ΑΡΓΟΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΝ

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΡΕΣΤΙΔΟΣ

Για 8η συνεχή χρονιά μέτρα φτωχοποίησης!

Για 8η συνεχή χρονιά μέτρα φτωχοποίησης!

ΣΧΟΛΙΚΑ ΓΕΥΜΑΤΑ = ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ

Οι 300 βουλευτές δεν είναι σπατάλη για τη μικρή και πολύπαθη χώρα μας!!

Πότε, λοιπόν, θα μειωθεί ο αριθμός των Βουλευτών;


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Αγαπητοί επισκέπτες του ιστολογίου μας,

Πολλές δημοσιεύσεις-αναρτήσεις μας (κείμενα-φωτογραφίες), είναι πρωτότυπες. Υπάρχουν και αναδημοσιευμένες για τις οποίες αναφέρεται η πηγή.

Επιτρέπεται η χρήση των κειμένων και των φωτογραφιών μας αρκεί να αναφέρεται η πηγή προέλευσης. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπουμε τη χρήση αυτών για εμπορικούς σκοπούς.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Σπύρο, για εμάς είσαι χρυσός ολυμπιονίκης! Υποβάλλω τα σέβη μου!

'Ολοι οι Έλληνες για δεύτερη συνεχή μέρα ζούμε συγκλονιστικές στιγμές. Τα ειλικρινή και θερμά μας συγχαρητήρια στους ολυμπιονίκες μας και στους προπονητές τους.
 
(Ο απίστευτος τερματισμός, αριστερά ο Γιαννιώτης και δεξιά ο Φέρτμαν - Πηγή: Reuters / TOBY MELVILLE)
Ο Σπύρος Γιαννιώτης συγκλόνισε όλη την Ελλάδα, στην τελευταία κούρσα της καριέρας του, στα 36 χρόνια του έγινε «χρυσός» Ολυμπιονίκης στο Ρίο κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στα 10 χλμ μαραθώνιας κολύμβησης.
Σε έναν αγώνα που «έσπασαν» καρδιές ο Σπύρος Γιαννιώτης χρονομετρήθηκε σε 1ώρ.52:59.8, όσο και ο Ολλανδός Φέρι Βέρτμαν, αλλά είδε το χρυσό μετάλλιο να του... γλιστρά μέσα από τα χέρια, στο τελευταίο μέτρο της κούρσας.
Εκεί δεν βγήκε η τελευταία χεριά στον Σπύρο Γιαννιώτη, με τον Ολλανδό (2ο πέρυσι στο παγκόσμιο του Καζάν) να το εκμεταλλεύεται και να αρπάζει το χρυσό μετάλλιο.
Το επίσημο αποτέλεσμα ανακοινώθηκε αρκετά λεπτά μετά την ολοκλήρωση της κούρσας, που έδωσε τελικά νικητή τον Φέρι Βέρτμαν, με τον Σπύρο Γιαννιώτη να κατακτά το ασημένιο, το πιο βαρύ μετάλλιο της καριέρας του.
Ο 36χρονος Κερκυραίος, έχοντας χάσει για πέντε δευτερόλεπτα το χάλκινο μετάλλιο πριν από τέσσερα χρόνια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, κουβαλούσε εκείνη τη στιγμή για μια ακόμα Ολυμπιάδα.
Κι από τα δάκρυα πίκρας του Λονδίνου, σήμερα έφθασε στα δάκρυα χαράς στην παραλία της Κοπακαμπάνα.
Ο Σπύρος Γιαννιώτης στην 5η και τελευταία συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες (το 2000 και το 2004 αγωνίστηκε στην κλασική κολύμβηση) πήρε στην τελευταία κούρσα της καριέρας του αυτό που του χρωστούσε ο Θεός.
Και παρότι έχασε τόσο άδοξα το χρυσό, φορώντας το ασημένιο μετάλλιο στο στήθος του έλαμπε από ευτυχία.
Ο Σπύρος Γιαννιώτης αποχαιρετά στα 36 τον αθλητισμό και είναι ο μοναδικός Έλληνας κολυμβητής που έχει διπλή συμμετοχή σε τελικούς Ολυμπιακών Αγώνων, το 2004 στην Αθήνα ήταν 5ος και 7ος. Από το 2000 στο Σίδνεϊ και μετά έχει πάρει μέρος σε όλους τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ έχει αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής και πρωταθλητής Ευρώπης πολλές φορές, ενώ το 2013 στη Βαρκελώνη αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία ανοικτής θάλασσας.

 Οι συγκινητικές δηλώσεις του Γιαννιώτη

Ο Έλληνας πρωταθλητής μίλησε στην κάμερα της ΕΡΤ και -εμφανώς συγκινημένος- αναφέρθηκε στην τεράστια επιτυχία του.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ:
"Σήμερα, κυρίως στα τελευταία μέτρα, είπαν στον εαυτό μου: 'Σπύρο, δώσε αυτό που δεν μπορείς να φανταστείς. Είχα κλείσει τα μάτια και λέω 'όλα για όλα η τελευταία σου ευκαιρία αξιοποίησε την κάνε ότι μπορείς'.
Για το τον τερματισμό: "Δεν ήμουν στην ίδια αναπνοή με τον Ολλανδό. Δεν μουν βγήκε η χεριά. Βγήκε του Ολλανδού η χεριά. Γι' αυτό που ήρθα . Έχω κουραστεί πολύ τα τελευταία χρόνια, αλλά οι κόποι μου δικαιώθηκαν. Ήμουν σε καλή κατάσταση, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου στο βάθρο. Το φαντάστηκα μόνο στα τελευταία 100 μέτρα. Ο πόνος ήταν αφάνταστος. Γι' αυτό έκλεισα τα μάτια μου. Προσπάθησα για το καλύτερο. Γι' αυτό ήρθε και το καλύτερο".
Για το φινάλε της καριέρας του: "Δεν θα μπορούσα να είχα καλύτερο φινάλε. Σίγουρα θα ήθελα την πρώτη θέση, αλλά το βάθρο ήταν το απωθημένο μου. Προσπάθησα απ' το Σίδνεϊ. Μετά από 5 Ολυμπιακούς Αγώνες το κατάφερα. Η δεύτερη θέση είναι σαν πρώτη για εμένα".
Για το που αφιερώνει το μετάλλιο: "Το αφιερώνω στον προπονητή. Ένα πολύ μεγάλο μετάλλιο της επιτυχίας ανήκει στον προπονητή μου. Στην οικογένειά μου, τη γυναίκα μου. Δεν είναι δάκρυα χαράς, αλλά συγκίνησης".

Δεν υπάρχουν σχόλια: