μας, η θάλασσα και η μουσική φέρνουν ελπίδα. Χρέος μας είναι αυτή την ελπίδα να την κάνουμε πράξη για να ξαναβρεθούμε στην πλευρά της Ελλάδας του πολιτισμού και όχι στην Ελλάδα που πνίγει τα παιδιά της.
Προηγουμένως σας ανέφερα την ολική επίθεση φωτονίων. Προφανώς εννοούσα το Αττικό φως. Κι εδώ επιτρέψτε μου να σας απαγγείλω ένα απόσπασμα από το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Εις την οδόν των φιλελλήνων»:
«Το φως αυτό χρειάζεται μια μέρα για να γίνει, μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη. Η δόξα των Ελλήνων που πρώτη θαρρώ στον κόσμο εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου».
Γεννήθηκα στα Εξάρχεια στις 14 Μαρτίου του 1939. Ηταν μια εποχή που οι ήχοι και οι εικόνες καταγράφονταν έντονα, ακόμα και σε ένα παιδί της ηλικίας μου. Ηταν ανατριχιαστικός ο ήχος της σειρήνας και απάνθρωπο το θέαμα μιας τεράστιας ουράς σκελετωμένων ανθρώπων για να πάρουν ένα κομμάτι μπομπότα. Και τραγικός ο ρόγχος του θανάτου στα πεζοδρόμια της Θεμιστοκλέους.
Ομως η Γιαγιά τα ξόρκιζε όλα αυτά με την κιθάρα της και το τραγούδι της. Ο Οργανισμός ΕΛΛΑΣ βγήκε από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με ένα ανύπαρκτο ανοσοποιητικό σύστημα, τραυματισμένος, ερειπωμένος, κατακερματισμένος, αδύναμος.
Και σαν Αρμαγεδδών έπεσε για να αποτελειώσει οτιδήποτε είχε μείνει μια επιδημία, ένας ιός που ακόμα δυστυχώς είναι εν δυνάμει. Ο Εμφύλιος.
Ομως η Γιαγιά τα ξόρκιζε όλα τούτα με την κιθάρα της και το τραγούδι της. Να λοιπόν γιατί η Μουσική ήταν θέμα ζωής και θανάτου για μένα. Τα χρόνια πέρασαν, πολύ δύσκολα χρόνια. H Μουσική ήταν η απόλυτη και καθημερινή μου ενασχόληση.
Ευτύχησα να έχω σπουδαίους και εμπνευσμένους δασκάλους: Τον Στράτο Παγιουμτζή, τον Γιάννη Παπαϊωάννου, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Γιάννη Τσαρούχη, τον Νίκο Γκάτσο, την Nadia Boulanger, τον David Diamond, τον Leonard Bernstein.
Ετσι έμαθα να μιλώ όσο μπορώ λιγότερο. Ετσι έμαθα να ακούω και να αφουγκράζομαι όσο μπορώ περισσότερο. Ετσι έμαθα ότι στις πέντε οριζόντιες γραμμές του πενταγράμμου δεν κάθονται μαύρα στίγματα αλλά χελιδόνια που τραγουδούν αδιάκοπα. Αλλά για να τα ακούσεις πρέπει να αποκτήσεις την εμπιστοσύνη τους.
Ετσι έμαθα πως η Μουσική αρχίζει από σιωπή και καταλήγει σε σιωπή. Αρα οι παύσεις έχουν ήχο. Αρα δεν υπάρχει σκοτεινή ύλη. Διότι εν αρχή ην ο ήχος.
Τέλος, έμαθα ότι δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνο η Σημαία. Απέκτησα φίλους και εχθρούς, άσπονδους φίλους και ασπόνδυλους φίλους. Απέκτησα βραβεία, εύσημα, φήμη. Ομως σε κάποια στιγμή απέκτησα και την κόρη μου Πανδώρα.
Πέρασα περιόδους σιωπής, δημιουργικής σιωπής. Η αμφισβήτηση και η αναζήτηση ήταν και είναι για μένα οι κέρβεροι που φυλάσσουν τον εσωτερικό μου χώρο και χρόνο από τον εξωτερικό μου χώρο και χρόνο.
Πριν από περίπου δέκα χρόνια είχα μπει πάλι στο καβούκι μου. Είχα γίνει δυσπρόσιτος, δυσκολονόητος, δυσβίωτος, ιδιότροπος, με λίγα λόγια αυτό που λέμε αντικοινωνικός. Κάποια στιγμή ανησύχησα, γιατί ήταν μεγάλο το διάστημα της σιωπής.
Ομως ήρθε να τα ξορκίσει όλα αυτά με το τραγούδι της όχι πια η Γιαγιά μου αλλά η Ηρώ. Πριν από τρία χρόνια αποκτήσαμε δίδυμα. Τον Σταύρο και την Μαρία-Ιζόλδη. Σήμερα είχα την τιμή να γίνω μέλος της πανεπιστημιακής σας κοινότητας. Τα γεγονότα αυτά μου δίνουν κουράγιο για το επέκεινα και θάρρος για την πορεία προς το άγνωστο.
Και πάλι σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδίας μου.

* Ο κ. Σταύρος Ξαρχάκος είναι συνθέτης. Το κείμενο είναι μέρος της ομιλίας του με αφορμή την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του ΕΚΠΑ.

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019

Οι θέσεις-προτάσεις της Ένωσης Διευθυντών για το νέο σύστημα επιλογής στελεχών

Από τη στιγμή που συνταξιοδοτούμαστε με 40 χρόνια υπηρεσίας, αλλά και πάνω από τo 62o έτος της ηλικίας μας, προϋπόθεση για την επιλογή σε θέση στελέχους της εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι τα είκοσι χρόνια πραγματικής διδακτικής υπηρεσίας στην τάξη. 
Να προλάβει κάποιος/κάποια, να διδάξει και λίγα χρόνια!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ από τη βορειοδυτική εσχατιά της πατρίδας μας...
Λεωνίδας Ι. Οικονομίδης 
Δάσκαλος

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ Π.Ε.
Κομοτηνής 14 ---- 115 26 Αθήνα
panenosi@gmail.com
ΠΛΗΡ.: Κουντούρης Τηλέμαχος 6939415171
Μακεδών Νικόλαος 6972093097 

Αθήνα, 06-12-2019 

ΘΕΜΑ: «Οι 14 βασικές θέσεις-προτάσεις της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για το νέο σύστημα επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης»


1. Είναι αναγκαία η θέσπιση ενός νέου, σταθερού, διαφανoύς και αξιοκρατικού συστήματος επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης, ώστε κάθε εκπαιδευτικός να γνωρίζει τις προϋποθέσεις υπηρεσιακής εξέλιξής του, και το οποίο θα πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια:
α. την επιστημονική-παιδαγωγική συγκρότηση και κατάρτιση του εκπαιδευτικού,
β. την εμπειρία του εκπαιδευτικού, που έχει αποκτηθεί από την αρχαιότητα, τη διδακτική υπηρεσία στην τάξη και την άσκηση καθηκόντων σε θέσεις ευθύνης, και
γ. την αποτίμηση της προσωπικότητας-γενικής συγκρότησης του εκπαιδευτικού.
2. Προϋπόθεση για την επιλογή σε θέση στελέχους της εκπαίδευσης πρέπει να είναι τα δεκαπέντε(15) χρόνια πραγματικής διδακτικής υπηρεσίας στην τάξη, καθώς και η πιστοποιημένη γνώση Τ.Π.Ε. Α΄.
3. Μοριοδότηση όλων των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών των υποψηφίων στελεχών, καθώς και όλων των επιμορφώσεών τους, που έχουν πραγματοποιηθεί ή πιστοποιηθεί από δημόσιους φορείς, με δίκαιη και αναλογική αποτίμηση κάθε επιμέρους στοιχείου.
4. Συμβούλια Επιλογής στελεχών χωρίς διορισμένα μέλη αλλά με μέλη που θα επιλέγονται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, μετά από σχετική προκήρυξη-πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και με την συμμετοχή του ΑΣΕΠ.
5. Οι αιρετοί εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών να μην συμμετέχουν στην αξιολόγηση των υποψηφίων στελεχών στα Συμβούλια Επιλογής, αλλά να παρίστανται μόνο για τον έλεγχο της διαδικασίας.
6. Παρουσίαση του βιογραφικού του υποψηφίου στελέχους στο Συμβούλιο Επιλογής παρουσία του υποψηφίου.
7. Καθιέρωση δομημένης συνέντευξης στα Συμβούλια Επιλογής για την αποτίμηση της προσωπικότητας-γενικής συγκρότησης των υποψηφίων στελεχών, η οποία πρέπει να μαγνητοφωνείται ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια.
8. Οι ενστάσεις των υποψηφίων στελεχών κατά της διαδικασίας επιλογής τους θα πρέπει να κρίνονται από όργανο ανώτερο του Συμβουλίου Επιλογής τους και όχι από το ίδιο το Συμβούλιο Επιλογής.
9. Κανένας περιορισμός στον αριθμό προτιμήσεων Περιφερειών Εκπ/σης, Διευθύνσεων Εκπ/σης και σχολικών μονάδων από τα υποψήφια στελέχη.
10. Η δήλωση προτιμήσεων των υποψηφίων στελεχών θα πρέπει να γίνεται μετά την Κύρωση του Τελικού Ενιαίου Αξιολογικού Πίνακα υποψηφίων. Δηλαδή, υποβολή δήλωσης προτιμήσεων μετά την ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας επιλογής, ώστε να μην είναι δυνατή η «επεξεργασία» του Τελικού Ενιαίου Αξιολογικού Πίνακα με βάση τις προτιμήσεις των υποψηφίων στελεχών, αξιοποιώντας κατάλληλα τη μοριοδότηση της συνέντευξης.
11. Μονιμότητα στελεχών και όχι επανάκριση των στελεχών από μηδενική βάση για κάθε νέα θητεία. Παραμονή των στελεχών ή όχι στη θέση τους μετά από αξιολόγηση του έργου τους.
12. 4ετή τουλάχιστον θητεία για όλα τα στελέχη της εκπαίδευσης.
13. Κανένας περιορισμός στον αριθμό θητειών στην ίδια θέση στελέχους και κανένας περιορισμός στον αριθμό θητειών Διευθυντών και Υποδιευθυντών στην ίδια σχολική μονάδα.
14. Δημιουργία Σχολής Στελεχών Εκπαίδευσης, για την κατάρτιση των υποψηφίων στελεχών εκπαίδευσης. Η επιτυχής παρακολούθηση των Προγραμμάτων της Σχολής Στελεχών θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για τη διεκδίκηση θέσης στελέχους στην εκπαίδευση.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας

Τηλέμαχος Κουντούρης Νικόλαος Μακεδών

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2019

4ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ: Τηλεφωνήσαμε στο 199 και σε λίγα λεπτά της ώρας, η πυροσβεστική ήταν στο σχολείο μας.

Το τηλεφώνημα δεν αφορούσε κάποιον απεγκλωβισμό εκπαιδευτικού ή παιδιού, αλλά επίδειξη -παρουσίαση της δράσης της πυροσβεστικής!!!


Στο πλαίσιο του ετήσιου προγραμματισμού εκπαιδευτικού έργου, την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2019, μετά από πρόσκληση του συλλόγου διδασκόντων και του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, επισκέφθηκαν το Σχολείο μας ο προϊστάμενος του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Άργους Ορεστικού, Χαράλαμπος Αλεξίου, με τους πυροσβέστες Κωνσταντίνο Παναγιωτόπουλο και Αλέξιο Βασιλειάδη.

Με επιφωνήματα έκπληξης, θαυμασμού αλλά και χαράς, υποδέχθηκαν οι μαθητές/μαθήτριες τα δύο πυροσβεστικά οχήματα, όταν τα είδαν να εισέρχονται στην αυλή του Σχολείου μας.

Ο προϊστάμενος Χαράλαμπος Αλεξίου, με την εξαίρετη παρουσίασή του, κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών μας.

Ο κ. Αλεξίου, με τη βοήθεια των οπτικοακουστικών μέσων αλλά και με βιωματικό τρόπο, ενημέρωσε μαθητές και δασκάλους για την αποστολή του Πυροσβεστικού Σώματος, που είναι η ασφάλεια και η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών και του Κράτους από τους κινδύνους φωτιάς, πλημμυρών, σεισμών και ατυχημάτων... 
Αναφέρθηκε αναλυτικά στις αιτίες πυρκαγιών, στους τρόπους και στα μέσα κατάσβεσης των αστικών-δασικών πυρκαγιών,  καθώς και στα μέτρα πρόληψης αυτών.

Ακολούθησε επίδειξη των στολών και του εξοπλισμού των πυροσβεστών καθώς και του πυροσβεστικού οχήματος. Όλα τα παιδιά έριξαν νερό με τις μάνικες, ανέβηκαν στο πυροσβεστικό όχημα και εκστασιασμένοι, ένιωσαν για λίγα λεπτά πραγματικοί πυροσβέστες!

Πυρίμαχη στολή. Φορώντας την ο πυροσβέστης, "ρίχνεται" στις φλόγες και σώζει ζωές!



Ειδική στολή προστασίας μολύνσεων από χημικά!
Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας, εντυπωσιάστηκαν με αυτά που είδαν και άκουσαν διατυπώνοντας πολλές ερωτήσεις στον κύριο Αλεξίου, ο οποίος υπομονετικά απάντησε σε όλες, τονίζοντας τις δυσκολίες αλλά και το σπουδαίο κοινωνικό έργο που επιτελεί ο πυροσβέστης.


Τα 127 παιδιά μας προς τέρψιν τους, έριξαν άφθονο νερό με τους πυροσβεστικούς σωλήνες-μάνικες σε χαμηλή πίεση για ευνόητους λόγους...


Με καρτερική υπομονή οι πυροσβέστες ανέβασαν όλα τα παιδιά μας στο πυροσβεστικό όχημα!
Δάσκαλοι και γονείς, ευχαριστούμε τον προϊστάμενο και τους δύο πυροσβέστες για την άμεση ανταπόκρισή τους στην πρόσκλησή μας, αλλά κυρίως για την άριστη παρουσίασή τους όσον αφορά το έργο και τις δράσεις της πυροσβεστικής.
 
Επιμύθιο: Η καλύτερη δουλειά είναι να είσαι Δάσκαλος το καλοκαίρι και Πυροσβέστης το Χειμώνα, λέει ο θυμόσοφος λαός μας.



Είχα την τιμή να ανέβω στο εν λόγω όχημα, φορώντας το ένδοξο και "μπαρουτοκαπνισμένο" πυροσβεστικό πηλήκιο! 
Υποκλίνομαι στα μάχιμα στελέχη της πυροσβεστικής για το έργο που επιτελούν!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με Υγεία, Οικογενειακή Ευτυχία, Προκοπή, Ευημερία, χωρίς Θεομηνία! 

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

Κεραμέως: Οι μόνιμοι διορισμοί θα ανανεώσουν το γηρασμένο εκπαιδευτικό προσωπικό

Κυρία υπουργέ, συμφωνούμε με τη διαπίστωσή σας. Να συνταξιοδοτηθούν άμεσα όσοι εγκλωβίστηκαν με τον "κατρουγκάλειο" νόμο!

Την πρόθεση του υπουργείου Παιδείας να πραγματοποιηθούν εντός του 2020 μόνιμοι διορισμοί στην Ειδική Αγωγή και στη γενική εκπαίδευση επανέλαβε σήμερα με δηλώσεις της η Νίκη Κεραμέως.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ, η υπουργός Παιδείας σημείωσε ότι με τους μόνιμους διορισμούς θα καλυφθούν κάποια από τα κενά που μέχρι σήμερα καλύπτονται με αναπληρωτές, ενώ θα ανανεωθεί το εκπαιδευτικό προσωπικό που στη χώρα μας είναι γηρασμένο σε σχέση με άλλες χώρες.
Αναφερόμενη στο νέο σχέδιο νόμου για την Ανώτατη Εκπαίδευση και το νέο τρόπο χρηματοδότησης των ΑΕΙ, η υπουργός έκανε λόγο για θέσπιση αντικειμενικών και κριτηρίων ποιότητας που θα συνδέονται με ένα μέρος της κρατικής χρηματοδότησης (αριθμός φοιτητών, γεωγραφική διασπορά κ.ά).
Η νέα Ανεξάρτητη Αρχή που θα αντικαταστήσει την υφιστάμενη ΑΔΙΠ θα έχει διευρυμένες αρμοδιότητες που θα αφορούν την αξιολόγηση και το στρατηγικό σχεδιασμό της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Ασκώντας δριμεία κριτική στην προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, η Νίκη Κεραμέως επανέλαβε πως είναι απαραίτητη η επανεξέταση συνολικά του ακαδημαϊκού χάρτη μέσα από αντικειμενικά κριτήρια και «όχι με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής».

«Συζητάμε την κάρτα εισόδου στα ΑΕΙ»

Σε ερώτηση για το ενδεχόμενο θέσπισης ελεγχόμενης εισόδου των φοιτητών στα ΑΕΙ, η υπουργός Παιδείας διευκρίνισε πως δράσεις για την ενίσχυση της ακαδημαϊκής ασφάλειας υπάρχουν πάρα πολλές όπως ο φωτισμός των χώρων, η ελεγχόμενη είσοδος των φοιτητών, οι οποίες θα συζητηθούν αναλυτικά με τις πρυτανικές αρχές των Ιδρυμάτων, προσθέτοντας πως στο τραπέζι των συζητήσεων βρίσκεται το θέμα της κάρτας εισόδου.

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2019

Φασφαλής: Μόνιμοι διορισμοί με βάση τα χιλιάδες πραγματικά κενά τώρα!!!

ΦΑΣΦΑΛΗΣ ΝΙΚΟΣ 
ΑΙΡΕΤΟΣ ΚΥΣΠΕ
ΤΗΛ.:6975303105
email:nfasfalis1@gmail.com
Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 2019
Θέλω να τονίσω για άλλη μια φορά ότι κυρίαρχο ζήτημα για τη Δωρεάν Δημόσια Εκπαίδευση αποτελεί η πραγματοποίηση μόνιμων διορισμών !!!
Οι 22.298 προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών μόνο στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, μέχρι σήμερα, φανερώνει το μέγεθος του προβλήματος και επιβεβαιώνει το αίτημα του Κλάδου για την αναγκαιότητα πραγματοποίησης μόνιμων διορισμών.
Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που βγαίνει από τις μέχρι σήμερα προσλήψεις αναπληρωτών είναι το ότι η Κυβέρνηση στους επικείμενους διορισμούς στην Ειδική Αγωγή επέλεξε την κατανομή τους με βάση τους συμβιβασμούς και τις ισορροπίες και όχι τις πραγματικές ανάγκες!!!
Ως Αιρετός εκπρόσωπος του Κλάδου καλώ την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να προβεί στην πραγματοποίηση των μόνιμων διορισμών εδώ και τώρα χωρίς συμβιβασμούς και αποκλεισμούς αλλά με βάση τα χιλιάδες πραγματικά κενά που υπάρχουν ανά κλάδο και ειδικότητα όπως αυτά επιβεβαιώνονται από τις χιλιάδες προσλήψεις αναπληρωτών!!

Πάντα κοντά σας
Νίκος Φασφαλής

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2019

Έκτακτη χρηματοδότηση στους Δήμους για να αγοράσουν κατά προτεραιότητα πετρέλαιο για τα σχολεία

Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
  1.  ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ  80.885
  2.  ΝΕΣΤΟΡΙΟ     4.960
  3.  ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ   23.020 
Ν. ΓΡΕΒΕΝΩΝ
  1.  ΓΡΕΒΕΝΩΝ  43.550
  2.  ΔΕΣΚΑΤΗΣ  11.795
Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ
  1.  ΒΟΙΟΥ    37.085
  2.  ΕΟΡΔΑΙΑΣ  207.530
  3.  ΚΟΖΑΝΗΣ  149.900
  4.  ΣΕΡΒΙΩΝ      26.155
  5. ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ  6.635
Ν. ΦΛΩΡΙΝΑΣ

  1. ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ  41.215
  2. ΠΡΕΣΠΩΝ         3.395
  3. ΦΛΩΡΙΝΑΣ     82.560


Συμπληρωματική Κατανομή ποσού 14.000.000,00 € από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους έτους 2019, σε όλους τους Δήμους της Χώρας, για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών των σχολείων τους.
Αποδόθηκε στους Δήμους έκτακτο κονδύλι (14.000.000 Ευρώ) για δαπάνες θέρμανσης των σχολικών μονάδων
Με υπουργική απόφαση το ποσό των 14.000.000,00 € θα δοθεί σε όλους τους Δήμους της Χώρας, για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών και κατά προτεραιότητα για δαπάνες θέρμανσης των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Δείτε την κατανομή ανά Δήμο εδώ

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2019

ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Πως κατανέμονται οι 4.500 εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής ανά ειδικότητα


Δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (Αρ.φύλλου 4597/13-12-2019) η κατανομή των 4.500 εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής ανά ειδικότητα.
Συγκεκριμένα:
Α. ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
1. 1.817 εκπαιδευτικοί από τους οποίους:
  •  Δάσκαλοι 1.524 
  • Νηπιαγωγοί 289   
  • Φυσικής Αγωγής 4
Β. ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
2.  1.642 εκπαιδευτικοί
Γ. ΕΙΔΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ και ΕΙΔΙΚΟ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
 3.  1041 θέσεις 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ - ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ ΠΥΣΠΕ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Ενστάσεις από 13-12-2019 μέχρι και 18-12-2019

dipe.kas.sch.gr
Πίνακες αιτούντων μετάθεσης – οριστ. τοποθέτησης και βελτίωσης θέσης

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν προσπαθώ, άρα δεν θέλω


ΠΗΓΗ: enallaktikidrasi.com
Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
Μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ανθρώπου είναι η θέληση. Όταν θέλουμε πολύ να καταφέρουμε κάτι, επιστρατεύουμε όλες τις ικανότητές μας για να το επιτύχουμε. Αυτή η διαδικασία συσσώρευσης των αποθεμάτων ενέργειάς μας σε ένα συγκεκριμένο στόχο είναι παράλληλα κατάσταση εξέλιξής μας.
Αυτό συμβαίνει, διότι η επίτευξη του σκοπού μας γίνεται κίνητρο να πράξουμε πολλές φορές υπερβαίνοντας τις δυνάμεις μας. Τα όρια των ικανοτήτων μας αυξάνονται, αναιρώντας με αυτόν τον τρόπο τη δικαιολογία «δεν μπορώ».
Αν καταφέρουμε να μεταφράσουμε μέσα στο μυαλό μας το «δεν μπορώ» σε «δεν προσπαθώ», θα αντιληφθούμε πως είμαστε εμείς οι ίδιοι που σαμποτάρουμε τον εαυτό μας. Μειώνουμε την αυτοπεποίθησή μας, αποθαρρυνόμαστε και εν τέλει απογοητευόμαστε, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη θέληση.
Ο βασικότερος λόγος που χρησιμοποιούμε το «δεν μπορώ» ως άγκυρα και αρνούμαστε να απομακρυνθούμε από το λιμάνι της βολής μας, είναι ότι δεν είμαστε σίγουροι γι’ αυτό που θέλουμε. Πόσες φορές δισταγμοί, αμφιβολίες, δεύτερες σκέψεις μας κράτησαν πίσω, αφήνοντας όλους τους γύρω μας να πιστεύουν ότι δε θέλαμε αρκετά αυτό που χάσαμε ή δεν τολμήσαμε να διεκδικήσουμε; Το να γνωρίζουμε τι πραγματικά θέλουμε είναι από τις γνώσεις που διδάσκονται μόνο στη σχολή της ζωής.
Από την άλλη πλευρά, δεν αρκεί να γνωρίζουμε τι θέλουμε. Υπάρχουν άλλες δύο παράμετροι που είναι εξίσου σημαντικές για να εξασφαλίσουμε την ευτυχία μας. Η πρώτη είναι να είμαστε βέβαιοι ότι αυτό που θέλουμε είναι και αυτό που χρειαζόμαστε. Η δεύτερη είναι πως αυτό που σκοπεύουμε να κάνουμε δεν επεμβαίνει στην ελευθερία των άλλων. Μα πόσο εύκολο είναι να είμαστε πάντα σίγουροι για τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας, αλλά και για την ωφελιμότητα αυτών; Όσο εύκολο είναι να είμαστε σίγουροι για οτιδήποτε σε αυτή τη ζωή, θα έλεγα.
Μέσα στη δυσκολία όμως του κύκλου «επιθυμώ, χρειάζομαι, μπορώ», εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι το «προσπαθώ». Εδώ, λοιπόν, επιστρέφουμε στο θέμα της θέλησης που είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της ύπαρξης μας.
Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν προσπαθώ, άρα δε θέλω. Μα αν ο άνθρωπος είναι ικανός για τα μεγαλύτερα καλά, δεν είναι κρίμα να επιλέγει να μην τα πράττει; Η τελευταία ερώτηση ας γίνει τροφή για σκέψη.
Ποια η ευθύνη αυτού που δε θέλει, αλλά μπορεί να κάνει κάτι, όταν αυτό θα μπορούσε να είναι ωφέλιμο για όλη την ανθρωπότητα; Από τον μακρόκοσμο στον μικρόκοσμο και το αντίστροφο, η θέληση είναι εκείνο το μικρό ηλεκτρόνιο που δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να κινηθεί κάθε ενεργητικό άτομο που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε αυτό το σύμπαν.